Cabbage In Tagalog Novels & Stories

Tahimik kaming bumaba sa hagdan, bawat hakbang ay maingat, hanggang sa marating namin ang kusina. Pagdating doon, sumalubong sa amin ang amoy ng bawang at sibuyas na niluluto, ang mahinang tunog ng kumukulong sabaw sa malaking kaldero, at ang mga bulungan ng dalawang batang katulong na abala sa paghahanda ng mesa. Huminga ako nang malalim. Sa wakas, nakalayo rin ako sa hallway na ‘yon—at sa mga matang kayang tumagos kahit hindi nakatingin.

Marahas siyang bumuga ng hangin, sa pagkakataong ‘to gusto niyang saktan ang asawa niya, masyadong pabida. “We will buy carrots, cabbage, potatoes, onion, garlic, and tomatoes. One kilo per item, and make sure it is one kilo? I heard there are a lot of people who takes advantages—” “Ay, Sir. No english, tagalog only!” natatarantang wika pa ng tindera. Nang makabili sila ng mga gulay ay nagtungo sila sa sunod na tindahan kung saan gulay naman ang tinitinda.

Umingos ito. "Irish!" tawag n'ya rito. Mabilis na itong nakababa ng sasakyan at tinungo ang punong ng bayabas sa di-kalayuan. Sinundan n'ya ito na huminto sa tapat ng puno at nakatingala sa puno ng bayabas na hitik sa bunga. Nanlaki ang mga mata ni Gab. "Huwag mong sabihing..." nahulaan n'ya ang gustong ipagawa ng asawa.

Baka in-order nya lang. "Ako...ang nagluto nyan. Hindi ko in-order," biglang pagsasalita nya. Napabusangot naman ako kala mo kasi nababasa nya 'yong iniisip ko kung makasagot. Che! Bigla itong tumikhim kaya napatingin ako ulit sa kanya. "Llet's eat? Shall we?" Nauna itong kumuha ng ulam saka kanin. Kanina pa ako nanlalaway sa ulam. Nakakatakam 'yong bacon at ano ba tawag dito? Bakit puro gulay na..ano to? "It's called vegetable salad," biglang ani nito nang mapansin na nandoon ang atensyon ko. Hindi ko na lang ito pinansin.

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

Apurado ba itong pakainin siya o nagmamadali para marinig na ang kanyang paliwanag? Gimbap, Hweori gamja, Spiral potatoes. Naging koreano na ba siya at lahat yata ng nakahain sa mesa ay pagkain ng Korea? Naupo siya at agad na inasikaso ni Virgou. "Si Jim nga pala." Naalala niya ang kaibigan. Tiyak gutom na rin iyon. "Tatawagin ko siya." Saglit siyang iniwan ng asawa. Nang bumalik ito ay kasama na si Jim na agad ding dumulog sa hapag.

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

Kailan kaya siya magsasawa? "At sino sa tingin mo ang bagay sa 'kin? Ang babaeng walang pakialam sa ibang tao, babaeng nanglulustay ng pera ng ibang tao, spoiled brat, masama ang ugali, mayabang, masungit, plastic, malandi?" Nagtatangis na ang bagang ko sa pagpipigil na masigawan siya. "Ka-kasi-" nauutal niyang saad pero hindi ko na pinatapos.

"Bakit ikaw? " "Duh,ako pa ang inasahan mo dyan,eh ni hindi nga ako humawak ng kahit ano'ng utensils." sagot nya na parang nandidiri sa isiping hahawak sya ng gamit,pagpapawisan at mapapagod. "Oh tingnan mo. Ikaw rin naman hindi marunong akala mo kung sino kang magaling." hindi ko napigilan ang bibig ko. I touched the cabbage.

CHAPTER FIVE CELINE's POINT OF VIEW "Suotin mo yan!" utos niya sabay hagis ng isang pants na halatang mas malaki pa sakin. Anong tingin niya sakin? Tomboy? "Ayoko! Magmumukha akong tomboy kapag sinuot ko yan" tanggi ko dito