Coffee Quotes About Life Novels & Stories

Hindi pa naman ako nakapag search kagabi ng something motivational and inspiring quote puro cheesy pick-up lines lang. Buti na lang at nakita ko 'yong quotes for life na nakadikit sa pader. Hindi ko pinahalata na binabasa ko 'yon at dahil do'n, pinuri nila ako kahit na medyo nandaya ako kaya umamin na lang ako at natawa sila. "Pero if words of wisdom para kay Jaq..." this time, I really think hard to form words that could satisfy him to keep living. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." I said straight into his eyes then gave him a bright smile after.

May writer na abala sa pagta-type ng nobela. May magkakaibigan na nagtatawanan habang umiinom ng kape. At may isang taong baka matagpuan ang inspirasyong matagal na niyang hinahanap. "I have a dream for this place," mahina kong sabi. Napatingin si Mina sa akin. "I don't want people to remember us because of our coffee alone." "Then what do you want them to remember?" Ngumiti ako habang muling inilibot ang tingin sa café.

sana nga ay dumating ang araw na sinasabi nito. Dahil ayaw niyang masira ang gabi nila ng dahil lang sa kanya ay tinaas niya ang inabot ni Tes sa kanyang mug beer. “Cheers para sa mga taong matatapang at kayang lagpasan ang lahat ng pagsubok sa buhay!” “Cheers!”

"That's coffee, dimwit." "Pinaganda mo pa, sana sinabi mo na lang na walang utak. Tinakbo ko pa nga 'to galing sa kabilang building," He raised the empty can before crumpling it. "Ito lang kasi ang decafe coffee dito."

"Eh, ba't ba kasi pinapahirapan mo yang sarili mo? Veron, maikli lang ang buhay. Kung ganyan ka palagi, eh, wala...hindi ka mag go-grow..." "Wag mo nga akong bigyan ng life quotes. Para namang may magagawa yang himala. Yung lungkot na nararamdaman ko, hindi na tinatablan ng mga ganyan." "Edi, sorry! Ang sa'kin lang naman, since hindi naman 'to yung first time na nangyari sa inyo to, gusto ko lang mapagaan ang nararamdaman mo." Silence and the only sound is the echoes of the vehicle that has been coming back and forth in the busy street of the city. Suddenly, his phone rang and he immediately answered the other party. "Oh, ano na?"

What a revelation, right? "I'm sorry for your loss, Enrico. Pero nandito naman kami." Enrico nodd his head. "Thank you po." Nahihiyang sagot ni Roi. Masaya kaming nagkwe-kwentuhan at naalala ko 'yong coffee shop namin ni Roi. Hindi ko alam kung itutuloy ko pa bang i-operate o hindi na. Sayang kasi 'yong mga empleyado ko doon. Sobrang sipag nila at mabait. Kapag pinasara ko naman 'yon ay kawawa sila. Wala silang trabaho o hanap buhay.

“But judging by that cup, I’d say you’re more dangerous than I am.” She frowned. “Excuse me?” Ngumiti lang siya — hindi ‘yung friendly smile, kundi ‘yung tipong sinadya para mainis ka. “Spilling coffee in front of a building’s entrance? How… professional.” Napatitig si Celestine. The audacity. “And you are?” “Someone who doesn’t like caffeine on his shoes,” sagot nito, sabay punas sa mamahaling leather shoes niya na tinamaan ng kape.

Pinagsalikop ko ang kamay ko sa ibabaw ng coffee table na nasa harapan ko habang nakatingin lang sa ilaw. "With an empty bottle of Jose Cuervo," full of sarcasm na sabi niya. Wala akong nagawa kundi ang pasadahan ng tingin ang walang lamang bote ng Jose Cuervo sa harapan ko. "Go to sleep, it's late." Nakarinig ako ng kaluskos na parang paalis na kaya nilakasan ko na ang loob ko. "Kung mag-i-explaing ba ako, pakikinggan mo ba ang rason ko?" Nakatitig pa rin sa bote ng tequila na sabi ko.

Napahinga naman ako ang malalim at pilit na iniisip kung ano ba ang gusto kong gawin sa buhay ko malayo sa gusto ng parents ko. “Actually, ito talaga yung gusto kong ma-try once. Kung paano maging barista. I want to try na magtrabaho sa isang coffee shop.” Hindi naman maipinta ang mukha niya dahil sa sinabi ko. Hindi ba siya makapaniwala na iyon ang gusto kong trabaho? I find it cool lalo na kung paano nila hinahalo yung different beverages nila. Although sabi nila na mahirap daw but I want to try it.

"Let you go, knowing you'd run off and try something foolish again? Lady, my conscience couldn't let that happen." "You're too young to give up, lady. There's so much you haven't experienced..." "So many pleasures you haven't tasted." "Wala akong panahon sa'yo, kaya bitiwan mo ko!" Sigaw ko ulit. Walang pakialam sa mga pinagsasabi niya. "Okay fine. But let me treat you coffee, if you still wanted to die after this hahayaan na kita." He said. Napasinghap ako.