Coffee Quotes About Life Novels & Stories

"I trust you handle your presentations with more care, than you do your coffee." A wave of heat rushed to Celle's face. The tension was suffocating. The sweetness was in his eyes. 'Patay', she thought for the second time in a week. 'Double Dead'

Sa mga pagkakataong tahimik kaming nagmamasid sa malawak na taniman ng kape o habang nilalasahan namin ang produkto sa isang maliit na coffee shop sa Jakarta, doon ko lalong nakilala ang totoong Theo—ang taong may kakayahang makinig, mag-aral, at magbigay ng importansya sa maliliit na bagay. Isang hapon, habang nagmamasid kami sa isang pagawaan ng chocolate, bigla siyang tumingin sa akin at sinabing, “Karen, hindi ko akalaing ganito kahirap ang proseso. Ngayon naiintindihan ko kung bakit mahalaga ang kalidad ng produkto natin. Hindi lang ito basta negosyo—may buhay at kwento ang bawat butil ng cacao.”

"You asked me what I would like to drink, I said beer. What's your problem?" The nerve! Hinarap ko siyang naka pamaywang. "Did you hear me? I said this is not a bar, this is a coffee shop!" I said every word with emphasis, "Where on earth can you find a coffee shop that serves beer? One more thing, huwag mo nga akong tanungin kung anong problema ko, baka 'yang utak mo meron." "Pag----"

“Drink your coffee na sir, habang mainit pa. Titiplahan ulit kita mamays. Drink 8 cups of coffee everyday para healthy living, early libing!” Natawa ako sa sarili kong joke pero agad din akong tumigil ng makita kong hindi man lang natawa si Sven at nakatitig lang sa akin ng seryoso at nakataas pa ang isang kilay. Nag peace sign ako sa kanya. Seryoso naman nito, palibhasa hindi nakakadilig. Tse! Buti pa ako. Hehe. Tatalikod na sana ako sa kanya para tumakas pero mabilis niya akong nahila.

Parang date, pero ayokong aminin. “Favorite food?” tanong ko. “Anything with coffee.” “Coffee? Food ba ‘yun?” “Kung ikaw ang kasama, oo.” Natawa ako. “Corny.” “Pero effective.” Habang tumatagal, parang nagiging natural na lang lahat. Wala nang pormalan, puro tawanan na lang. “Hindi ko akalaing marunong ka ring mag-joke,” sabi ko.

Pero bakit ngayon ay parang ayaw niyang tigilan ang iniinom nitong gatas. "Is it good?" tanong ni Seraphina at tumango lang si Hadues na parang bata at hindi mawari ang saya dahil para sa kanya ay "coffee is life" but now he think that "milfee is life" ang pinagsamang milk and coffee. "I don't think that milk is bad, this is good, sister-in-law," masayang sabi ni Hadues at hindi niya na namalayan na tinawag niyang sister-in-law si Seraphina.

Ang coffee shop ay hindi lamang isang negosyo; ito ay naging tahanan ng kanilang mga pangarap, pagkakaibigan, at pag-ibig na unti-unting umusbong sa kabila ng lahat ng pagsubok. Ngunit sa likod ng mga ngiti, ang mga tanong at alalahanin ay hindi pa rin nawawala. Sa huli, ang kanilang kwento ay isang patunay na kahit gaano pa man kahirap ang buhay, palaging may pag-asa at bagong simula sa bawat tasa ng kape.

Salamat sa pagiging kaibigan, sa pagiging matapat, at sa pagtulong sa akin noong panahong hindi ko alam kung paano magsisimula muli. Masaya akong marinig ang tungkol sa bagong kabanata ng buhay mo. Ang coffee shop mo ay tunog perpekto para sa iyo—isang lugar kung saan maaari mong pagsamahin ang sining at pakikipagkapwa. Sigurado akong magiging matagumpay ka.

sunod-sunod niyang sabi nang hindi tumitingin. Tahimik ang lalaki. Mabagal siyang tumingala. At doon niya nakita ang pinakagwapong lalaki na nakita niya sa buong buhay niya. Matangos ang ilong, malamig ang tingin, at halatang mayaman kahit nakasimangot. “I don’t drink coffee,” malamig nitong sabi. “Ah… sorry po ulit?” Lumapit ang ilang empleyado.

Sabi kasi niya ay sa may pinyahan na lang daw kami mag aagahan e. Pero sana may dala din siyang kape. Kasi hindi kumpleto ang araw ko talaga kapag walang kape e. Kasi for me coffee is life at para naman sa ibang adik sa ml dyan. ML is life daw. Hahahaha. Pag dating namin sa may kusina ay nakita ko na naka ready na nga ang mga da dalhin namin. Kaya naman tinignan ko ito ng may pag dududa.