Chit-chatting Novels & Stories

Kinuha niya ang cellphone at binuksan ang WeChat. Binuksan niya ang chat kay Martina. Puno ito ng mga tandang padamdam, ngunit kakaunti lamang ang aktuwal na usapan. Naisip niya, sa tatlong taon ba ng kanilang pagsasama, ganito kababaw ang komunikasyon nila? Sa mga natatandaan niyang usapan nila, kadalasan ay: “Nandito na ako,” at “Abala ako.”

Ang dami niyang chats na hindi ko pa narereplayan simula noong huli kaming magkita. Nagsimula na akong magtipa ng message, "Psst..." unang sent ko. Kaagad naman itong nagreply, "Wow! Miss me?" Reply niya sa akin. I immediately sent her a laugh emoji. Hindi ko kasi alam kung bakit ko siya china-chat ngayon. I saw her typing again. Nagpop-up ang isang message saying, " I called your Amiel account pero hindi ka sumasagot." Napakuno't noo ako habang paulit-ulit kong binasa ang message nito.

Share ko bigla sa kanila Vanch na nanonood ng k-drama sa phone. "Bakit?"-Vanch "Di na siya nangungulit and hindi na siya lumalapit dito. Pansin niyo? Kahit sa chat di na nagpaparamdam. Okay naman kami nung huli naming pagkikita ah. Mag chachat lang siya pag ako yung unang nakipag chat. Tapos ang tagal pa mag reply. Di ko alam kung may nagawa ba ako o ano kaya siya umiiwas ng ganyan. Wala naman kaming pinagtalunan."

mensahe niya sa chat. Ang tahimik na group chat kanina dahil sa breaktime ay biglang naging magulo at maingay sa tsismis. Lahat ng empleyado ay nag-uunahang hulaan kung sino ang misteryosong dalaga at kung kanino nga ba itong anak sa labas.

Ilang segundo lang, agad may typing bubble si Margaux. Margaux: Eh bakit parang ayaw mo na kaming kausapin? Sumagot siya, diretso. Calestine: Dahil hindi ako obligado. Tumigil ang typing bubble. Lumipat siya sa chat ni Margarita. Calestine: Masakit din yung mga taon na hindi ako pinakinggan. Nag-send. Halos sabay pumasok ang reply. Margarita:

Picture ni Dahlia ang lumitaw sa chat head. Umangat ang kilay niya. Inaaccept na nga pala niya ang friend request nitong matagal nang nakatambak sa kanya. At ngayon nagchat agad. Binuksan niya ang message nito. Tinatanong nito kung gising pa siya? Nagtype siya para sabihing oo at nanonood pa siya pero pinalitan niya ang message. Isang question mark na lang ang sinend niya. Baka isipin pa nitong excited siyang kachat ito.

"Hindi ko need kausap, okay? Kasi may ka chat nga ako. Eh dahil sa naiingayan ako sa chismisan niyo, ayan hindi na kami magkaintindihan!" "Bakit? Ang kailangan mo naman sa chat ay mata para magbasa diba? Engot mo naman, Julia. Nag-aaral ka ba? Balik kita sa grade 1 dyan eh." "Tanga! Hindi ko mabasa nang maayos yung chat niya kasi yung chismisan niyo lang yung napapakinggan ko! Nakakadistract!" "Crush mo lang ako kaya ka nadidistract dyan eh."

turo ko kay little talkative Chin " What?her? ". gulat na tanong niya Hindi po ba halata? " Yeah..is there a problem? ". i asked " Nothing it's just im surprised..siya na pala yun?aish!dapat pala nakipag chikahan na ako sakanya kanina ". ngiting sabi ni Mom " What? chikahan? ". tanong ko " Yeah.. mukhang mabait naman siyang bata at bagay kayo son ". ngiting baling saakin ni Mom

Marupok lang ako. Iniba ko na lang ang usapan kahit ramdam ko na awkward na talaga iyong chat namin. Masaya naman ako na nakaka-chat ko siya pero syempre mabigat pa rin loob ko kasi alam kong may mali at hindi malinaw. "Hindi mo pa rin ako in-add. Chinat mo lang ako rito pero hindi mo ko in-add. Ayaw mo ata kong maging kaibigan." chat niya bigla kaya napailing ako.

Dinala na siya ni Avery sa kwarto niya. Chad: [Kung gayon, bakit mo ako pinangungunahan? Kalimutan mo na iyon. hahayaan ko na! Libre ka ba para sa isang tawag ngayon?] Mike: [Pagod na ako. Ayokong magsalita.] Chad: [Hindi ba mas nakakapagod magtype kaysa magsalita?] Mike: [Kailangan gamitin ng pagsasalita ang buong dibdib ko habang nagta- type Kailangan ko lang igalaw ang mga daliri ko. Syempre, mas nakakapagod magsalita.]