Busy Sayings นิยาย & เรื่องราว

"Busy ako, magsalita ka na lang, nakikinig ako." "Anong oras na, busy ka pa rin, kumain ka na ba? Tapos may sipon ka at hindi pa maganda ang pakiramdam, bakit busy ka pa rin? Magkano ba ang sweldo sayo ng boss mo? Bakit ka nagpapakahirap? Wala nang mas mahalaga pa sa kalusugan mo." Hindi napigilan ni Lucky na pagalitan ito matapos marinig ang sinabi ng kanyang asawa.

Nagtataka pa nga ako minsan kung nakakaligtaan niya akong batiin pero nagiging eexplain naman siya afterward na busy siya sa trabaho o nasa meeting kaya hindi niya hawak ang phone niya. I would feel overwhelmed sometimes dahil kahit sobrang busy ng schedule niya sa trabaho, hindi niya ako nakakalimutan. Minsan ay gumagawa pa siya ng paraan para lang makausap ako. Just like one time na nasa two hours meeting siya, ang sabi pa niya ay maya’t maya siyang pumapasok sa banyo para lang magreply sa akin.

napangiwi siya. “ Eh? May sakit ka ba? Pake ko ba kung busy ka? Edi busy ka kung busy ka. Bakit magpapaliwanag at hihingi ka pa ng tawad? Boss ka namin at normal sa'yo ang magtaas ng boses at mabusy. Now let me out, nagugutom na ako. ” i start the engine and drive fast. “ THADEUS GHAZVI LLANVE! ARE YOU OUT OF YOUR MIND? ”

"Sabi ni Isabella sa akin gusto mo daw na imbitahan kaming dalawa na makasalo ka sa isang hapunan. Ilang ulit niyang sinabi sa akin na huwag ma late, pero, na late pa rin ako." Tinanggal ni Isabella ang kamay nito na nasa kanyang hita. Pero bago siya makapagsalita, narinig na niya si Mr. Brit na tumatawa at nagsasabi, "Hndi ka naman late. Alam kong sobrang bihira ka lang na may oras. Hindi ka ba busy?" "Kahit gaano ako ka-busy, may oras pa rin naman akong paunlakan ka para sa isang hapunan."

“Happy anniversary. Sira ulo ka talaga. Pwede mo naman sabihin sa akin kanina eh. Marami ka pang pakulo.” “LOve, gusto ko lang pasayahin ka sa araw na ito. Kaya lang hindi ko matiis na nagtatampo ka sa akin kaya tuloy in-advance ko na. Pinasundo pala kita kay Topi. Alam na niya kung saan ka dadalhin. Doon na lang tayo magkikita.” “Bakit, busy ka ba? Okay lang naman kung sa bahay na lang kita hihintayin.”

"Hoy, sagutin mo ang tanong ko, lalaking kamukha ni Boss." Ang demanding. Umiling ako. "Wala." "Bakit naman? Ang pogi mo pa naman. Kamukha mo nga si Boss, eh. Masungit ka rin siguro kaya wala ka pang girlfriend, 'no?" Hanep na babae 'to, walang preno ang bibig. Pinigilan ko ang mapangiti. "Busy lang sa work." "Si Boss din busy palagi. Ewan ko lang kung kailan 'yon hindi magiging busy. Gusto ko nga sanang magpaalam."

Agad kong sinagot ang tawag. "Hello, Tito." "Pamangkin!" Masigla ang boses niya. "Mukhang nakakalimot ka na yata." Napangiti ako kahit paano. "Busy lang po talaga." "Busy?" Kunwari pa siyang napabuntong-hininga. "Mag-iisang buwan na kitang hinihintay mangamusta." Napailing ako. "I'm sorry. Babawi ako."

Sinabi ko na maayos naman ako. "Hindi naman ako masyadong busy, baby. Kung masyadong busy ako ay hindi kita matatawagan ngayong hapon na 'to. Gusto ko lang na makausap ka at marinig ang boses mo. Marinig ko lang ang boses mo ay nawawala na ang pagod ko," sagot sa akin niya. Napangiti ako sa sinabing 'yon niya. "Talaga ba?"

Naging busy ulit at late na naman natulog. Nauna akong gumising kay Bjorn kaya nauna din akong umalis ng penthouse. Madami na naman siyang messages bandang tanghali. "I know you're busy, pero puwede bang mag-reply ka?" Busy nga, paano makapag-reply? I've read his messages but I didn't dare replied. Hindi ako nakakain ng breakfast at lunch, dahil sobrang busy ko. Pagod na pagod din ako, but I'm feeling positive.