Can You Keep A Secret Book の小説・ストーリー

Laman niyon ang mga pangalan, transaksyon, sikreto — lahat ng maaaring magpatumba sa amin kung mapupunta sa maling mga kamay. "Kung nasa kanya pa rin ang black book na ‘yon, delikado tayo," bulong ko, puno ng paninindak. "Kaya hanapin niyo siya. Wala akong pakialam kung saan, kung paano. Gusto ko siyang makita. At gusto ko ang libro ko pabalik." Isang malamig na katahimikan ang bumalot sa paligid. Pero sa mga mata ko, isang bagay lang ang malinaw — walang makakatakas sa galit ko. Hindi siya. Hindi kahit sino.

Alam niyang may pinoprotektahan ito. Nagpatuloy siya. “Pa, hindi mo ba naiisip na kung sakaling ma-expose ang sikreto natin, masisira ang lahat? Hindi lang buhay ko ang maaapektuhan—pati ang pangalan ng pamilya natin. Sigurado ka bang gusto mong ipagsapalaran ‘yan?” Napahinga nang malalim si Luis. Alam niyang tama si Zephyrine.

Masuyo niyang tiningnan si Analyn na tila wala namang pakialam sa usapan nila ni Vivian. “No worries. You may speak. Kung ano man ang sasabihin mo, okay lang na marinig ni Analyn.” “Pero, Sir Anthony… this is against the company's rules.” Sanay si Vivian na siya lang ang babaeng nakakaalam ng mga top secret ng kumpanya ni Anthony, kahit na work-related lang naman ang mga iyon. Pero ngayon, may isa ng babae na nakikihati sa mga sikretong iyon bukod sa kanya.

Pagpapakilala ko naman. Dahil maaga pa naman ay dinala niya ako sa locker room at binigay niya rin ang susi ng magiging locker ko. Nakalimutan daw pala ni Ms. Sheila na sabihin sa akin. Bale walang dadalhing gamit except sa purse kung meron. Puwedeng dalhin ang cellphone pero dapat nakasilent mode. Pagkatapos ay bumalik kami sa puwesto namin at nagbigay rin siya ng mga instructions na dapat gawin, itinuro niya rin sa akin kung ano iyong mga dapat kong kabisaduhin tulad ng mga heads ng department. Engineering, Architecture and Construction Company kasi ito. Kaya medyo madami ang dapat kong malaman. I didn't know that the company was that big. “Bigatin pala ito. Akala ko sakto lang. Ang totoo

malamig na sagot ni Margarette. “Ang sa’kin lang, hindi ka dapat nagtitiwala sa iab’ng tayo diyan maliban sa’kin. Papaano kung sabihin niya ang sikreto mo?” saad ni Axel. Nanlilisik ang mga mat ani Amber habang nakatingin sa kaniya. “What the f*ck do you mean? That I can’t keep as secret, huh?” galit na anas ni Margarette kay Axel.

Sa bookstore, kung saan according kay Ma’am Julie, isa sa pinakamalaking stocks ng libro ko ang ibababa. Kaya siyempre, disguise mode ulit ako at baka may makakita sa akin at biglang magpa-pirma. Mahigpit kasing bilin ng Goodnovel ink staff na huwag na huwag akong magpapakita sa kahit na sinong readers at baka raw biglang maging book signing ang dapat ay launch day palang.

mahinahon niyang tanong. Nagulat si Elena. Para siyang batang nahuling may itinatagong sikreto. Mabilis niyang isinara ang librong hawak at halos nagmamadaling itinabi iyon.

Nakatingin pala silang lahat sa sa bagay na iyon at parang ang lalalim ng mga iniisip. "Do you think we have other enemies besides Miyazaki?" Nagtatakang tanong ni Guine. Hindi imposibleng meron nga. "I don't think so..." Pearl. "Pero iniisip ko yung flashdrive sa hideout nila kanina, ano kayang laman non?" Kevin said, out of curiosity. "Kung naka engraved doon yung symbol na Ito..." Si Olivier na itinuro ang kutsilyong nasa lamesa.

Uunahan nalang niyang umalis bago malaman nila ang tungkol sa relasyon nila ng boss. "Pasensya na po Mrs. Park. Salamat po sa lahat." Meydo naiyak si Mrs. Park. Di niya inaasahan na dalawa ang magreresign agad. Naghihinayang siya sa dalawa na magaling na at mabait pa. "May mga iniwan po ako na mga libro at kaunting gamit na pwedeng magamit ng susunod na secretary ni sir Kristoff.." tugon ni Abby.