Chit-chatting Novels & Stories

Hindi pa man ako nakakapag-type ng tatlong sentence, narinig ko na agad ang tunog ng chat notification sa office messaging app. “Hey, you okay?” Napaka-inosente ng tanong, as if hindi siya ang dahilan kung bakit ako parang nilagnat sa init ng katawan ko ng mga sandaling iyon. “Define okay. Physically dehydrated? Emotionally confused? Mentally questioning my career path?” Hindi pa ako tapos tumawa sa sarili kong reply, bigla ulit siyang nag-message. “You’re cute when you’re sarcastic. Want to join me for lunch later? I need more… insights.”

At pagkatapos niyang i-send ang chat ay ni-restrict niya na ito. "So, bakit ang aga mo naman yatang nakipagkita, friend?" bungad na tanong ni Charity nang makarating ito. Tinaasan pa siya nito ng kilay. "Alam mo bang alas singko na ako nakatulog kanina." "Cha, I... I just need someone to talk to," aniya at bumuga ng hangin sabay higop ng iced coffee. "Parang mababaliw na ako."

Walang responsibilidad. ‘Good morning, guys.’ Bati ko sa kanila sa chat. ‘Uy, babae, saan ka nanggaling kagabi? Bakit wala ka?’ Tanong sa akin ni Melchor, kaibigan kong bading. Nakasanayan na naming magkakaibigan na mag-usap at mag-kuwentuhan through chat t’wing gabi. High school pa lamang kami ay ginagawa na namin iyon. Sumbungan dito, sumbungan doon. Tsismisan dito, tsismisan doon hanggang sa abutin na kami ng madaling araw at makatulog na lang.

Kinuha niya ang cellphone at binuksan ang WeChat. Binuksan niya ang chat kay Martina. Puno ito ng mga tandang padamdam, ngunit kakaunti lamang ang aktuwal na usapan. Naisip niya, sa tatlong taon ba ng kanilang pagsasama, ganito kababaw ang komunikasyon nila? Sa mga natatandaan niyang usapan nila, kadalasan ay: “Nandito na ako,” at “Abala ako.”

CASS The guys (excluding Zeke) were chatting at the living room like old buddies in a high school reunion. Kami namang mga babae ay nag-uusap tungkol sa kung anu-anong chismis dito sa kusina pero wala sa pinag-uusapan namin ang pokus ng utak ko.

Picture ni Dahlia ang lumitaw sa chat head. Umangat ang kilay niya. Inaaccept na nga pala niya ang friend request nitong matagal nang nakatambak sa kanya. At ngayon nagchat agad. Binuksan niya ang message nito. Tinatanong nito kung gising pa siya? Nagtype siya para sabihing oo at nanonood pa siya pero pinalitan niya ang message. Isang question mark na lang ang sinend niya. Baka isipin pa nitong excited siyang kachat ito.

"Hindi ko need kausap, okay? Kasi may ka chat nga ako. Eh dahil sa naiingayan ako sa chismisan niyo, ayan hindi na kami magkaintindihan!" "Bakit? Ang kailangan mo naman sa chat ay mata para magbasa diba? Engot mo naman, Julia. Nag-aaral ka ba? Balik kita sa grade 1 dyan eh." "Tanga! Hindi ko mabasa nang maayos yung chat niya kasi yung chismisan niyo lang yung napapakinggan ko! Nakakadistract!" "Crush mo lang ako kaya ka nadidistract dyan eh."

’ ― Daphne Hindi lang iyon ang laman ng group chat nila. Hindi naman sila nag-uusap kung naghi-hysterical na dahil sa kaniya. Dali-dali siyang nag-type ng chat niya para tumigil na sila sa kakadrama nila.

turo ko kay little talkative Chin " What?her? ". gulat na tanong niya Hindi po ba halata? " Yeah..is there a problem? ". i asked " Nothing it's just im surprised..siya na pala yun?aish!dapat pala nakipag chikahan na ako sakanya kanina ". ngiting sabi ni Mom " What? chikahan? ". tanong ko " Yeah.. mukhang mabait naman siyang bata at bagay kayo son ". ngiting baling saakin ni Mom

Marupok lang ako. Iniba ko na lang ang usapan kahit ramdam ko na awkward na talaga iyong chat namin. Masaya naman ako na nakaka-chat ko siya pero syempre mabigat pa rin loob ko kasi alam kong may mali at hindi malinaw. "Hindi mo pa rin ako in-add. Chinat mo lang ako rito pero hindi mo ko in-add. Ayaw mo ata kong maging kaibigan." chat niya bigla kaya napailing ako.