Coffee Short Quotes Novels & Stories

Ito ang saying hindi ko maipaliwanag dahil ito ang saying una kong naranasan sa buong buhay ko. “Mahaba haba ang lalakarin natin. Medyo malayo ang coffee shop na pinag-park-an ko ng kotse ko.” Kamot ang ulo niyang wika. “Edi mag-grab car na lang tayo o kaya mag commute.” Suhesyon ko.

He looked at me, matagal, tapos marahan niyang sabi, “What if I don’t want you to forget?” Tahimik kami. Walang ingay, pero ramdam ko ang bigat ng lahat. Sinubukan kong ngumiti, kahit pilit. “Do you want coffee?” tanong ko, pilit binabago ang usapan. “Yeah,” sabi niya. “As long as it’s not instant.” Napatawa ako nang mahina. “Sorry, instant lang afford ko.” “Then I’ll take it,” sagot niya, may bahid ng lambing sa tono.

kinabahan ako bigla baka sumupungin na naman ito, may toyo pa naman ito mula pa kaninang umaga. "It's okay Florence, tapakan mo pa ulit" nakangiting sabi ni Cupid sa akin, this time silang dalawa na lang. May bitbit silang coffee sa isang kilalang coffee shop, napatingin ako kasi baka natapunan ko yung suot o yung sapatos niya. "It's okay Florence, hindi ako natapunan" sagot nito ng mapansin niya na tinitignan ko siya.

May simpleng kasiyahan din dito at pakiramdam ko, para akong ibang tao ngayon dito. Pagdating namin sa palengke, tuwang-tuwa ako nang makita ang mga coffee shop na naroon. Hindi sila kasing-aesthetic ng mga mamahaling café sa city, pero may kakaibang charm ang mga ito. Simple pero kaaya-aya. “Ang cute dito,” hindi ko napigilang sabihin habang tinitingnan ang paligid. “Oo, simple lang pero masarap ang kape rito,” sagot ni Beranichi.

Totoo nga, totoo na sa simpleng pamumuhay mo matatagpuan ang tunay na kahulugan ng masaya at malayang pamumuhay. Naging mabilis ang pagbuo sa kubo style na coffee shop, grabe mas mabilis pala talaga ang pag gawa gamit ang light materials kesa sa blocks and cements. Magdidilim palang pero halos patapos na rin ang cafe, buo na, napinturahan na rin ng gusto kong kulay, beige lang, gray at brown.

natatawang sabi nito. Ngumiti naman ako kay Chad. "Pwede ba tayong lumabas saglit? Libre ko, kahit coffee lang"alok niya. Saglit naman akong napaisip at pumayag 'din kalaunan. Since, kilala ko naman siya. Nakilala ko sa OJT, sobra siyang friendly kaya naging close 'din kami. "Grabe, mas lalo kang gumanda ngayon"komento nito ng pumasok kami sa coffee shop. Malapit sa kompanya.

Pero hindi normal na Sethiah ‘yung nakita ko — mukha siyang walking thunderstorm. “Hey, hey,” bati ko agad, iniabot ko yung kape. “Look who’s on fire—uh, I mean, hi! Coffee?” Tiningnan lang niya ako nang masama. As in ‘yung tingin na parang gusto niyang ipasok yung cup sa mukha ko. “Not now, Mr. Cortez.” “Oh, come on,” sabi ko, pilit pa ring nakangiti. “You look tense. You need caffeine, or maybe... someone to vent to?” Smile plus charm mode, activated!

The coffee. “Good luck,” I said, sweet as poison. “Baka lang makalimutan mo—people come here not just for coffee. They come for the books. Something I doubt your soulless café will ever have.” “Ouch. May hugot.” He leaned closer. “Inggit ka lang kasi may budget kami for real design. Hindi tulad nitong shop mo na parang pinulot sa ukay ang mga furniture.” My cheeks burned. How dare he?

Pagkasara ko sa pinto at napahinga ako ng malalim dahil akala ko bubugahan niya ako ng apoy. Agad ko namang nahanap ang sinasabi niyang pantry saka nagtimpla ng kape sa kaniyang tasa, iisa lang ang tasa doon kaya alam kong sa kaniya lang iyon. Habang naglalakad ako papunta sa kaniyang opisina. “Sana magustuhan niya ang timpla ko dahil kung hindi magdadabog ako,” pakiusap ko sa walang malay na kapeng hawak ko. “Sir, here’s your coffee with no sugar.”

“Drink your coffee na sir, habang mainit pa. Titiplahan ulit kita mamays. Drink 8 cups of coffee everyday para healthy living, early libing!” Natawa ako sa sarili kong joke pero agad din akong tumigil ng makita kong hindi man lang natawa si Sven at nakatitig lang sa akin ng seryoso at nakataas pa ang isang kilay. Nag peace sign ako sa kanya. Seryoso naman nito, palibhasa hindi nakakadilig. Tse! Buti pa ako. Hehe. Tatalikod na sana ako sa kanya para tumakas pero mabilis niya akong nahila.