Come As You Are Meaning Novels & Stories

What you see in me is what you get. Kahit hindi ako palakaibigan. Ni minsan wala ako naging kaaway o nakatampuhan. Marunong kasi akong ilagay ang aking sarili sa tama at sanay akong magpakumbaba para wala na lang gulo. Hindi kasi ako pabida- bida at madalas nonchalant lang ako. Mas iwas hustle at mas panatag ang buhay.

Natawa siya. “Ate, seryoso ako. Minsan kailangan mong umalis sa comfort zone mo kung gusto mong maging ganap na masaya. Kung hindi ka niya tanggapin, eh at least alam mong ginawa moa ng lahat. At least alam mong sinubukan mo. . .”

Isa yun sa mga bagay na gusto kong itanong rito. Ngumiti naman ito sa akin at hawak pa rin nito ang kamay ko. "You're a common, of course, you are interested. It's simple. Just embracing what you are and not thinking about it as a curse. Taking it positively will change your view. Being a legendary is not an omen or bad. It is how the person will use the ability." Sagot nito sa akin.

May pakialam kaya sila sa isang kagaya ko na nadamay lang? Siguro ay karma ko na 'to sa pagiging makasarili ko minsan. Life is forcing me to be a kind person instead. Pero tulad nga ng palagi kong pinanghahawakan ay ayokong baguhin ang sarili ko para lang sa iba. I won't push myself out of my comfort zone to adjust for others. Hindi ako ang mag-aadjust kundi sila.

Ang kanyang pagkamaingat ay hindi malamig: ito ay isang lambat, isang paraan ng pag-asam sa mga kahinaan. At ako, ako ay nasasanay sa ideya na maaaring malaman ng mundo ang aking pangalan kasabay ng pagtuklas nito sa sarili nitong kahinaan. Natututo akong tumanggap ng mga papuri nang hindi nawawasak, na tumugon sa mga pagbati nang hindi nanginginig. Ang pagtatawag ng "ikaw" ay ginagawang hindi gaanong nag-iisa ang mga pag-aaral na ito. Kapag nagdududa ako, hindi ko na kailangang magmakaawa sa isang kakaibang tagapagbigay-biyaya; maaari ko na lamang siyang tingnan at humingi ng tulong.

Tahimik ang lahat. Ramdam ang bawat salita. “What matters,” dagdag niya, mas mahinahon ngayon, “is who you become when no one is there to define you.” Dahan-dahan niyang hinigpitan ang hawak sa mikropono. “I built myself,” diretso niyang sabi. “Not for validation. Not for revenge. But because I refused to stay where I was underestimated.” Ang mga salitang iyon ay parang direktang tumama sa mga taong kanina lamang ay nagdududa.

“Sinasabi ng facial expression mo na sa tingin mo normal lang ang attachment mo sa buwan. You are wrong. Hindi ka normal na tao, Ayesha.” Naging seryoso ang mukha niya. Bumakas ang pait sa kanyang mga mata nang magpatuloy sa pagsasalita, “Ikaw at kami… we are different. Mas madali mo iyang tanggapin, mas madaling mo ring matatanggap ang tunay na papel mo sa mundong ito kaya ka ipinanganak. Mas madali mong malalaman na mahirap baguhin ang nakatakdang mangyari. So you just have to go with the flow. No use resisting. Kahit gaano ka mapagod sa kakasubok baguhin ang tadhana mo, wala ring mangyayari. You will still end up where fate wants you to be. Where they want you to be.”

My every word was filled with virtue and conviction. "Being soft does not make anyone less of a person. Sometimes, we also have to be weak in order to grow stronger. Do not ever change just to conform in other people's world. Just be yourself and rule your own queendom." I gave a one last alluring smile before uttering my thank you. Everyone clapped and it was my signal to elegantly go back to my position. Nakangiti man ako habang nakaharap sa audience kanina ay hindi ko maiwasang mapapikit pagkatalikod.

Kainis! 'Limot mo na siya self kaya umayos ka! Iyang pagiging marupok mo ang nagtulak sa iyo kaya ka nga napasabak sa buwis buhay na training eh tapos sa isang iglap, magiging marupok ka lang. Haysssst, isusumpa na talaga kita self' of course sa sariling isip ko lang iyun sinabi. Hindi po pwedeng iparinig sa iba dahil baka mapagkamalan akong baliw.

Dagdag ko pa. "Huwag ka rin umasa sa ibang tao, matuto kang tumayo sa sarili mong paa. Huwag mo rin isipin ang sasabihin ng iba. Kung gusto mo isuot ang mga damit na 'yon isuot mo, you wear it for yourself not for others." Dagdag ko pa ulit.