Come As You Are の小説・ストーリー

Hindi ba pwedeng hayaan na lang nila ako? "I am fine..." I said as if I am convincing myself. Whatever they said to me... it doesn't matter anymore. I am not going to let anyone control me, and dictate what I should do. I am free. And I am not going to let anyone take away this freedom from me.

maganda. "Thomas, may importante akong sasabihin sa iyo," seryosong sabi niya. “Ano ito?” “Mula ngayon, sa iyo na ang buhay ko. Gagawin ko lahat ng gusto mong gawin ko, at simula ngayon, gagawin ko—” “Hold on, hold on,” awkward na sabi ni Thomas, “You’re fine just being yourself. Hindi mo kailangang mag-overthink ng mga bagay-bagay."

"Ano'ng ibig mo sabihin?" "Bitawan niyo na ako. Hayaan niyo na akong umalis sa buhay niyo. Pagod na ako. Pagod na akong magpanggap ng isang pagkataong hindi naman ako. And please, act as if you've never met me."

Talagang napakadikit mo sa akin na ayaw ko naman mawala. Malakas ang paniniwala mo sa akin na kakayanin ko ang lahat. I can do it. I will. Totoo na di ko kailangan mangarap ng madaling gawain. I need to be the role model. Mahina ka na nga Zhia, magpapakahina pa ako? I need to walk, in order may ligtas kayong madadaanan. Just follow my footstep darling. I intend to always do all I can in each moment to adore. Appreciate, and respect you.

"Ahhh... b-beauty is p-power?" Napasapo naman sa kanyang noo si Tita Celine at saka umiling-iling. Bakit? May mali ba sa sinabi ko? "No. No. No. No, Hayami!" Napaigtad ako sa gulat dahil sa pagsigaw niya. "The beauty is seen in the inner appearance. We have a different beauty and the way to see it is to love yourself to be who you are. That's the answer that I am talking about."

dagdag niya. Hindi ako nagsalita. Hinayaan ko lang siyang ilabas ang kaniyang hinanaing kahit na medyo nasasaktan ako. Sabagay, sa pagmamahal naman kasi ay hindi puwedeng masaya palagi. Hindi puwedeng walang lumitaw na problema. “Don’t force yourself, then. Just let everything flow. Hayaan mong mag-adjust mismo ang katawan mo,” paliwanag ko sa kaniya.

“Akala mo ba madali mong maibabalik ang lahat? Hindi mo alam kung anong gulo ang iyong pasukin. Habang nandiyan ako, hindi kayo magkakaroon ng payapang buhay.” Kinabukasan, maaga pa lamang ay gising na ako. Inihanda ko ang aking sarili nang maayos, hindi dahil sa gusto kong magmukhang espesyal, kundi dahil nais kong ipakita na kahit simple lang ang aking pamumuhay, may dangal akong dala. Isinuot ko ang isang malinis at maayos na damit, sinuklay ang aking buhok, at hinarap ang salamin upang tignan ang aking sarili. “Kalmado lang, Lyka,” bulong ko sa aking repleksyon. “Huwag kang magpadala sa takot o sa pag-asa nang labis. Maging matalino at maging totoo sa iyong sarili.”

sabi ko. “Stupid, you're not my type. And besides, ang laswa ng sayaw mo kanina. Rubbing your ass in his urgh! Nevermind.” Ginulo niya ang buhok niya na parang frustrated. “Okay, first of all... When someone wants to invite you, you can refpuse them. Sabihin mo na may naghihintay sa'yo, or you're busy. Kasi the more na binibigyan mo silanng chances, the more na 'di ka nila pahahalagahan, got it? You have to make them feel that they are not the only ones chasing you, Solene. One of the most liberating feeling you will have in your life is when you realize that not everyone is going to like you no matter how hard you try. No matter what, there will always be people who will dislike you and som

Kung gaano siya katapang sa tingin ng karamihan ay ganoon din siya kalambot pag mag-isa nalang. "You can do this! Ngayon ka pa ba susuko gayung unti-unti ng natutupad ang mga plano mo? Much better if you just enjoy the moment now at saka mo muna isipin ang ibang mga bagay. This is your special day and you supposed to look beautiful. You're a brave and strong woman." Mahabang salaysay niya habang kinakausap ang sarili sa harap ng salamin.

" Don't let other people tell you what to do, you are the boss of your life." Hindi ko alam kung papano nito nagagawang maging kalmado at isipin pa din ang aking kapakanan kahit ito ay nasa mapanganib na sitwasyon. Tuluyan akong napahagulgol, " how... How can I do that? I don't wanna lose you... "