Ceo Novels & Stories

เมื่อการแข่งขันไม่ได้จบแค่ในห้องประชุม และความพ่ายแพ้…ไม่ได้วัดกันที่ผลงาน แต่คือการเสียหัวใจให้กับศัตรูที่ไม่ควรรัก เขาคือที่ปรึกษาหนุ่มผู้สมบูรณ์แบบทั้งอาชีพ ชื่อเสียง อำนาจและเงินตรา ส่วนเธอที่ปรึกษาหญิงผู้เฉียบขาด สง่างาม เต็มไปด้วยความมั่นใจ และไม่เคยยอมแพ้ใคร ทั้งคู่คือคู่แข่งที่ต้องแย่งชิงผลงานเดียวกัน หากแต่ค่ำคืนหนึ่งกลับผูกมัดพวกเขาไว้ด้วยความปรารถนาฉาบฉวย ความสัมพันธ์ที่ควรจบแค่ คืนเดียว กลับกลายเป็นไฟสวาทที่ลุกลาม เมื่อเกมธุรกิจสกปรก ความลับดำมืด และศัตรูลับเริ่มขยับตัว พวกเขาจึงต้องเปลี่ยนจากสนามรบ เป็นถนนสายมิตรภาพชั่วคราว

'เนย' เด็กกำพร้าที่ 'แม่ใหญ่นี' เศรษฐีเจ้าของไร่รับมาเลี้ยงดู เมื่อเนยอายุ 15 ปี แม่ใหญ่บังคับให้ลูกชายคนเดียวคือ 'เจย์เดน' กลับมาจากอเมริกาเพื่อจดทะเบียนสมรสกับเนย โดยหวังให้เนยมีคนดูแลหากท่านเป็นอะไรไป แต่เจย์เดนไม่ชอบใจและหนีกลับอเมริกาหลังงานแต่งทันที ทิ้งให้เนยอยู่ที่ไทย การกลับมาเจอกันอีกครั้ง เวลาผ่านไป 7-8 ปี เนยโตเป็นสาวสวยเรียนวิศวะคอมพิวเตอร์ และได้เข้าไปฝึกงานที่บริษัทของเจย์เดนที่กลับมาเมืองไทยพอดี ทั้งคู่เจอกันโดยบังเอิญที่ผับ เนยเมาและจำสามีตัวเองไม่ได้ จนเกิดความสัมพันธ์ลึกซึ้งขึ้น เจย์เดนจำเนยได้และเริ่มแสดงความเป็นเจ้าของ ทั้งคู่ต้องย้ายมาอยู่คอนโดเดียวกันตามคำสั่งแม่ใหญ่ ความสัมพันธ์ลับๆ ในบริษัท เนยพยายามปิดบังความสัมพันธ์ในที่ทำงานเพราะไม่อยากถูกมองว่าใช้เส้นสาย แต่เจย์เดน (ท่านประธาน) มักจะหาเรื่อง "ลงโทษ" หรือ "รังแก" เนยอยู่บ่อยครั้งทั้งที่คอนโดและที่ทำงานด้วยความหึงหวงและหลงใหล แม้ปากจะบอกว่าไม่รัก แต่การกระทำของเจย์เดนแสดงออกชัดเจนว่าหวงเนยมาก

“คุณขู่ผมเหรอ” ถ้อยคำของจารวี ทำให้ฌอนถึงกับลำบากใจ เพราะเขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากอยู่ในห้องนี้กับเธอไปก่อน จนกว่าหญิงสาวจะหลับ แล้วเขาจะแอบกลับออกไป “ฉันไม่ได้ขู่ คนที่จนตรอกมักจะทำอะไรสิ้นคิดเสมอ” “ใจเย็น ๆ สิคุณ” ฌอนได้แต่ทำใจยอมรับ เมื่อเขาไม่อาจทิ้งเธอไว้ในห้องนี้ตามลำพังได้ “ฉันจัดทำเอกสารขึ้นมาเรียบร้อย เหลือแค่คุณลงนาม จากนั้นสัญญาฉบับนี้จะสมบูรณ์แบบทันที ลองอ่านดู” จารวีหยิบสัญญาที่เธอร่างเอาไว้ส่งให้กับฌอน ชายหนุ่มถึงกับขมวดคิ้ว เมื่อเห็นข้อตกลงในสัญญาที่จารวีเป็นคนทำขึ้นมา ซึ่งเขาเพิ่งเจอผู้หญิงอย่างเธอ ทำไมหญิงสาวถึงยอมเสียเปรียบขนาดนี้ ฌอนเริ่มสะดุดกับข้อที่สอง ห้ามเขาตกหลุมรักเธอเด็ดขาด ผู้หญิงเกือบทั้งโลกแข่งกันขายขนมจีบให้กับเขา แต่จารวีกลับไม่เหมือนใคร เธอชักหน้าสนใจแล้วสิ เขาจึงตัดสินใจลงนามในเอกสารด้วยรอยยิ้มกรุ่น “ฉันให้คุณเลือก” “อะไรกันเนี่ย” ชายหนุ่มถึงกับอุทานออกมา เมื่อเห็นจารวีเดินไปหยิบถุงยางหลายขนาดมาวางไว้ตรงหน้าเขา “ถุงยางไง คุณไม่เคยใช้เหรอ”

ความยุ่งเหยิงจากกระเป๋าเดินทางใบนั้นนับแต่วินาทีแรก คือสื่อความสัมพันธ์ให้เขาและเธอต้องว้าวุ่นกับพรหมลิขิตแสนเจ้าเล่ห์

เธอพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้ได้ใจของสามีมาครอบครอง แต่สุดท้ายกลับเป็นได้แค่นางร้ายในสายตาเขา

ในวันที่เย่ซิงหยวี่หย่าร้าง ข้อตกลงการหย่าร้างฉบับหนึ่งได้ติดเป็นอันดับหนึ่งของฮอตเสิร์ช [เนื่องจากความผิดปกติของฝ่ายชาย ไม่สามารถปฏิบัติตามภาระหน้าที่พื้นฐานของสามีและภรรยาได้] คืนนั้น ผู้หญิงถูกคนกระชากขึ้นไปในรถคันหนึ่ง ผู้ชายกัดริมฝีปากเธอ รูปลักษณ์ที่ดุร้ายถูกเปิดเผยออก "ผมผิดปกติหรือไม่ คุณเย่สามารถตรวจสอบได้ในคืนนี้เลย" เย่ซิงหยวี่ที่หลังการหย่าร้าง กลายเป็นนักออกแบบนานาชาติ มีหนุ่มหล่อมากมายรอบตัว เมื่อเห็นผู้ชายรอบตัวเธอมากขึ้นเรื่อย ๆ สามีเก่าที่เย็นชาคนนั้นทนไม่ไหวแล้ว วิ่งไปหาเธอบ่อยๆ เกี้ยวพาราสีอย่างเผด็จการแต่อ่อนโยน "ที่รัก กลับบ้านกับผมดีไหม?" "ประธานเฟิงคะ ความรักที่มาสายจะต่ํากว่าหญ้าเลย" "โอเค ผมด้อยกว่าหญ้า ผมเป็นคนขี้ประจบ ผมผิดแล้ว ที่รัก กลับมาเถอะ..." (1V1 + บริสุทธิ์ทั้งคู่)

เขาจำต้องแต่งงานกับเธอเพราะมารดาขอร้อง เธอแต่งงานกับเขาด้วยความรัก แล้วเธอก็กลายเป็นเมียรักของคนเถื่อน...

ผมได้รับเกียรติให้เข้ามานั่งทำงานในห้องกับเขา ตามคำแนะนำของแม่ผม อยากให้นั่งทำงานอยู่ในห้องเดียวกันก็ได้ ผมจะทำตาม แต่จะได้งานหรือเปล่า? อันนี้ผมก็ไม่รับประกันนะ

ไม่ว่าวันเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน เขาก็ยังคงรักมั่นต่อเธอเสมอ โมกข์ ชายหนุ่มซึ่งมีรักเดียวให้แก่สาวน้อยที่บิดามารดาอุปการะเอาไว้ นิ่ม สาวน้อยที่เฝ้ารอคอยการกลับมาของเขา +++ “นอกรถมีอะไรน่าดูชมมากว่าหรือคะน้องนิ่ม” โมกข์เอ่ยถามเบาๆ นิ่มหันมามอง ยิ่งขัดเขินหนักกว่าเดิม “มองหน้าพี่บ้างเถิดแม่นิ่มน้อย รู้บ้างไหมว่าพี่น้อยใจแล้วนะคะ เห็นอย่างอื่นน่ามองมากกว่าพี่อีก” เขาอยากให้เธอหันมาสนใจเขาบ้าง “นิ่มแค่มองวิวทิวทัศน์เองนะคะ ไม่ได้เห็นอย่างอื่นสำคัญกว่าพี่โมกข์เสียหน่อยค่ะ” เธอตอบเขาเสียงนุ่มแต่ไม่กล้ามองสบตา ท่าทีเหนียมอายนั้นทำให้โมกข์มองแล้วยกยิ้มตรงมุมปาก “แต่พี่ไม่อยากมองนอกรถเลยนะคะ” เขาขยับใบหน้าเข้าไปใกล้สาวน้อย “ทำไมหรือคะ” “ในรถน่ามองกว่านอกรถน่ะสิคะ โดยเฉพาะแม่นิ่มน้อยของพี่ น่ามองกว่าทิวทัศน์ด้านนอกเป็นไหนๆ” เขามองเธอด้วยแววตาหวานซึ้ง นิ่มเขินหนักกว่าเดิมวางไม้วางมือแทบไม่ถูก

กริชไท (กระทิง) ต้องปวดหัวไม่เว้นแต่ละวันเมื่อโดนญารินดา (หญ้าหวาน) ปั่นป่วนหัวใจอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน แล้วเขาจะอดใจได้อย่างไรเล่า ในเมื่อหญ้าหวานๆ นั้นเกิดมาเป็นอาหารอันแสนโอชะของกระทิงหนุ่มเช่นเขา “พี่กระทิงคะ พี่กระทิง!” “ครับ ว่าไงหญ้าหวาน” กริชไทสะดุ้งกะพริบตาปริบๆ หันมองคนหน้าหวานที่กึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนเตียง “พี่กระทิงจะป้อนข้าวหญ้าหวานที่ปากหรือที่...” เธอหลุบตาลงต่ำก้มลงมองอกอวบๆ ของตัวเอง ตอนนี้ช้อนข้าวต้มที่ถูกเป่าจนหายร้อนจ่ออยู่ตรงร่องอกอิ่ม “เฮ้ย!” กริชไทสะดุ้งเมื่อมองตามสายตาของเธอ ก่อนจะดึงมือหนีจากร่องอกอวบที่เขาจ่อข้าวต้มเข้าไปหา *** “หญ้าหวานเกิดมาเป็นของพี่ ของพี่กระทิงคนเดียว” “รู้ไหมกินหญ้าแล้วจะถูกหาว่าโง่” “ใครบอกกัน กินหญ้าหวาน มีประโยชน์และสรรพคุณเยอะแยะเลย” เขาตอบเสียงนุ่ม มองสบตาเธออย่างแสนรัก “อะไรบ้างล่ะคะ บอกมาทีละข้อสิ” เธอทำเสียงเฉียบสั่ง เหมือนคุณครูแสนสวยสั่งลูกศิษย์ตัวโข่ง “สมุนไพรหญ้าหวานช่วยเพิ่มกำลังวังชา เห็นไหม พี่แรงเยอะขนาดไหน กินหญ้าหวานได้ทั้งคืนเลย