Chill Zone Artinya

The Royal Series PRINCEZONE Logan Nielsen Logan Christopher Nielsen is the future king of Denmark. He will take over his father's throne when he turns 25 and before that he has to find his bride. When he turned 18, he had to move to London to go undercover. Amanda Estelle Just a basic poor girl living in London with her father. Her grandfather disowned her dad for not wanting to take over the family business, just because he wanted to be an artist. Trouble Isaac Calland One of the most powerful man in Norway. He's known as the key to Norway's trading industry and he's a part of royalty. He loves his job that sometimes he forgot how to rest and have fun until the Princess come into the picture. He knew right away that she's trouble but he welcomes her knowing that it will be one hell of a ride. Linnea Lindberg She's the Princess of Sweden who used to be daddy's girl. After her first love broke her heart, she changed. She ran to America to avoid her first love and then she has to go back to Sweden to get married to the Prince of Denmark. Instead of settling down and prepare to rule Sweden, she ran away to Norway and there she met again her childhood crush. Leonardo&Juliet Leonardo Nielsen The future King of Denmark and he's so eager to take over the throne quickly. His hobby is reading about politics, economy and social related books. He's the definition of boring which is a completely opposite of Carter. Juliet Calland Princess of Sweden and she's currently living in Paris to live up her dreams becoming a famous designer. She's bubbly, fun and so attractive. Everyone loves her except for one man who will become her future husband.

My husband, Alex Walter, was the head of the Bodyguard Association. When I was about to be killed by the kidnappers, he was comforting his childhood crush, Susan Miller, who was sobbing in his arms. While the kidnappers stopped for a meal, I called Alex five times calmly. He was angry when he finally answered. "Susan was just rescued from the kidnappers, and she needs me. If you want me to come home, stop using your own kidnapping as some excuse to compete for attention. It is pathetic!" Hearing Susan's sweet and delicate voice in the background, I had no time to argue with him. Instead, I called the Bodyguard Association. The operator informed me that Alex had pulled all the city's bodyguards away thirty minutes earlier to rescue Susan. When the kidnappers returned, they mocked Alex's heroic efforts to save Susan, mobilizing the entire force for her. If I remember correctly, this was Susan's twenty-eighth kidnapping this month. As the kidnappers approached me with guns and tasers, I closed my eyes in despair. Before I died, I used all my strength to send Alex one last text message, [No matter what, I loved you. Move on from me.]

When I went to buy a new house, all I found was crumpled newspaper where my savings should've been. I almost called the cops—until I found out Tony Jarrett, my own husband, had blown seven years of my hard-earned cash on a shiny new motorcycle. For Pauline Schmidt. His ex. I asked why. He just shrugged. "She's a single mom. Life's tough. This way, she won't have to walk so much." I wanted to scream, but I swallowed it down. Made him at least get an IOU from her. While I was busy sourcing stuff for the factory, a flood warning hit our town. And Tony? Out buying toy cars with Pauline and her kid. Our son was home alone, trying to stay above water. I was back. Like life hit rewind and dropped me into that exact day. The day he gave her the motorcycle. I saw them—laughing, tight, like their own little picture-perfect family. But I didn't cry this time. Didn't beg. Just turned and walked off.

On my twentieth birthday, my parents placed a stack of photos in front of me—eligible bachelors from elite families all over the country—and told me to pick one for an arranged marriage. I told my dad to leave it to fate and draw lots. In my past life, I had chosen without hesitation the man I’d long admired: Lucas Whitmore, the most eligible bachelor of Astor Hill's elites. But after we got married, I found out the truth. His first love—the girl he had always held dear, Claire Monroe—was devastated by our marriage. One night, heartbroken, she went out drinking and was assaulted by a group of thugs. Claire attempted suicide three times after that. And Lucas blamed it all on me. He handed over my family’s fortune to Claire, draining every last cent from the Meyers. In the end, Lucas even helped her cut the brake lines on our car. My parents and I died in that crash. Now that I’d been given a second chance at life, the name I drew was Liam Morgan—the reclusive heir from Orchard Valley, known for shunning the world and dedicating himself to Buddhism. But when I showed up arm-in-arm with Liam at our engagement party, Lucas lost his mind.

เอื้อมนาง..หญิงสาวขี้โรค ผู้มารู้ความจริงทีหลังว่า..เธอโดนวางยาจากชู้ของพ่อ แถมดันโดนนังชู้เวรผลักตกบันได..เสียชีวิตดื้อๆ ไปซะอย่างงั้น คำอธิษฐานครั้งสุดท้ายของวิญญาณสาว..คือ 'การย้อนเวลา' แม้จะต้องแลกกับจิตวิญญาณหลังความตายเธอก็ยอม แต่ไหงคู่สัญญาสุดหล่อ ถึงส่งเธอมาอยู่ในร่างหญิงสาว ผู้ได้รับฉายาว่า 'ร่าน' 'แรด' ด้วยเล่า ตาย!! เธอตายแน่..ไม่โบ๊ะแตกยังไงไหว? แถมผู้ชายสุดหล่อเซอร์ในชุดช็อปคณะวิศวะ แปะหราคำว่า ‘friend zone’ นี่อีก เขาจะรู้มั้ยนะ ว่าหล่อนไม่ใช่เพื่อนสนิทสมัยเด็ก!! ไหนจะความสัมพันธ์อิรุงตุงนังชวนปวดหัวนี่อีก..ได้โปรดส่งหล่อนกลับร่างเดิมเถอะ!

"ครั้งนั้นฉันไม่ถามเหตุผลนาย ครั้งนี้ฉันอยากรู้ ทำไมนายถึงปฏิเสธฉัน" เธออยากรู้เหตุผลที่ทำให้ผู้ชายคนเดียวปฏิเสธเธอถึงสองครั้ง การก้าวข้ามเส้น Friend Zone แค่ครั้งเดียวมันก็แทบจะมองหน้ากันไม่ติด แต่เธอ เหมือนแพร หรือ เบบี๋ เธอก้าวข้ามเส้นที่เขาขีดไว้ถึงสองครั้ง ครั้งนี้เธอควรตัดใจได้สักที แต่พอจะตัดใจทีไร ก็เป็นมันหรือเปล่าที่กลับมาให้ความหวังเธออีกครั้ง หรือเพราะความใจดีของมัน ไตรฉัตร บริรักษ์ไพศาล หรือ ไตร ลูกชายเจ้าของโรงแรมหรู ที่ไม่สนใจธุรกิจของครอบครัว หลังจากเรียนจบก็ทำงานหาประสบการณ์อยู่พักใหญ่ ก่อนจะผันตัวมาเป็นเจ้าของกิจการเปิดบริษัทก่อสร้างเป็นของตัวเอง เพราะความหล่อคมเข้มทำให้เขามีสาวๆ เข้าหาอยู่ตลอด แต่ทุกคนก็เห็นเขาครองตัวเป็นโสดมาจนอายุสามสิบ แม้จะมีแฟนมาไม่น้อย แต่ก็แทบจะไม่เคยคบใครได้ถึงหนึ่งปีด้วยซ้ำ แต่เธอ เพื่อนสนิทในกลุ่มเดียวกันตั้งแต่สมัยมหาวิทยาลัย ไม่มีแม้แต่โอกาสที่จะเดินข้างเขาในฐานะผู้หญิงด้วยซ้ำไป

ปกติ... คือแอบรัก - เรื่องลับ ๆ ของคนแอบรักเพื่อน เรื่องราวความรักข้างเดียวตลอดสิบปีของ 'เรน' สาวน้อยนุ่มนิ่มที่ตามหัวใจบินลัดฟ้าจากเชียงใหม่ มาเรียนไกลถึงชลบุรี กับ 'เพลิง' คนขี้หวงที่ชอบทำให้คิดไปไกลมากเกินกว่าคำว่า 'เพื่อน' ความทะนุถนอมที่ได้รับมากเกินพอดี เริ่มส่งผลกระทบต่อความรู้สึกส่วนลึก กระแทกรุนแรงเข้าอย่างจังที่ข้างใน ชนิดไม่สามารถหักห้ามได้ทันทั้ง 'หัวใจ' และ 'ร่างกาย' Friend Zone รู้สึกมากก็ไม่ดี รู้สึกดีก็ไม่ได้

Selem moi c’est Sofia, j’ai 19 ans et j’ai été vendu par mon père. Il a toujours voulut se débarrasser de moi et aujourd’hui, il a réussi. Pourquoi mon père m’a-t-il fait ça ? je ne sais pas … Nous sommes une famille très influente et puissante dans cette ville, mais il a trouvé pour je ne sais quelle raison plus judicieux de me vendre à l’un de ses amis,Mr. Marnad. Un lourd secret pèse sur ma famille et je ne tarderais pas à le découvrir, le passé nous rattrape toujours..

#แค่ FWB ทำไมต้องรัก ความสัมพันธ์ของตัวละครจะเริ่มตั้งแต่ปี 1 จนถึงวัยทำงานค่ะ ความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นจากคู่อริจนกลายมาเป็นเพื่อน แต่ถึงจะสนิทมากขึ้นแค่ไหนก็ห้าม Friend Zone มา ได้แค่ FWB แต่พอเวลาบนเตียง ก็เรียกเมียครับ ผัวครับ แต่หากไม่ให้เกียรติซึ่งกันและกัน จนความสัมพันธ์ที่อีกฝ่ายสุดจะทนเกิดขึ้น แต่ก่อนจบกันเมียขอสั่งสอนผัวก่อนเลิกรา......จะได้รู้ว่า รักชีวิตอย่าคิดสู้เมีย...เมื่อเมียโกธรผัวจะโดนแทง

Oubliez les "tout les oppose mais ils s'aiment", on part sur un gros "ils s'aiment et putain ça va faire mal" Axelle Lyce a 22 ans, elle habite seule à New-York et elle est dépressive. Toute sa vie elle a eu l'impression de n'être qu'une toute petite flamme, si minuscule qu'on pourrait l'éteindre d'un souffle, ballottée de droite à gauche et qui se force à briller de tout son éclat pour ne pas montrer à quel point elle est fragile. Une toute petite flamme qui va rencontrer l'essence. /!\ VULGARITE EXTRAIT *Mon pied part en direction de son ventre mais il le bloque avec une agilité déconcertante et le rejette, me faisant chanceler. Je commence à penser que je suis vraiment débile. Il balance son poing vers mon épaule. Je pare sans difficulté mais son autre main vient s'écraser violemment dans mes côtes. Aïe ! Je perds l'équilibre et manque de tomber. Contrairement à ce que je m'attendais, il n'en profite pas pour attaquer et se remet docilement en garde. Mon flanc me lance douloureusement. Je lui jette un regard noir. « T'en as déjà marre ? Me nargue-t-il. » Décidément, il a l'air de bien s'amuser. Cette fois, je n'ai plus envie de jouer. Je lui prépare un de mes coups favoris. D'abord, le poing au menton. Il esquive sans problème mais ne voit pas mon coude arriver dans sa mâchoire. Puis un grand coup de pied en plein torse pour le faire reculer. Il vacille et porte ses mains à son visage. Puis il me regarde de nouveau, surpris. Je ne résiste pas à l'envie de le provoquer un peu. « Et toi ? » Il ne tarde pas à retrouver son sourire.