Coffee Quotes About Life Novels & Stories

"Jack called... ikaw, nasa labas ka rin? Night out with someone." "Well, I'm still thinking. Night out, possible. But with someone, impossible." He shoved his hands into his pockets and let his back fell against the same wall she was leaning on. "Yung ka-inuman ko kasi malabo na." Line etched between her brows. "So, iinom kana naman?" "Why not? Alcohol is life." "Of course, not. Alcohol is death." "You are my life then?" Matalim niya itong tiningnan subalit natatawa siya sa ka-cornyhan nito. "Pinagsasabi mo?"

Sagot ni Mia sa kanya habang abot hanggang tenga nito. "You don't need to do that." He said seriously and he poured hot water. He needs coffee. "Okay lang kuya, gusto na rin namin magluto." She insist. "Fav mo 'din yata ang kape?" Usisa ni Mia. He nodded "Ay, parang si Lee lang. 'yong lalaking 'yon coffee is life din! Di bale ng 'di kumain basta naka inom lang ng coffee! Nakaka tatlong kape yata iyon sa umaga." He chuckled to her statement.

JENNY SEBASTIAN POV "Grabe..this is life! Ang sarap!" mahina kong sambit habang palabas kami ng coffee shop. Natuloy din naman ang ginawa naming pagtambay sa nasabing coffee shop pero medyo natagalan din dahil kinausap pa ni Raven ang manager ng nasabing coffee shop. Medyo marami kasing mga nasirang kagamitan at nag-alok na din si Raven na babayaran niya na lang daw lahat para matapos na.

masama ang tinging sabi nito sa kasama. " Dito tayo mag ccoffee, ano kaba di porket bar to puro alak na sene-serve dito. " pairap na sagot nito. " Magddrive ka pa, di mo naman siguro gugustuhing maibangga ang bago mong sasakyan? " nakataas ang kilay na sabi ni Rafaela. " Shunga! Ikr! May i-meet lang tayo dito. Tsaka malay mo naman diba may makilala ka dito na magiging love of your life. ,"

“You deserve to smile.” Ngumiti si Cress, at marahang inangat ang kanyang tasa ng kape. “To new days, new laughs, and... new chaos,” sabi niya. Sabay-sabay silang nag-toast. “Cheers.” At sa sandaling iyon, habang lumulubog ang araw sa labas ng café, naramdaman ni Cress na unti-unti na siyang nakakabalik sa liwanag. Hindi pa tapos ang lahat — pero sa pagkakataong iyon, sapat na ang tawanan, kape, at mga taong nananatili.

Hindi niya ba alam ang motto? "Ah… my motto in life is…” Mukhang hindi siya mapakali pero naroon pa rin ang poise niya. Ilang segundo siyang natahimik at mukhang mag-iisip ng sasabihin. “Life is too short, don’t make it even shorter,” he added. Nanlaki naman ang mga mata ko sa narinig. What the hell? Bakit magkaparehas kami ng motto? Sinasadya niya bang gayahin ako?

Gano'n naman siguro talaga kapag may pera. He stopped by to buy instant coffee nang biglang pumasok sa isipan niya muli si Alex. The times where she makes coffee for him. Ni isang beses ay hindi niya man lang pa la natikman. Napabuntong-hininga siya. Now, he needed to make coffee on his own without a maid or a wife to do it for him. "Life s*cks," sabi niya sa isipan saka niya pabalang na inilagay sa cart ang kape.

Dahil marami silang pinagkakasunduan nito. Kahit nga sa simpleng pag-inom lang ng kape, magkasundong magkasundo sila. Hindi katulad ng isa d'yan, hindi s'ya kayang sabayan maski na ang magkape. Kung para sa kanila ni Joseph "coffee is life." Subalit para dito "coffee is deadly" kaya paano ba niya nagawang ibaling dito ang kanyang pagtingin. Kung na kay Joseph na ang lahat ng gusto n'ya?

Hinalikan niya si Mariel, ang halik ay malalim, isang pangako ng pananatili at pagpapahalaga sa kanilang simple, certain truth. "Ang ating buhay ay ang ating masterpiece," sabi ni Billie. "At walang masterpiece ang ibinebenta para sa profit. Ipinagpapatuloy ito." "At ano ang isasagot mo kay Mr. Del Castillo?" tanong ni Mariel. "Simple lang," ngumiti si Billie. "Babayaran namin ang utang namin sa buhay na ito sa pamamagitan ng paggawa ng mas maraming peace. Ang Café ay hindi ibinebenta. Ito ang aming Legacy."

"Just had a productive day. And I realized something." "Ano? Na kailangan mo nang magbawas ng empleyado dahil masyadong chismoso ang mga guwardiya mo?" tanong ko. Lumapit siya sa akin, yung distansya namin ay unti unti nang naglalaho. "I realized that life is not just about the empire. It is about the people who make the house feel like a home. And the coffee, it really was not that bad, you were just being honest."