Calm Before A Storm Mga Nobela at Kwento

I said. "Sana lang ay matauhan na sila sa ginawa nila sa'kin," I added. My eyes were still on the city lights sa baba. Maganda kasi ang view. It makes me at peace in the meantime. They said that there's calm before the storm. I don't know how to calm myself from this anxiety but with him, it makes me calm. He was my peace indeed. He was the one who could calm me.

Nauna na ang ambulansya. Sobrang lakas ng ulan at madilim ang kalangitan. The ruthless storm has gonewild. "Kung hindi namin naisipang bumisita ay hindi namin alam kung ano ang mangyayari! Naabutan namin si kuya na nakahiga sa sahig at hindi na humihinga!"

Isa itong sign na kailangan na niyang magmadali para makarating sa baba. Isang small island ang kanyang nakita sa baba na may kalayuan din sa kung sa'n siya nanggaling kanina. Ito na ang napili niya pansamantala kaya muli niyang pinihit ang hawak na cord para umiba ang direksyon niya. Para siyang tinutulak ng hangin pero wala siyang takot sa ganitong sitwasyon. He needs to stay calm. "All right, Benjamin, the fearless man, it's time to land." Breathe. Ito ang nasa isip niya pero may bigla na lang dumaan na kidlat sa harap niya, "Mamaaa!"

mahabang paliwanag ni Damon. “Sana ganyan ka na lang araw araw mag isip, hindi ‘yung kahit matalinong tao mabobo kapag kausap ka..” wika ni Storm dito na kina tawa naman namin. Dahil ito na naman sila sa bangayan nila. “Tang*na mo ah? Hindi naman ako bobo, slow lang ako saka hindi ako engot sadyang wala lang sa isip ko..” paliwanag ni Damon.

Idinugtong niya, halos pabulong, “Whatever happens tonight… hindi kita itatago. Hindi kita iiwan. At hindi kita ipagpapalit.” Kumikinang ang mga mata ni Psyche. Bago pa tuluyang bumigay ang damdamin, may boses na sumingit— “Ah. The calm before chaos.” Si Marcus Romanov, relaxed sa yacht attire, may pilyong ngiti. “You look ready,” dagdag niya, tumingin kay Psyche. “Our future scandal survivor.”

"You're so tired and sweaty, hindi na 'ata gumagana ang aircon namin dito." "Yeah, I think it's malfunctioning... Ang hot ko kasi, e," pagbubuhat nito ng bangko. Humilig si Rain sa counter at nag-ikot ng mata. "Ayan na naman po ang bagyo." "Bagyo, really?" "Oo, bagyo ka sa lakas ng hangin mo. Mind to control it sometimes? Baka tangayin pa ang mga gamit ko rito sa cafe at masira." Bark of laughter came out of his mouth. "Well, storm means heavy rain and thunders. You're the rain, while this handsome man is the thunder, then I think we're matched. Do you think?"

Ilang saglit pa ay dumating ito na para bang nagtataka habang hindi mapakali na titinititigan ang paligid. Hindi na siya magtataka kung bakit dahil nagkalat ang lahat ng gamit. Parang binagyo ang buong kuwarto. Gano'n ba siya ka-wild kagabi? Damn it! "S-Sir Treyton, p-pasensya na pero hindi ko po kayang itago ang gusto kong itanong," lakas loob na sabi ni Storm. "What is it?"

Saka ko naramdaman ang paglapit niya sa akin. At bago ko pa namalayan—Nakakulong na ako sa bisig niya. Nanigas ako, kasabay non ang pagbilis ng tibok ng puso ko. Hindi agad ako nakagalaw. Mainit ang katawan niya ramdam ko kahit na may damit siya tapos mahigpit pa siyang nakayakap sa akin pero kahit ganon ramdam ko ang pag-iingat. “Calm down.” mahina niyang sabi malapit sa tenga ko. “It’s just thunder.”

O baka naman ito na ‘yung tinatawag na calm before the storm? Hindi na siya naging kampante. May natitirang kalahating oras bago ang tapos ng shift niya, pero buong thirty minutes na iyon, kabado siyang nagtrabaho. Eksaktong alas-diyes ng gabi binuksan ni Harmony ang pinto ng shop.

The storm had passed, leaving behind a new dawn, a dawn filled with the promise of a love that was real, a love that was true. The morning sun painted the bedroom in hues of gold, a stark contrast to the storm that had raged within their hearts just weeks ago. Soirye stretched, a contented sigh escaping her lips. The sheets, crisp and cool against her skin, held the lingering warmth of Damon's body, a reminder of the night they'd spent nestled together, their anxieties finally quelled.