Clean Up Drive Caption Novels & Stories

Mabuti at nahango niya agad “Tingnan mo nga.” Ang ganda. Mas gumanda lalo dahil hawak ko iyong actual book. Parang mas lalo akong naging maganda at blooming. “Post mo na,” sabi niya. Seryoso akong nagsimulang mag-type ng caption. “In 2 days, finally… The Cut That Always Bleeds will officially be available in bookstores nationwide.” Parang kinilabutan ako habang tina-type iyon.

Pero nang i-send niya ang message, may lumabas na pulang exclamation mark sa gilid. Kasama ang system prompt: You are no longer in contact with this user... In-unfriend na pala siya nito... Matapos gamitin ang pangalan niya para mag-donate ng napakalaking halaga, tuluyan na siyang inalis nito sa buhay nito... I-nin-click niya ang profile picture nito at nakita ang background image sa Moments—isang AI illustration ng dalawang kamay na humahawak sa isang lumilipad na butterfly.

“Uy, grabe ka. Na-screenshot ko ‘yun. Gagawin kong wallpaper.” “Wag mong ilagay ‘yun sa office mo, please. Magsasara ‘yung branch dahil sa kilig scandal.” “Tapos lalagyan ko ng caption… ‘This café is brewed with love.’” Natawa ako ng malakas. “Cringe!” “Sige na, goodnight. Pero Luna…” “Hmm?” “Next time, ‘yung sagot mong ‘Oo’ kanina… pwede ba ulitin mo kapag mas ready ka na?”

ganti ko, habang kinukuha ang shower head para banlawan ang kaniyang katawan. Habang umaagos ang tubig sa kaniyang katawan, pinapanood ko ang paghugas ng mga natitirang bula sa kaniyang dibdib at tiyan. Hindi ko mapigilang mapalunok. Grabe, kahit ilang beses ko nang nakita at nahawakan ang katawan na ito, parang hindi ako mapapakali. Kung legal lang ang mang-angkin ng tao na parang ari-arian, lalagyan ko ito ng karatula na nagsasabing, ‘PROPERTY OF ANYA. BAWAL HIPUAN, BAWAL TINGNAN, ANG LUMAPIT MAY MULTA.’

Pakiramdam ko ay nagvi-vibrate ako sa excitement. Pero lahat ng excitement ay napalitan ng gulat at pagkalito. Walang prenup photos sa flash drive. Wala ni isang inosenteng litrato roon. Ang bumungad sa akin ay sandamakmak na mga video na may bastos na thumbnails. Mga hubad na larawan. Parang homepage ng isang p**n site. Ang unang tanong na pumasok sa isip ko, bakit may ganitong drive ang fiance ko? Ang inosente at mahinhin na si Tanya, bakit siya may ganito?

I took a great shot. Ang tamis ng ngiti ng lalaki. Masyadong mataas ang araw at naka-shades ito at cap. Hindi niya masyadong makita ang mukha nito. Pero tila nakita na niya ito. Ngunit mas natuon ang pan sin niya sa mamahaling camera nito. May logo ang strap niyon ng National Geographic. Nahiya siya at baka nakakaistorbo siya.

After Nathaniel liked the photo, he used the same finger, picking his nose. "Why are you making that face?" He asked me a few moments later. "Ano na naman ba?" "Your photos on I*******m." He then showed me a sample photo for me to see. Actually, this photo has beautiful lighting. The location is also good. What is more important is that it takes nearly twenty minutes to get this perfect shot. Then I used 'chapped lips' as a caption. "Alam ko namang pogi ako." "You look like a nut."

Inilipat niya ang lahat ng High-Resolution photo logs, time-stamped attendance registries, at ang tatlong magkakasunod na larawan mula 8:38 PM hanggang 8:43 PM noong Charity Gala. Nang matapos ang file transfer, itinago ni Celine ang flash drive sa pinakaloob na zipper ng kanyang bag. Pumasok muli si Maricar sa conference room, may bitbit na mga panibagong folders. "Celine, nahanap mo ba 'yong mga kailangan mong promotional photos?"

Napahinto ako sa pagkuha ng picture at tinignan ang gallery ng cellphone ko upang makita ang mga nakuhanan kong stolen shots. "In most cases I do not use a caption to any pictures that I post on my i*******m because...In my opinion, the photo does not always need a caption. Sometimes I prefer to leave the thought of it—behind the photo silent or over to my followers imagination. You know, in every picture, there will always be a different interpretation by someone." "Ohh! Sabagay...now I know hahaha! Gagayahin ko 'yan!"

Cherie: "Put that under deep scan. Wag mo munang i-open sa personal device mo. I'll prep a shielded drive sa base." Jasmine: "No. I’ll check it. Ngayon." Mabilis akong tumakbo pabalik sa sasakyan. Hinugot ko ang secured mini-laptop mula sa compartment, inactivate ang isolation mode, at sinaksak ang USB. Isang folder lang ang laman. "CALISTA.MOV" Video file. Humigpit ang hawak ko sa mesa. Si Calista Mendoza — ang aking ina. Ang taong matagal ko nang pinagtatakang makilala nang buo.