Cinta Dalam Diam Novels & Stories

แก้มหวานกดเสียงต่ำจ้องฉันด้วยแววตาแข็งกร้าวกว่าเดิม เธอพร้อมที่จะประทุอารมณ์ใส่ฉันได้ทุกเมื่อ "ไม่ใช่.....ฉันแค่อยากจะบอกว่าบางทีทัศนคติหรือความชอบความคิดเห็นสองผู้ชายสองคนนั้นไม่ตรงกับเธอ"

ฉันพยายามควบคุมไม่ให้ตัวเองร้องไห้ออกมา ในน้ำเสียงกลับแฝงไปด้วยเสียงสะอื้น "ที่รัก คุณจะทำแบบนี้ไม่ได้ ฉันรอได้ แต่ลูกในท้องฉันรอไม่ได้แล้ว" "ไม่ได้"

ลู่หลินตอบรับด้วยความรักความจริงใจที่มีให้เขาไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน จากนั้นทั้งคู่ก็มอบจุมพิตอันอ่อนหวานให้แก่กัน โอบกอดกันด้วยความรัก ถ่ายทอดความปรารถนาทั้งหมดที่มีแก่กันและกัน เพียงไม่นานนักบทเพลงรักอันแสนหวานก็ดังก้องกังวานขึ้นเป็นท่วงทำนองเสียงสูงเสียงต่ำ แหบพร่า ผสา นเข้ากันเป็นบทเพลงรักร้อนแรงจนภายในห้องหอคุกรุ่นไปด้วยอุ่นไอความรักของคู่หนุ่มสาว เสียงสูงต่ำสอดผสานเคล้าคลอเคลียกันเนิ่นนาน ก่อนที่บทเพลงแห่งรักจะสิ้นสุดลงในช่วงเวลาแรกของเช้าวันใหม่ที่เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นสำหรับบทบาทและหน้าที่ของสามีภรรยาคู่นี้อย่างเป็นทางการ

เสียงกระแทกของคุณนราทำให้ภัคธีมาต้องกลืนน้ำลายฝืดเคืองลงคอ เธอหันไปมองสามีที่นั่งอยู่อีกด้าน เขาเงียบกริบไม่มีการเข้าข้างเธอเลย หรือไม่มีการพูดจาปลอบใจอะไรเลย ทำให้เธอรู้ว่าเขาไม่แยแสว่าแม่ของเขาจะพูดอย่างไร

ท้องฟ้าสีครามสวยสดผสมกับเกลียวคลื่นที่สาดซัดขึ้นมาที่ฝั่ง สายลมอ่อนๆ พัดผ่านกายทำให้เกวลินนั่งนิ่งอยู่บนฝืนทรายเนียนละเอียด บรรยากาศรายล้อมทำให้เธอนั้นรู้สึกผ่อนคลายเหลือเกิน หญิงสาวนั่งถอนหายใจอยู่พักใหญ่ นัยต์ตาหวานทอดยาวไปยังท้องทะเลที่ทอดยาวสุดลูกหูลูกต า ยากที่จะคาดเดาในบางครั้งว่ามันจะไปจบหรือสิ้นสุดที่ใด

มุทิตาบอกรักสามีเสียงหวาน คืนนั้นที่เธอตกเป็นของเขา มันไม่ใช่การพลาดพลั้ง แต่มันคือพรหมลิขิตต่างหาก พรหมลิขิตที่ชักนำให้สองหัวใจผูกพัน จนกลายเป็นความรักที่สวยงาม “หลับหรือยังครับที่รัก” ปัณณธรเอนตัวลงนอนเคียงข้างภรรยา แล้วกระซิบถาม อินนัดดาพลิกตัวกลับมายิ้มให้สามี

พูดมาถึงตรงนี้น้ำหนาวก็แอบเสียดายช่วงเวลาเหล่านั้นขึ้นมาไม่น้อยเหมือนกัน สองสาวหยุดยืนนิ่งอยู่สักพักก่อนที่แม่นิกกี้มินาจสุดเซ็กซี่จะเอาหน้าแนบใบหูเล็กริมฝีปากหนาตามแบบฉบับสาวสายฝอกระซิบข้างหูน้ำหนาวเบา ๆ

“ไม่รู้สิ เพิ่งรู้จักกัน มันยังดูไม่ออก คงต้องมองกันยาว ๆ” “อืม งั้นก็แล้วแต่แกแล้วกัน” รินรดาคุยกับกนกอรอีกไม่กี่ประโยคก่อนที่จะวางสายไป ดวงตาคู่สวยทอประกายแข็งกร้าว ‘ไม่มีวัน ฉันจะไม่ยอมให้ผู้ชายคนไหนเข้ามาทำร้ายหัวใจฉันเด็ดขาด’

เซวียโจวครุ่นคิดอยู่นาน แม้ในใจจะมีคำพูดมากมาย แต่สุดท้ายเขาก็เอ่ยเพียงสองประโยค "ที่รัก ตอนนั้นเราไม่ได้ตกลงกันว่าจะไปอยู่ต่างประเทศด้วยกันหรอกเหรอ?" "เรารักกันมากขนาดนั้น แล้วทำไมคุณถึงเปลี่ยนใจไปเฉยๆ?"

สบการณ์ก็โอนอ่อนผ่อนตามอย่างน่ารักน่าชัง แล้วทั้งห้องก็อบอวลไปด้วยไฟพิศวาสอันเกิดจากความรักของสองสามีภรรยา เสียงหวานรัญจวนใจดังไพเราะเสนาะหูผสานกับเสียงทุ้มกังวานได้อย่างลงตัว บทรักที่ทั้งคู่ต่างมอบให้กันและกันเต็มไปด้วยความอ่อนหวาน ละเมียดละไม แผ่วพลิ้ว เอาใจใส่ แ ละร่วมแบ่งปัน จนความสุขนั้นอิ่มเอิบในหัวใจทั้งสองดวงอย่างเท่าเทียมกัน