Cala Maria Novels & Stories

sagot niya. “Sa Maldives po. Business trip.” Tahimik ulit. “Maldives,” ulit ni Roberto. “Business trip?.” “Opo.” “Tatlong linggo,” dagdag ni Maria Elena, mahinahon. “Hindi ka naman biglang nag-iba nitong mga araw na ’yon…” Napangiti si Althea, mahina. “Opo. Kasi masaya po ako.” Doon tuluyang bumitaw ang tensyon.

sagot ni Nate. "Hindi, eh. Malakas ang pakiramdam ko na may kailangan ang matandang 'yon," pagpupumilit ko sa kaniya. Pagkapasok namin ni Nate sa loob ay nanlaki na lamang ang mga mata ko nang maabutan naming nagtatalo sina Tito Martin at Cali. "Dad, ayoko! Gusto kong manatili rito!" sigaw ni Cali. "Pero Cali, delikado na rito! Sa Alta Vieza, doon ay mas ligtas ka!" ma-awtoridad na saad ni Tito Martin.

Parehong malinaw: si Ama ay mananatiling haligi sa CEM, at si Carolina ang bagong matatag na reyna ng CC. Ang mga tauhan ni Ama ay agad na lumapit, nakahanay at handang sumunod. Sa kabilang banda, si Carolina ay nakatayo nang tuwid, hawak ang dignidad at lakas bilang bagong Madam CC. Ang eksena ay hindi pamamaalam, kundi isang pagpasa ng trono mula sa matibay na pundasyon tungo sa matapang na susunod na henerasyon.

Maria’s POV Una sa lahat, kailangan ko nga palang magpakilala dahil hindi ko nagawa ‘yon nung nakaraan. Charot! Haha! Ako si Maria Cristina Sandoval, 21 years old. Simpleng babae lang ako, pero hindi ko rin masasabing mahirap ang buhay namin. Kung tutuusin, nakakaraos naman kahit papaano. Hindi ako lumaki sa marangyang buhay, pero natuto akong dumiskarte. Ngayon, nagtutulak ako ng maliit na kariton ng kakanin para may maipantustos sa pang-araw-araw na pangangailangan namin ni Nanay.

Nagtatakang tanong nya. "Mamasyal raw oh" sagot nito at bumuntong hininga at lumakad na papasok sa Resorts at ng hindi mapakali nagdesisyon syang puntahan si Carmella sa dulo ng San Miguel, kung saan may malawak na karagatan roon na bukas para sa mga taga San Miguel. Kilala nya ang pamilya Alvarez na may-ari ng Public beach. Sa pagkakaalam nya matalik na kaibigan ng Mama nya noong kabataan nito si Mrs. Divina Alvarez at hindi na nya alam kung anong dahilan at bakit tila naputol ang pagkakaibigan ng mga ito. Hindi narin naman sya nagtatanong pa dahil hindi naman sya interesado na sa naging buhay ng Mama nya noong kabataan nito. Sa pagkakaalam rin nya may nag-iisang anak si Mrs. Alvarez si Sha

inis na wika ni Maria sa anak ni Sharon. “Maria, anak ni Marites na sugarol, huwag na huwag mong sabihing hindi namin afford ang pagpapagamot sa nanay mo dahil may pera kami! Makapagsabi ka riyan parang hindi kayo galing sa hirap, kung hindi naman dahil kay Kap, hindi giginhawa ang buhay niyo, mga h****t!” galit na sigaw ni Karla, pilit na lumalapit sa dalaga ngunit hinahawakan siya ng mga tao sa braso kaya hindi niya magawa.

Ito ang Tunay na Maria Valdez—ang orihinal na binuo ng Konseho, ang babaeng akala ng lahat ay nabaon na sa Mindoro. "Sino ka?" hirap na tanong ni Javi, habang ang countdown sa kaniyang dibdib ay nasa 03:00 na lamang. "Ako ang Maria na hindi mo kailanman nakilala, Javi," ani ng orihinal na Maria habang dahan-dahang lumalapit. "Ang Maria na pinakasalan mo ay isang pira-pirasong anino ko lamang. Isang prototype na binuo mula sa aking mga labi upang magsilbing decoy. At ngayon, kailangan ko na ang aking puso."

Marahang hinaplos ang likuran ni Aloe nang malakas na itong umiiyak sa bisig niya. "Hindi ko akalain na matigas pala ang puso nang nag-iisang tagapagmana ng Marquez." Nang-uuyam ang tingin ang ipinukol nito sa dalaga. "Hindi na ako magtataka kung bakit hanggang ngayon ay wala ka pa ring kapares."

“Kakaiba. Tapos biglang mag – iiwas ng tingin. Yung ingay nila ay biglang nawala noong dumating kami ni Maria.” “Dahil natatakot sila nab aka sila ang isunod nito,” ani ni Carmen sa akin. “Takot kami ‘kay Maria at sa Lola Teresa mo. Miyembro sila ng mga kulto na naninirahan sa dulong bundok.”

Carmela, at masaya kang makilala sila," wika ni Natalia sa akin na may bakas ng tuwa sa kanyang mukha para sa akin. Alam niyang sa bayang ito magsisimula ang bukang liwayway ng aking bagong buhay. Ang alak ang nagbibigay gaan sa aking loob bukod sa isang pang likidong parehong nilalasap naming dalawa ni Carmela. Pagkatapat ni Andracio sa madilim na silong ng bahay, nabatid ng kanyang pansin sa itaas ang makikitang tanging sumisilaw na liwanag sa isang ventanilla, na marahil ay galing sa pinailawang lampara mula sa loob. Pagkababa niya sa puno, agad naman siyang sinalubong ng isang kaanyos lang niya na lalaki. At sa pagrating niya dito, lubos batid ni Julian sa kanyang sarili ang buong katot