Coffin In Tagalog 소설 & 이야기

"Where's Mom, Dad? Tita Anya? Where did they go? Is my Mom fine? Is she-" "I-I'm sorry, we tried... we tried to save your Mom," he suddenly cry. "What do you mean? D-dad please... where's my Mom? I need to see her, Dad!" niyugyog ko ang kanyang balikat pero patuloy lang siya sa pagluha. "Hija, you're Mom..." "W-what?! Anong nangyari?!" "You're... Mom is dead, hija." My time stops for a minute, the tears keep flowing like a river. It can't stop.

Chapter 610 Peach wood coffin! Ang apat na salitang ito ay sumabog sa mga tainga ni Jane Flores na parang kulog. Sa kanyang palagay, sa sandaling ito ay umatras si Esteban, at makayanan lamang ito pansamantala, hanggang sa magkaroon siya ng sapat na kakayahan, bago siya maging kuwalipikadong hamunin si Mateo Montecillo.

'Yon pa naman ang daming mentioned sa user tapos puro 'HAHAHA' ang reply. Because of my curiosity, I copy the text and translate it in go-gle. Ito 'yong lumabas. - Parang wtf ang babae dahil tinago pa niya ang mukha niya. 'Yan 'yong lumabas sa s-in-earch ko. Hindi ko maintindihan ang meaning no'ng wtf pero pamilyar sa akin ang text. So, sinearch ko na rin para malaman ko. Ang lumabas...

Kababata 11 Kabanata 11 Funeral parlor? Pagkarinig pa lang ni Kent ng dalawang salitang ‘yon, agad niyang binaba ang tawag. Grabe na talaga ang mga scam ngayon, naisip niya. Nagpapanggap pang galing sa funeral home. Wala na talaga silang konsensya! Maayos naman si Sydney niya. Bakit naman siya kailangan dalhin sa funeral home?

"You visited someone's grave.." Umingay bigla ng Mundo niya. Wala Naman Siyang ibang pinupuntahan sa cemetery kundi Ang panganay nila. Paano niya ipapaliwanag Ang lahat sa taong walang ala ala sa nakaraan nila. "The name written in the tomb.." dumagundong Ang dibdib niyang tila titigil Ang pintig ng puso niya anumang oras. "Axell Dhrey Bozzelli.."

kinuha ko ito. " iczeh" tawag ko dito saka binato ang baril. sinalo nya agad saka walang sabeng pinagbabaril ang lahat ng papasok. wala kameng ibang nagawa kundi ang manood at matalsikan ng mga dugo ng mga namatay.

"Hindi. Akala ko nga nandito na siya. Tinawagan niya ako para inconfirm kung ang tita niya talaga yung namatay at nung maconfirm niya ay agad siyang nawala sa linya. Kaya ang alam ko nandito na siya." Bigla akong ginapangan ng kaba. "Nasaan ang bangkay?" Tanong ko. "Kalalabas lang. Idederetso na sa morge." "Wait. Make a request for an autopsy." "Ha? Pero base sa mga kasama niya ay nagsuicide daw ito. Nagkulong daw sa CR hanggang sa hindi na daw lumalabas. Nagulat nalang daw sila kinabukasan ng makitang walang buhay nito."

Kapatid *** Andito kami ngayon sa sementeryo, nakahiga sa litso. Kulang na lang pangalan na namin nakasulat sa lapida pero mas gugustuhin ko kung ganito nakasulat saakin.. Here lies Calcifer Morningstar's broken heart and his empty brain Kinuwento ko sakanila yung nangyari pero syempre hindi ko sinabi na hindi ko sinama yung halik halik kasi putragis kotang kota na ako sa salitang virgin at bakla

inihiga ko na siya sa kama at henele hanggang sa makatulog na siya saka ako bumaba at inasikaso ang mga bisita. “Condolence iho.” Sunod sunod na saad ng mga bisita. “Thank you po.” Sa garden inilagay ang coffin ni Mommy dahil mas malawak dun. “Condolence” nakipagkamay na lamang kami nila Lolo at Daddy sa mga bisitang pumunta. Pagod na pagod akong pumasok sa taas para tingnan si Kieffer. Pagbukas ko ay wala na siya dun. Nasan na yun?

Napatango na lamang siya at tinuon ang sarili sa harapan, sa mismong bangin na ilang hakbang na lamang ay mahuhulog na ang kanilang kotse. "Sorry, dahil sa katangahan ko muntik na tayong mamatay. Salamat din dahil napigilan mo ako." "So, sino na ang tanga ngayon? Ahahaha ano ka ba wala iyon, ayaw ko pang mamatay ano. Saka sayang naman kung mamatay ka na hindi mo pa siya nakikita. Kaya dali na! Pupunta pa tayo sa S.A. remember?"