Come As You Are Mga Nobela at Kwento

Pakiramdam ko kahit anong sabihin niya susundin ko. "Be yourself, hindi makatulong sayo kapag ang ibang tao ang inisip mo. Kung saan ka ngayon, diyan ka lang parati hindi ka maka-alis," mahinahong sabi niya. Be yourself. But In order to make them trust me, I need to be good in front of everyone, that's why i'll do everything to be kind. What should I do? I don't want everyone hates me, I want to be good in their eyes.

What you see in me is what you get. Kahit hindi ako palakaibigan. Ni minsan wala ako naging kaaway o nakatampuhan. Marunong kasi akong ilagay ang aking sarili sa tama at sanay akong magpakumbaba para wala na lang gulo. Hindi kasi ako pabida- bida at madalas nonchalant lang ako. Mas iwas hustle at mas panatag ang buhay.

“Sinasabi ng facial expression mo na sa tingin mo normal lang ang attachment mo sa buwan. You are wrong. Hindi ka normal na tao, Ayesha.” Naging seryoso ang mukha niya. Bumakas ang pait sa kanyang mga mata nang magpatuloy sa pagsasalita, “Ikaw at kami… we are different. Mas madali mo iyang tanggapin, mas madaling mo ring matatanggap ang tunay na papel mo sa mundong ito kaya ka ipinanganak. Mas madali mong malalaman na mahirap baguhin ang nakatakdang mangyari. So you just have to go with the flow. No use resisting. Kahit gaano ka mapagod sa kakasubok baguhin ang tadhana mo, wala ring mangyayari. You will still end up where fate wants you to be. Where they want you to be.”

This is the first time na nakita ko siya ng malapitan at masasabi kong napakaganda nito, kaya hindi nakapagtatakang nakuha agad siya sa TFM. "You must be Janna Ramirez right?" Nakangiting saad nito at inilahad ang palad na agad ki namang tinanggap. "I'm Cynthia Lim, and I heard a lot about you. Nakita ko na nakapasok ka din sa TFM kahit na baguhan ka lang. Good for you then, just keep working hard, hindi madali ang mapasali ka lang basta sa listahan ng mga famous model. Kailangan mo din ipakitang deserving ka nang sa ganun ay hindi ka matulak pababa." Naglaho ang ngiti sa mga labi ko dahil sa narinig mula sa kanya. I don't know why, pero pakiramdam ko ay may laman ang huling sinabi nito. I f

Tahimik na lang ako sa loob nang magsumila na siyang paandarin ang sasakyan. “Alam kong masamang payuhan pa kita dahil ako ang gumawa niyon. Pero baka makatulong sa iyo. Don’t trust anyone around you. Even Izekiel, me, co-workers or any of your friends. Don’t ever think to be kind to anyone. Make a sample of what I did to you. Alam kong mali pero sana lang magawa natin ng tama. Kapag mabait sa iyo ang tao, huwag kang basta kumagat. Be always attentive. Maging mapanuri ka and don’t let anyone put your guard down. Huwag mo ring hahayaang may umapi o tumapak sa iyo o sa pagkatao mo. Be as yourself. Hindi mo kailangang magtago sa katauhan mong ito. Let the world know who you are, Celestine. Ikaw

I took a deep breath at smile, nanginginig ang kamay ko at parang nadulas ang mic na hawak ko dahil sa pawis ng palad ko. Why, inaatake ba ako ng panic attack ko. This is not a good time para mag-panic, I need to finish this show bago ang lahat. “Well, to those who want to become a model, just do what you want, try it first because if you won’t try, papaano mo masasabi na hindi mo kaya, hindi ba?” I said at tumango ito, nakikinig sa bawat sagot ko. “And of course, I want to become a inspiration too, that I am not just a model but I am also a fighter–“

pag-iisa isa niyang habang binibilang sa mga daliri niya ang kaya niyang gawin. "Be someone who you are. You don't have to be someone anything I like. Show to me, as well as to the other kung sino at ano ka ba talaga. In that way, I will know if you are showing me the true you, na hindi ka nagpa-panggap." Komento ko. "Eto pa nga lang ako nagre-reklamo ka na eh. Paano naman ako magiging ako niyan, reklamador ka pa naman." reklamo niya naman pabalik.

Hindi kumibo si Jascha, pumikit ako at hinayaan ang sarili na mahulog sa antok. "You have your own way of being beautiful." I am not sure if someone talked to my dream.

Pray Boys I'm going to tell you what a demon once told me; It's okay to want your own happiness. It's okay to care about yourself the most. When someone hits you, it's okay to hit back and then ask them; 'what the hell do you expect?' It's okay, you're not obligated to sit there and smile and swallow every drop of poison that they give you. You're more than furniture, you're not their shiny toy. You’re human, you have every right to say.

“Wala nga, okay? Don’t try to trick me into saying anything.” “I just wanted to cheer you up! Huwag ka masyadong nagmamatigas—just say what’s on your mind. Hindi mo kailangang magpanggap sa harap ng mga nagmamalasakit sa’yo. Come on, let us see the real you.”