장거리 연애 Novels & Stories

ผมเช่าบ้านอยู่แถวชานเมือง ห่างไกลจากความพลุกพล่าน มันช่วยให้ผมสงบสติอารมณ์ลงได้ และไม่ต้องไปคิดถึงเรื่องราววุ่นวายพวกนั้นอีก

ไปที่ไหนไกลๆได้ แต่นั่นก็เป็นความสุขและความเต็มใจที่เธอยินดีทำยิ่งนัก ยูนนานอยู่ห่างจากปักกิ่งราวสองพันกิโลเมตร เดินทางโดยเครื่องบินโดยสารใช้เวลาราว 3 ถึง 4 ชั่วโมง รอบนี้หลีเหว่ยกับลู่หลินต่างก็จัดการงานของพวกเขาเอาไว้ล่วงหน้าและมอบหมายงานให้คนสนิทเพื่อเตรียมพร ้อมออกเดินทางไปฮันนีมูนรอบที่เจ็ดของชีวิตแต่งงาน

ใช้ชีวิตกับลู่อวี่มาแปดปี ทุกคนบอกว่าเราผ่านอาถรรพ์เจ็ดปีมาได้แล้ว ต้องได้อยู่ด้วยกันตลอดชีวิตแน่นอน แต่วันนี้ความจริงอันโหดร้ายบอกฉันว่าสุดท้ายความรักแปดปีไม่มีค่าอะไรเลย

“ภูผา....คือ....เตย...เตยชอบภูผา ชอบมาตั้งแต่ ม. ต้นแล้ว....” เสียงหวานของเด็กสาวในชุดนักเรียนมัธยมปลายเอ่ยขึ้นอย่างเขินอาย เมื่อเธอรวบรวมความกล้าที่มีอยู่ทั้งหมด เดินเข้าไปหาชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่ง ที่เป็นที่หมายปองของผู้หญิงทั้งโรงเรียน ที่เธอหลงรักเขามาตลอด 6 ปี จนตอ นนี้ใกล้จะจบการศึกษา ถ้าไม่ทำแบบนี้กลัวว่าจะไม่มีโอกาสสารภาพรักกับเขา

“ที่คุณทำก็เพราะรัก สักวันแต้มรักจะเข้าใจ ให้เวลาลูกนะคะ” “แค่ลูกกลับมา ผมก็มีความสุขมากแล้ว” “อดทนอีกนิดนะคะ เราจะผ่านมันไปด้วยกัน” เตือนใจปาดน้ำตาออกจากหน้า นานแค่ไหนแล้วที่สามีปล่อยให้ระยะห่าง มาทำลายความสุขของครอบครัว สิ่งที่ทำได้ตอนนี้คือการรอคอย สักวันแต้มรักจะรัก และเข้าใจพ่อ เหมือนกับที่เติมเต็มและเต็มใจเข้าใจ ลูกกลับบ้านเป็นสัญญาณที่ดีไม่ใช่เหรอ แต้มรักคงรู้อะไรมา ถึงยอมกลับมาที่นี่

การคบกันทางไกลนั้น มันลำบากมากจริงๆสำหรับเขา เพราะเธอต้องมีสังคมและเข้าใจดีว่าโลกทั้งใบไม่ได้มีแค่เธอและเขาแค่สองคน พอวางสายจากป้าริน ไอรดาไม่เห็นแมทธิวติดต่อมาเธอจึงส่งข้อความถามเขาว่าเป็นยังไงบ้างเพราะไม่กล้าโทรรบกวน ก่อนจะมีคำตอบส่งกลับมาสั้นๆเท่านั้น

เผยฮวนตอบด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง "เหลืออีกหกวันก็จะไปต่างประเทศแล้ว" อีกเพียงหกวัน เธอก็จะได้ยุติความสัมพันธ์สิบสองปีนี้ อีกเพียงหกวัน เธอก็จะได้แยกจากเขา

ว่าแล้วร่างเล็กสวมกอดนางก่อนจะออกไปหาซื้อของขวัญเพื่อเตรียมให้กับปลายฟ้าเพื่อนสนิทสมัยเด็กของเธอ คนที่รักและเข้าใจเธอไม่ว่าจะเจอเรื่องอะไรเธอมากจะคอยปลอยโยนเสมอ ถึงแม้มีบางช่วงที่ไม่ได้เจออันก็มักจะโทรหา ไลน์ หรือไม่ก็วีดีโอคอลหากันบ้าง สองคนเขียนมหาลัยเดียวก ันก็จริงแต่พักคนละทีเรียนคนละคณะ นาน ๆจึงจะมีเวลาว่างตรงกันแล้วนัดทานข้าวในบางหน

วรางคณาพูดเรื่อยๆ แต่สายตาก็พยายามสังเกตุเพื่อนสนิท “ถามจริงๆ เถอะ ถึงไหนกันแล้ว ยอมรับรักโอมหรือยัง” “ก็คุยๆ กันอยู่นะ แต่คงอีกนาน ถึงเราจะรู้จักกันมานานแล้ว เอาจริงๆ วอยกับโอมเพิ่มเริ่มคบกัน อายุก็ยังน้อยด้วยกันทั้งคู่ ยังไม่ได้รักจนถึงขนาดที่จะ ห่างกันไม่ได ้ ยังไม่ได้คิดไปไกลถึงเรื่องแต่งงาน”

EP24 - รักเย็นชา (มิดไนท์) “เอ่ออ..ฉัน...มีอย่างอื่นอีกไง เธอรู้ได้ยังไงว่ามินนี่หายคิดถึง”