로열 Novels & Stories

ไอ้ขาบบอก “ครับ” แม้ไม่อยากเชื่อว่าราชาแห่งบาปอย่างมิสเตอร์คอนแวนต์จะอกหักแต่เมื่อคิดและประมวลตามแล้วก็น่าจะจริง เพราะสภาพตอนนี้เหมือนหุ่นยนต์ก็มิปาน

หรือเปล่านะ? คิ้วสวยได้รูปขมวดขุ่น ก่อนจะส่งเนื้อวากิวลายหินอ่อนสีสวยเข้าปากอีกชิ้น

นายหล่ากลืนน้ำลายเฮือก เธอเห็นสภาพการหายใจถี่ของตานี่แล้วไม่น่ารอด หากแล้วเธอก็ต้องผิดหวัง “ผมก็อยากนะ แต่กลัวตายมากกว่า รถคันนี้มีสัญญาณติดตาม” “สงสารฉันเถอะนะ ปล่อยฉันลงที่หมู่บ้านไหนก็ได้” “ไม่ได้หรอก เพราะฉันจะเอาเธอไปให้หัวหน้า” “หัวหน้าอะไร” “หัวหน้าแคมป์ ชื่อพล โทโซเต็ง”

"อายุแค่นี้ ก่อนจะคิดเรื่องหาผัว เอาเวลาไปตั้งใจจเรียนให้จบมัธยมปลายก่อนดีมั้ย" "สารวัตร! คือ.." "หุบปาก ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว นี่ถือว่าเป็นความหวังดีที่จะเตือนเธอครั้งสุดท้าย เกิดเป็นผู้หญิง อย่าทำตัวง่าย เพราะผู้ชายเซ็กซ์กับความรักมันคนละเรื่อง "นี่พี่กำลังเลี้ยงหนูหรือเลี้ยงหมู" ดวงหน้าสวยส่ายพรืด "เปล่าค่ะพี่คิน รีไม่ใช่หมู แต่เป็นสายมูต่างหาก มูปิ้ง มูย่าง มูสามชั้น ได้หมดเลยค่ะ" หญิงสาวฉีกยิ้มหวาน น่ารัก ตบมุกตลกชวนให้สารวัตรหนุ่มหัวเราะร่วนจนน้ำหูน้ำตาเล็ด "ความหิวของผู้หญิงช่างมีพลังทำลายล้างสูงจริงๆ" อคิณคิดว่าอาหารมื้อนี้ดีกว่ามื้อไหนๆ ที่เขาเคยกินมาเลยทีเดียว "พี่อคิณกลับมาหารีอีกทำไมเหรอคะ" เมื่อหนังท้องเริ่มตึง สมองก็เริ่มกลับมาทำงานอีกครั้ง เมรียังไม่ลืมคำถามที่ตั้งใจไว้แม

แดเนียลหมวดคิ้วถาม นานนับนาทีกว่าคาริสาจะให้คำตอบ “เคคิว คือชื่อจริง ๆ ของเขา” ณ แชร์เฮาส์ “ตกลงจะเอายังไงฮะ ฉันอุตส่าห์มาอยู่เป็นเพื่อนนะ” เรติกาลุกขึ้นพูดพร้อมกับหยิบหมอนที่วางอยู่บนโซฟามาหนึ่งใบเพื่อเป็นอาวุธ

ปัทมาภรณ์พูดจบ ภาสกรณ์ที่จ่อแท่งรักรอไว้ก็อัดเข้ามาทันที "อื้อ ภาสจ๋า โอ้ยย!!.แน่นไปหมดเลยภาสจ๋า” “ชอบมั้ยครับ” “ชะชอบจ้ะ แต่ฉันขอเอาเจลหล่อลื่นใส่ก่อนได้มั้ย..” “มาผมทาให้” ภาสกรณ์เอื้อมไปหยิบเควายของเธอแล้วมาละเลงเจลล่อหลื่นนั้นไปที่ร่องสวาทของนายสาวพร้อมกับ หมุนนิ้วควงไปมา

แปลก... แปลกมาก รองแม่ทัพหยางเกาผู้นี้เป็นตัวประหลาด รูปแบบการตั้งค่ายพิสดาร ดูเหมือนจะมีช่องโหว่แต่ทุกตำแหน่งมีโอกาสที่จะกลายเป็นกับดัก ถึงกับทำให้หลี่เซวียนหลงต้องถอยกลับโดยที่ไม่สามารถทำอะไรได้เลยสักนิด

เสียงทุ้มต่ำเอ่ยพร้อมกับฝ่ามือหนาที่เขย่าไหล่บอบบางเบาๆ ก่อนขยับมือขึ้นไปจับแก้มนุ่มบีบเบาๆ “ อือ ” มือเล็กปัดฝ่ามือตรงพวงแก้มออกด้วยความรำคาญ ปรือตาขึ้นมองคนที่ยืนมองเธออยู่ เลโอในชุดสูทแบรนด์หรูสีดำสนิท ดูดีเสียจนใบบัวเผลอไผลจ้องมองอยู่นาน “ วันนี้มีเรียนเช้าไม่ ใช่เหรอ”

แทบจะทำให้รอนหลุดขำ โลมามองมือถือและพยายามทำตามสิ่งที่เธอเห็น มันมีแต่จะน่าเอ็นดูเข้าไปใหญ่ เขาถึงกับประคองแก้มตอบๆที่กำลังออกแรงดูดมันอย่างตั้งใจ “ขนาดนี้เลย?” “..ก็ไม่อยากให้เป็นความลับ” ออรัลเซ็กซ์.. คือคำค้นที่ฉันค้นหาไป #RON PART

"จำได้ไหมผู้ชายที่เราชอบมาตลอด เขาเป็นเจ้าของโรงงานผลิตและส่งออกรถหรู" "เขาคือเมสัน" รษาเม้มปากแน่นอีกครั้งที่ชื่อนี้สร้างความกลัวให้เธออย่างมาก