Come As You Are Novels & Stories

"Yes, I know, Maven told me that you have multiple personalities and echopraxia, but you know Payne, that doesn't make you less of a person." "Hindi ka ba natu-turn off sa akin na may ganito akong condition?" "Nope, not at all, everyone of us has our own abnormalities, nasa sa atin nalang at nasa paligid natin kung paano natin mao-overcome, 'diba?" "Hmmm... More like dealing with it than overcome." "Yeah, you're right." medyo tumawa siya. "So... I have many persons living inside me, marami akong kakampi in short."

Naramdaman ko biglang sumakit ang balikat ko saka likuran. Hinahanap-hanap ko si Kuya sa malawak na kakahuyan. Opo kayo na ang magandang dandelion at kung saan man kayo padparin, tumubo sana kayo ng maayos. Halamang gamot ka na minsan wild weeds lang. Nakadepende talaga sa mga tao ang role mo dito sa mundong ito. And advice ko lang be yourself na lang. Kung ano nga ba ang purpose mo dito.

Ito ay kung paano niya dinadala ang kanyang sarili. Hindi niya kailangang ipakilala ang sarili niya. Yung confidence at aura niya ay isinisigaw, ‘Hindi ako mukhang boss. AKO ANG BOSS.’ Ang mga mata nito ay kumikislap habang nakatingin sa kanya na parang natagpuan ang bago niyang biktima.

Ngumiti siya. "Simple lang, nagtiwala lang ulit ako sa sarili ko kasi yung isang pagkakamaling nagawa mo hindi yun yung magdedefine ng buong pagkatao mo. Lahat tayo nagkakamali, nasa sa atin lang kung paano tayo babangon doon and I choose to trust myself again kasi kung hindi, wala na sana ako sa harapan mo ngayon."

Ano bang meron kay Ryc na nagpaparamdam saakin ng kakaibang pakiramdam? “Ikaw ang personal assistance ko, lahat ng i-uutos ko ay gagawin mo. Kapag sinabi kong tumahimik ka, tumahimik ka. Kapag sinabi kong lumapit ka saakin, lalapit ka. Lahat ng sasabihin ko gagawin mo ng walang reklamo. Kung ano ‘man ang gagawin ko ay tumahimik ka.”

Tahimik ang lahat. Ramdam ang bawat salita. “What matters,” dagdag niya, mas mahinahon ngayon, “is who you become when no one is there to define you.” Dahan-dahan niyang hinigpitan ang hawak sa mikropono. “I built myself,” diretso niyang sabi. “Not for validation. Not for revenge. But because I refused to stay where I was underestimated.” Ang mga salitang iyon ay parang direktang tumama sa mga taong kanina lamang ay nagdududa.

Tinitigan ko nang diretso sa mata ang babaeng maarte sa harap ko at binitawan ang mga salitang matagal ko nang pinanghahawakan sa buhay ko. "I'll talk to you the same way you talk to me. If you're rude, I'll be even ruder. If you're tough, I'll be tougher. If you're kind, I'll be even kinder. That's how it is—fair and equal. Kaya huwag mo akong ma-ka-level, ka-level diyan dahil hindi mo ako kilala."

May pakialam kaya sila sa isang kagaya ko na nadamay lang? Siguro ay karma ko na 'to sa pagiging makasarili ko minsan. Life is forcing me to be a kind person instead. Pero tulad nga ng palagi kong pinanghahawakan ay ayokong baguhin ang sarili ko para lang sa iba. I won't push myself out of my comfort zone to adjust for others. Hindi ako ang mag-aadjust kundi sila.

“Hello, sa bagong ako.” Nagsimula ang lahat sa kamay ni Vash. Habang nagpa-plano ng bawat aspeto ng kanyang transformation, naramdaman niya ang dedikasyon at sinseridad nito. Hindi lang ito tungkol sa pagpapaganda; ito ay isang proseso ng pagbuhay sa isang bagong katauhan, ng pagbuo ng isang bagong pag-asa.

Gusto ko lang mamuhay ng mapayapa at maayos sa mundong ito, gusto ko lang naman ng tanggapin nila ako. ‘Trust yourself, Amara. Don’t give up that easily. Nakasalalay na sayo ang buhay ko, kung patuloy kang mabubuhay sa mundong ito ay ganun din ako.’ muli kong rinig sa aking isipan, hindi ko na kailangang hulaan o hanapin kung saan nanggaling o kaninong boses ang narinig ko, dahil gaya nga ng sinabi niya kanina ay siya ay ako, makikilala ko ang sarili kong boses. Pakiramdam ko para akong mababaliw dahil para bang kinakausap ko lang ang sarili ko. “Patayin mo kami sa aming kalapastanganan Kamahalan!” muli kong ibinalik ang atensyon ko sa mga nilalang na nasa aking harapan.