Burning Bright Novels & Stories

Para akong patay na bata. Sariwa pa sa akin ang lahat. Hindi ganun kadali mag move on. Napahiga na lang ako sa sahig na puro bubog. ( nakatagilid na higa ) ♩♪Never fade in the dark, just remember you will always burn as bright. You will always burn as bright. The Light behind your eyes The Light behind your ... Sometimes we must grow stronger And you can't be stronger in the dark When I'm here, no longer, you must be stronger, and....♩♬

Nakita ko ring sabay naming tinitigan hanggang sa mawala na ito. "Let's put it this way, imagine yourself na isang shooting star. You're possessing the light that everybody wanna see, you're doing well in your field. Yet that untameable glow can cause destruction. Na sa pagtama ng shooting star, ang mga importanteng tao sa buhay mo. . . will be devastated."

Lumingon nang nagmamadali si Sophie at nakita niya na nilamon na ng malalaking apoy ang maliit na building kung saan siya muntik mamatay kanina! Maliwanag na nasunog ang kahoy na building, at may kaluskos na tunog ng pagbibitak ng mga kahoy, at para bang tunog paputok ito. Kasama na ang makapal na snow, para talaga itong New year celebration. Hinawakan ni Jaime ang kanyang baba bago tinanong si Sophie, “Sophie, sa tingin mo ba ay patay na ang mga ninja na iyon?”

"Hmph! Humanda ka para mas magulat pa!" Binuksan ni Phoenix ang kanyang mga braso, at isang puting liwanag ang bumungad sa kanyang likuran. Ang sinag ng puting liwanag ay agad na nagtransform sa isang phoenix at umikot sa itaas ng ulo ni Phoenix. Si Zachariah at lahat ng nasa audience ay tumingin kay Phoenix na hindi makapaniwala. "Phoenix Fire!"

may isa pang grupo na biglang pumasok sa bakuran, winasak ang bakal na harang bago nagsimulang magpaulan ng bala sa kabuuan ng lugar. In a flash, the beautiful garden in front of the villa became a battleground, exploding, burning, and covered with thick smoke. Rome blinked his eyes in disbelief. He was barely holding his stance. Napalitan na ang malamlam na liwanag ng bukang liwaway. Kulay pula na ang liwanag na humahaplos sa kanyang mukha dahil sa malaking sunog na hindi niya man lang namalayan kung kailan nagsimula

"Hindi naman ako galit sa 'yo, nag-iinis kasi ako na pinagbibintangan mo si Rim. I know he can't do such thing." "Libre mo kapag tama ako!" "Sige ba!" Nakangiti akong nakipaglaban kasama si Blake habang siya'y nakabantay sa akin at gano'on ako sa kanya. "Dark Flaming FireBalls in mid air!" Naparaming mga malalaking itim na bolang apoy ang bumulusok patungo sa amin, natatamaan nito pati ang mga lumilipad na halimaw. Bago pa man ito makarating sa amin gumawa ako ng PhyShield sa aming paligid ngunit hindi nito nakayang protektahan ang lahat.

CHAPTER 135 – “If We Fall, We Burn Everything” “There comes a point in war…” “where survival stops mattering.” The city burned beneath us. Hindi metaphor. Literal. Mula sa bulletproof windows ng penthouse war room, kitang-kita ko ang orange glow ng sunog sa ilang distrito na dating kontrolado ni Torren. Sirens echoed nonstop sa malayo habang helicopters circled above the skyline like vultures waiting for bodies.

Hinugasan ko na rin ang ginamit kong tubig para wala ng aalalahanin si Aling Melinda pagkagising niya dahil lagi siya ang mauna magising sa amin. Bumalik ako sa higaan at napatingin sa bintana. Litaw na litaw ang buwan na bilog na bilog. Marami-rami ang bituin. Kita ko ang isang bituin na malayo sa mga ibang bituin. Napangiti ako dahil napagtanto ko na siya ang pinakamaliwanag sa langit. May nabigyan na ba ako ng liwanag? May tao kaya na sa tingin sa akin ay liwanag sa buhay niya?

Sa labas ng ballroom, sabay-sabay na sumabog ang makukulay na paputok na nagbigay-liwanag sa kalangitan. Mahigpit na magkahawak-kamay, hinarap nilang dalawa ang bagong kabanata ng kanilang buhay. Hindi naging madali ang landas na kanilang tinahak, ngunit bawat luha, bawat sakripisyo, at bawat pagsubok ay humantong sa araw na ito.

Maririnig din ang malalakas na hiyawan ng mga tauhan ni Fred Brown dahil pagka sunog ng buhay ng mga ito. HABANG SI FLAME NAMAN AY naka ngiti lang habang naka tanaw sa labas ng bintana ng kanyang selda. “Nalalapit na ang pagka-wasak ng lahat, pagka sira ko at ang panibagong mabubuong grupo. Parating na ang pinaka huli sa 7 Deadly Sin..” biglang tumalim ang tingin nito sa malinaw at bilog na buwan. “Matira ang matibay sa mga susunod pang labanan.” Malamig na tinig nito hawak nito ang isang maliit na dagger na kumikislap pa sa dahil sa liwanag ng buwan.