Cabin In Tagalog Novels & Stories

"Ay ineng, nandito na tayo" Mabilis kaming bumaba sa jeep at muling sumakay sa isa tricycle papasok sa isang exclusive village kung saan nakatayo ang tinitirahan ng donya. Wala pang ilang minuto ay huminto ang sinasakyan naming tricycle sa isang napakaganda't napakalaking bahay na kulay rosas. Marahan kaming bumaba sa tricycle at pumasok sa magarbong bahay.

sabi ni Alex habang nakangiti. Ang iilan sa kanila ay sumugod upang tingnan ang cabin. Laking gulat nila, medyo kumpleto ang mga kagamitan sa loob. Hindi lamang isang kama at isang mesa ang naroon, ngunit meron ding isang deck ng mga poker card. Sa sulok ng kwarto, may de-kamay na generator na nakakonekta sa ilang ilaw sa cabin na gawa sa kahoy.

[ kabulaanan - falsehood ] Sapat na ang panloloko nito sa kanya. Sapat na ang lahat ng iyon. Sapat na upang biyakin ang kanyang inihandog ditong tiwala. Mga hakbang. Tinahak niya kahit mabigat sa kanyang kalooban. Tinungo niya ang pintuan. Paalis. Paalis sa lugar na iyon. At wala nang balak na bumalik pa. Mga kahulugan ng mga binanggit na termino:

Kesyo baka raw kung anong pumasok sa utak ko at hindi niya ikatuwa. “This the last, ba-bye upuan, ba-bye kusina, ba-bye kama. Goodbye cabin! Goodbye Palawan!” Napaismid na lamang ako sa kakulitan nitong kasama ko. Pauwi na kami sa Manila ngayon. Hinihintay na lamang namin ang barko at handa na kaming umalis. Hindi rin nagtagal ay dumating na ang barko. Naging mabilis ang biyahe pauwi.

Because he is my first, and my only love. Sean will go to Catalina and they'll live together. While me? I don't know, hindi ko alam kung saan ako tutungo. Marami pa naman akong pangarap para sa anak at pamilya ko. “This place is called La Presa dahil hinango ito sa Spanish word na “La fresa” na ang ibig sabihin ay “The Strawberries,” pagku-kuwento niya sa akin. Napatango-tango ako, they're all busy checking the strawberries. Nakakamangha dahil nakita ko kung paano ito itanim.

“I can f*ck your brains out, Isabel. But not here.” Pabulong na sabi nito bago marahang umalis sa tubig habang buhat siya. “Sa-saan?” “I have a pretty cabin, Isabel. And a huge bed…”

"You'll see. It's not that bad." Pagdating namin, nagulat ako sa maliit at komportableng cabin. Hindi ito ang inaasahan ko-walang malawak na mansyon o marangyang villa, isang simple at simpleng retreat na nakatago sa kakahuyan.

sabay palakpak ng pinsan ko. "Alam mo couz, she's right. Wala kayong label para pakialaman mo siya. If i were you, I'll put label first" "Then I'll marry her, is that label okay?" saad ko. "Woah couz, chill! Kasal agad?" "Anyway i have to go, may susuyuin lang ako" saad ko at umalis na. Nagtungo ako sa cabin niya at kumatok sa pinto. Nang buksan niya ito ay may inis sa mukha niya.

Si Paula pala. Oo nga pala. Escape room pala ang game ngayon. Napakamot ako sa ‘kin kilay at hindi ko mapigilan ang sariling humikab. “Nasa kama pa ako. Inaantok pa ako.” “Hindi ka pwedeng hindi magpunta, oy. Bawal ‘yan. Malaki premyo sa escape room. Kaya punta ka na rito!” aniya. “At saka, anong cabin number mo? Puntahan ka na lang namin para sabay tayong magpunta roon sa van.”

Ngiting ani ng babae at ngumiti rin sa akin. Akala ko ay mag-stay kami sa loob ng main building, ngunit sa halip ay lumabas kami at nagtungo sa isang hanay ng mga cabin na gawa sa kahoy. Napakaganda ng mga cabin, parang modernong bersyon ng tradisyonal na bahay kubo. "Stay here. Don't bother me unless it's necessary." Malamig na utos ni Zairon bago siya naglakad palayo. Nanatili akong nakatayo roon, nag-iisa at nagmumukhang tanga.