Cash And Nico Comic Book 소설 & 이야기

Naglelecture lang si sir ng tungkol sa buhay ni rizal na ilang beses ko ng alam at wala ng bago roon. Isang oras ang lumipas at nagdeklara si sir ng break time. "Hindi kayo bibili?" tanong ni niccolo. Magpapa-iwan kasi ako pati rin si jaq. Tinatamad lang talaga akong bumaba at umakyat ng hagdan. "Bili niyo na lang ako ng tokneneng tapos coke mismo." sabi ko. Inabot ko kay niccolo ang bayad ko. "Ako rin, royal tapos nova." sabi ni jaq at inabot ang bayad kay niccolo.

"Nakow, boss! Hindi po kami tumatanggap ng card, cash po dito." Hinablot ko ang card. "Sensya na kuya. Wala kasi sa probinsya nila ang salitang cash..." sabay tawa ko na ikinatawa ng huli. "Why are you laughing with him?" Nag-igting ang panga niyang salita. Tumikhim ako at nag-peace sign. "May cash ka diyan?" May dinakot ulit siya sa wallet niya at binigay sa akin ang lilibohing pera.

"What's your problem, Niccolo? Nagmamadali ako. I don't have time for your jokes." May pangbabanta na sa tono niya. Simpleng tinignan lang siya nito. Admit it or not, Niccolo is such a gorgeous man. _Damn hot._ "Ako na magbabayad." at inabot nito sa Cashier ang Black Card nito. Umiling siya. Kailanman hindi siya nagpalibre o hinayaan na iba ang gumastos

Hindi ko siya matiis. From: Nico Hey. I’m going to sleep. I’m tired. See you next time. Alas dose pa lang Nico. Huwag muna. Kausapin mo muna ako. To: Nico Sus. Manonood ka lang ng anime eh. Hindi ko inaasahan ang sumunod na nangyari. He sent me a picture of him having the most bright smile. He’s really comfortable with me now. He has never done this before. He somehow gained confidence in talking to others.

Nginitian lang niya ako at namulsang naglakad papunta sa direksyon ko. "Dahil kayo na ni Razen, aba, take all niyo na 'to!" panghahamon ni Nicole. Nang makalapit si Razen, pinulupot niya agad ang kamay sa baywang ko. "Magkano ba lahat? Tumatanggap ba sila rito ng card?" tanong ni Razen na mabilis inilingan ni manong. "Eh ano? Wala akong dalang cash. Hindi pa ako nakapagwithdraw."

sarkastikong sabi ni Cinderella. Nakangising tiningnan siya ni Nero habang inaabot pa ang wallet para bayaran ang tindero. Pero bago pa niya mailabas ang pera ay mabilis nang hinugot ni Cinderella ang cash mula sa maliit niyang sling bag. “I got this,” maikling sabi niya. Napataas ang kilay ni Nero. “A woman paying on the first date?” “Who said this is a date?” nakataas na kilay na tanong niya.

"A-Ano pa ang tinitingin tingin niyo! Get her!" "Oh oh oh ano? Lalapit ka? Sige tara square tayo." Humarang sila Samuel sa akin para hindi ako malapitan ng dalawang ugok. "Gusto mo rin dumugo?" Pagbabanta ni Nico sa isa sa mga kasama ni Shawn, napaatras naman ito dahil ang takot lang nila kay Nico? Sikat ang friend kong ito sa ENH hindi lang dahil leader siya ng club namin, it's because may mangilan ilan na nakakaalam ang tungkol sa side business ng daddy niya. Sino ba ang hindi matatakot sa miyembro ng isang black organization? Hindi mo gugustuhin makabangga ng isa sa kanila because you're dead. Literal na dead.

] 'Nico' : [Kahit sinong gutom, malamang na tatanggihan ang luto mo! Kumunot naman ang noo ko ng mabasa ko ang chat ni Nico. Hindi niya ba alam na luto ni Zafy ang pinakita ko sa gc, at hindi sa akin? Napaka mulala rin talaga ng tukmol na iyon. Maya-maya pa'y nag send na rin ng picture si Janrick. Kung sa akin ay pangmalakasang bangus, ang sa kaniya naman ay cake.

Ganun kasi ang tawag ko sa isang ‘to kapag naa-asar na ako sa kanyang ugali. “What?” kunot-noo niya namang tanong. “’Di ka ba makapag-antay? Pwede ka namang mauna kung gusto mo?” Nailing naman siya sa akin at muling nilingon si Angel. “Ahm, mauna na lang kayong lumabas Nicole, m-magbabayad lang muna ako,” wika ni Angel sa amin. Kinuha naman ni Nathaniel ang kanyang wallet at inilabas niya ang kanyang cash card.

Hindi nasaktan si Nico, bagamat naubos ang kaniyang saplot, at ang katawan naman ni Lucius na walang buhay ay naging uling at unti-unting lumiit. Ginagamit ni Nico ang ika-apat na antas ng apoy. Ang grabidad na may matinding hatak. Lalo pang lumiit ang dala niya, hanggang sa ito ay maging isang malinaw at makinis na pulang dyamanta na korting luha at sing laki ng itlog ng pugo. “Ngayon.” bulong ni Nico habang yakap ang pulang dyamante. “Makakasama na kita kahit saan.”