Chess Pieces Name Novels & Stories

muling paliwanag ni daddy. “Pawn? I don’t get it..” sagot ko dito. Nilingon ako nito. “Hindi mo ba napapansin anak? Para itong malaking chess game. Si Flame ang reyna, ang pinsan niya ang knight at bishop at king. Rooks at pawn naman ang kanyang tauhan o galamay..” paliwanag ni Daddy. Bigla kong naalala ang mga nakalagay sa mesa ng underground ni Flame may mga chess board dito na yari sa crystal.

Ngunit ang bata ayaw naman tumigil, gusto nito mag aral ano magagawa ko? Kahit kami mag asawa ay pinag sasabihan na rin ito. Ngunit nasa dugo na ito ng anak namin. I know my son very well. He love playing chess minsan ako ang kalaban nito o ang mga tito nito. Ang daddy kasi niya ibang chess ang laro nila. Shogi ang tawag dito isang Japanese Chess ang tawag dito. Kahit ako hindi alam laruin ito pero ang mga anak ko at mga bata sa bahay marunong sila.

Pareho siyang in charge sa itim at puti nang sabay at matindi siyang naglalaro sa chessboard. Ang tunog lamang ng mga gumagalaw na piraso ng chess ang paminsan-minsang naririnig sa walang lamang bulwagan. Bagaman nanginginig si Thea, hindi siya naglakas-loob na gumawa ng anumang tunog. Crash!

“Okay.” Inilapag niya ang chessboard sa may mesa saka namin sinimulang ilagay ang pieces. Sinabi niyang mauna na ako. “You should move the pawn in front of the king or queen two squares forward. This opens pathways for your bishops and queen to enter the game. They move on an angle and can’t get out onto the field of battle if pawns are on the way.” “N-Naiintindihan ko.”

Costa Nostra, the game –everything pauses nang makulong si Fontanilla at mawala ang queen sa chess pieces ni Sandro, it was killed by a horse after all. Horse dahil sa movement nitong pa-L, Sandro didn't saw it coming… for his queen. Masyado kasi siyang naging focused only to his winning even though it would cost his queen's life. And now? Ito ang nangyari –a mess, a big mess. The queen's death ‘causes chaos for all of the chess pieces of the game. Kaya na-pause na lang ito ng kusa… walang gumagalaw. Everyone was waiting for Sandro's next move.

putol ko at pinakita ko ang isang Chessboard. “Mauna na ako, hintayin niyo ang tawag ko pakisabi din sa pangulo niyo ang gusto kong iparating..” paalam ko at nag lakad na ako palabas. Nilabas ko ang hawak kong queen chess.

Gayunpaman, si Hector ay mabilis sa paglalaro ng chess at hindi masyadong pinag-iisipan ang mga galaw. Ganoon rin naman si Farrah. Noong binigay na ni Hector ang kaniyang unang tira, siya naman ang sumunod. Sandaling katahimikan, tanging ang tunog na lamang ng galaw ng chess pieces ang maririnig. Nakaupo sa hindi kalayuan sina Levi at Stephen, parehong hindi mapakali.

Nakaupo si Luther sa harap ng chessboard habang nakapangalumbaba, nababagot na nakatitig sa pinaghalong itim at puting mga piyesa. Pinupuno ang seldang iyon ng amoy ng pawis ng mga bilanggong nagtitipon-tipon sa paligid nila at tahimik na nanonood sa kanila.

Pero kinuha pa rin niya ang dala niyang tsaa at sumimsim dito. "Yan Yan, halika at makipaglaro ka sa akin ng chess, wala akong mahanap na kasing galing mo sa chess." Hinila ni Lolo Ruiz si Mariana patungo sa isang chessboard. Si Mariana ay naglaro ng mga itim na piraso ng chess, at si Lolo Ruiz ay naglaro ng mga puting piraso ng chess. Naglakad si Tyson sa gilid at nanuod, ngunit nanatili ang kanyang mga mata kay Mariana.

Dahan-dahan siyang lumingon kay Zein, sinigurong hindi siya mapapansin. ‎ ‎At nang hindi ito kumilos, masaya niyang inilagay ang piraso. ‎ ‎“I won!” ‎ ‎Palakpak agad si Marian. ‎ ‎Pero sa parehong sandali, marahang pinulot ni Zein ang bawat piraso sa board at paisa-isa, dahan-dahang ipinasok sa lalagyan. ‎ ‎Doon nila nakita. ‎ ‎Ang limang magkakadikit na white pieces. Ginamit ni Zein ang nagiisang pawn niya para kainin ang limang white pieces