Caption For Dinner Date Novels & Stories

“D-dinner?” Napabuga na lang siya ng hangin. Dinner date iyon sa malamang dahil pinadalhan pa siya ng isusuot na damit ng kanyang asawa. Wala naman itong nabanggit sa kanya na isasama siya nito sa kung anong party nang gabing iyon. At talagang nakuha pa nitong makipag-date sa kanya gayung nasa bingit siya ng alanganin at hindi malaman kung ano ang gagawin. Pero napag-isip-isip din naman ni Adelyn na makakatulong iyon sa kanya kahit paano.

Agad akong lumabas ng kuwarto at sinagot ang tawag. "Hello, Mrs. Vejar. Ready na po ang ipinahanda mong dinner date sa rooftop, maayos na ang venue katulad ng pinapagawa niyo." I smiled bitterly. "A-Ahm, I'm coming in a minute. Paki-handa na rin 'yong cake, tapos iwan niyo na lang. Ako na ang bahala after. Thank you."

Habang mas matagal ko siyang kasama, mas kailangan kong kumbinsihin ang sarili ko na narito siya para maipasok si Leila sa school, at narito ako para pasayahin ang mommy ko at mag-save face sa public. “Hindi ako nagpapa-reserve sa restaurants at lalong hindi ako pumipili ng specific tables,” ungol ko, naiinis. “Usually, sinusundo ko ang date ko, pinapili ko sila ng lugar dahil madalas naman ay may naisip na sila, at iyon na ’yun.” Ibinaba ko ang menu, lumapit sa upuan niya at tumitig sa nangungusap na mga mata niya. “Hindi ako nag-eeffort, Kiana. Most times, ang dinner ay parang foreplay lang para sa dessert, at yes, I mean that in the crudest way possible. Pero ang mga babaeng natutulugan k

Kaya hindi kilala ng kalaban namin. "Let's go!" Nginitian ko ito. Papunta kasi kami ngayon sa isang restaurant para magdi dinner date.

A candlelight and roses in front. Hala anong meron, at bakit may pa candlelight pang nalalaman ito. Dati kung mag oovertime sila, puro fast food lang naman ang pinapakain ng kumag sa kanya. Ngayon, may pa chef chef pang nalalaman at may pa roses roses pa. Ito ba ay date or what? Putcha naman kinilig ako. Asa ka pa. "Miss Austen, let's have a seat. Dinner is ready." Anito habang inaayos ang suit.

Inayos ko ang aking upo para pakinggan kung ano ang sasabihin niya sa akin. “May dinner ako sa bahay - kasama ang daddy ko.” Tumango ako nang makita kung saan papunta ang usapan, “O-kay” Tumango siya rito, “At gusto ko sanang ikaw ang maging date ko sa gabing iyon.” “Hindi ba magiging kakaiba iyon?” Umusad siya paharap sa mesa, “Kakaibang paano?”

"Kasi naman, nakakahiyang tinanggihan kita ngayon. Baka mapano pa 'yang confidence one point o mo dahil sa pagtanggi ko. Kaya babawiin na lang natin sa dinner. How about that?" Nangatngat ko ang sariling koko nang ilang segundong hindi parin niya ako sinasagot. "Hello?" I asked. "Yeeeeeii! Sige sige! Magdinner tayo mamaya. I'll take that as a date then. Ikaw a, hindi ko inakalang ganito ka pala ka bold, babe. Ganito pala ang gusto mo hehehehe," tudyo pa niya.

"We'll have a dinner date tonight. It'll be our first date as a couple. They're preparing for it, babe. I want you to wear a beautiful dress tonight." Isabel didn't speak to her handsome boyfriend. Malinaw na sa kanya ang lahat ng mga narinig niya mula dito. Sinabi rin nito sa kanya na magkakaroon sila ng dinner date mamayang gabi. Iyon ang first dinner date nilang dalawa bilang magkasintahan. Kahit papaano ay nae-excite siya sa nangyayaring 'yon mamaya. Naghahanda na rin ang mga staffs para sa dinner nila 'yon.

’ lihim na saway ng dalaga sa sarili. “So, what do you think,Lara? Dinner?” untag ni Jace sa kanya maya-maya. Marahang tumango si Lara. “Fine. Let’s have dinner. But let’s be clear, this is not a date. Jace. Just a simple dinner.” Jace gave her a heart-stopping smile before saying, “Alright, Lara. If that’s how you want to call it. Not-a-date-dinner it is."

Nang masiguro kong mag-isa na ako, dahan-dahan kong binuksan ang sobre. Nakalagay sa loob ay isang card. Handmade. Hindi printed. Gamit ang ballpen, drawing, at halatang pinaghirapang sulat. "Dear Calista, Wala akong ibang gusto kundi mapangiti ka. Kung may oras ka mamaya, 7:30 PM — I’d like to have dinner with you. Just you and me. — Levi." Napahawak ako sa dibdib ko. Dinner? Bigla akong kinabahan. Bigla ring kinilig. Pero kasabay no’n, may bahagyang kaba rin sa dibdib ko. Bakit parang totoo na talaga ‘to?