Coffee Short Quotes Novels & Stories

Huminga ako nang malalim, ngumiti kahit walang dahilan, at bumulong, “This is why coffee should never be sweet.” Pagdating ng hapon, pagod na pagod na ako kahit first day pa lang, habang siya naman kalmado pa rin, parang vampire na nabubuhay sa stress ng iba, tapos bigla niyang sinabi, parang afterthought lang. “Make another coffee.” Napatingin ako sa kanya, pilosopo smile activated. “Black?” tanong ko. “Yes.” “No sweetness?” dagdag ko. “None.”

May writer na abala sa pagta-type ng nobela. May magkakaibigan na nagtatawanan habang umiinom ng kape. At may isang taong baka matagpuan ang inspirasyong matagal na niyang hinahanap. "I have a dream for this place," mahina kong sabi. Napatingin si Mina sa akin. "I don't want people to remember us because of our coffee alone." "Then what do you want them to remember?" Ngumiti ako habang muling inilibot ang tingin sa café.

Nakita ko kung paanong umawang ang labi n'ya at lalong nangunot ang noo nang marinig ang sinabi ko. "So you like drinking now. Parang noon ay ayaw mo talaga sa ganoon," I shrugged. "Nasanay ako," "Hmm..." Tiim bagang s'yang napabuntong hininga. "Do you want to have a hot drink? Choco? Coffee?" He offered.

“So… coffee after a long day? Hindi ka ba sawang-sawa na sa kape?” “Coffee is not just caffeine,” sagot ni Seiichi, tiningnan siya saglit. “It’s an excuse. To slow down. To… be with someone.” Napatingin siya sa harap, pilit pinapabagal ang tibok ng puso niya. “So sino ‘yung someone ngayon?” “You,” sagot niya, diretso pero may bahagyang ngiti. ---

Naka-upo kami at nakaharap sa isa’t isa kaya kitang kita ko siya pero hindi ko alam kung ano ang gagawin at paano siya tutulungan para hindi siya mahirapan. “Kuya…, wag ka munang bibigay. Promise talaga kapag nakaligtas tayo rito, ililibre kita kahit saan mo gusto. Marami akong ipon sa alkansya ko. Kung gusto mo dun tayo sa favorite kong coffee shop… Gusto mo ba Iced Americano o Cappuccino?” wika ko na pilit pinasisigla ang sitwasyon. "A cup of hot double-shot Americano…. with a teaspoon of cocoa powder.” mahina nitong tugon.

She rolled her eyes as she flipped her long and brown hair. "Wala ba talagang langaw dito?" singit ko sa kanilang dalawa "Coffee, last time i check mayaman kami," sabi nya "Tama ka, mayaman kayo. Ano namang connect non sa tanong ko?" Kunot noong tanong ko "Stop being sarcastic, Coffee!" Bigla nya na lang hinampas ang manibela ng golf cart. "I-m n-" napapitlag ako sa ginawa nya

“But judging by that cup, I’d say you’re more dangerous than I am.” She frowned. “Excuse me?” Ngumiti lang siya — hindi ‘yung friendly smile, kundi ‘yung tipong sinadya para mainis ka. “Spilling coffee in front of a building’s entrance? How… professional.” Napatitig si Celestine. The audacity. “And you are?” “Someone who doesn’t like caffeine on his shoes,” sagot nito, sabay punas sa mamahaling leather shoes niya na tinamaan ng kape.

“Sugar?” His eyes stayed on mine. “One.” I added it. Stirred. Mahigpit ang pagkakakuyom ng panga ko bawat segundo. Then I handed him the cup. He took it without breaking eye contact. “Anything else, sir?” I asked sweetly. Nahuli ko siyang muntik nang ngumiti. I let out a dry laugh. “Don’t flatter yourself. I’m doing this because throwing hot coffee at you would ruin the carpet.”

“Ang tahimik ah.” Napatingin ako sa kanya. “So?” “Nothing. I’m just appreciating the miracle.” Tumawa siya. Napangiwi ako. “Get to the point.” Ngumisi siya. “You look miserable.” “I don’t.” “You do.” “I’m fine.” “You made coffee and forgot to put sugar.” Napatingin ako sa tasa. “I like it black.” Tumawa si Ashton, malakas, puno ng pang-aasar.

Sa tono ng pananalita nito parang may gusto itong ipahiwatig, nakikiramdam lang si Lara kung ano ang susunod nitong sasabihin. “And judge your coffee, baka kung anong isipin mo ha,” paliwanag nito. Napahiya naman siya ng kaunti sa agad na judgement niya sa isip. “Oy hindi ah, wala akong iniisip.” “Huh, too defensive, anyway I have to go thanks for the coffee, I love the taste. Hayaan mo ipo-promote ko sa mga friends ko para dayuhin nila ang coffee house mo. Bye.”