Novel & Cerita Come As You Are

[Baby, you don’t have to worry, ‘cause there ain’t no need to hurry, no one ever said that there’s an easy way… ♫♫] “Pero umaasa ako na sapat nang dahilan ang salitang ‘mahal mo ako’ para manalig akong hindi mo ako iiwan.” [When they’re closing all their doors and they don’t want you anymore, this sounds funny but I’ll say it anyway… ♫♫]

Pagpapalakas ng loob sa akin ni tita na sobra din naman talagang nakatulong. Kaya kalauna'y pumili na lamang ako ng isang simple lang na masusuot bilang replika sa tunay kong pagkatao. Tita Gorya was right. Dapat akong magpakatotoo sa aking sarili dahil ako lang din naman ang mahihirapan kung ipipilit ko na makisabay sa estado ng mga taong may kaya sa buhay dahil hindi naman ako nabibilang sa antas nila. All I need is to be me, to be the real me dahil ganitong ganito ang pagkakakilala sa akin ni Natalie na maaaring nagustuhan niya rin na katangian ko.

Todo cheer. Ako naman, simple pero maayos. Naka-white off-shoulder top ako at high-waist jeans na fitted, tapos heels. Ang sabi ni Camille kanina. “Girl, hindi mo kailangan magpasikat. Let your aura do the work.” Kaya confident lang ako sa simpleng look. Paglabas ko, wow, ibang klase yung energy. Hindi kasing lakas ng kay Clarisse, pero may mga tao nang sumisigaw ng

Nahirapan akong mamili! Go with the flow kasi akong tao. Kung anong nariyan, iyon na rin ang isusuot ko regardless kung anong magiging hitsura ko. Hindi rin kasi ako conscious sa sarili ko. Hindi rin ako perfectionist pagdating sa mga ganito. Wala rin naman kasi akong naririnig na hindi magandang feedback tungkol sa pananamit ko- except sa trabaho ko.

Yung kaya akong pigilan kapag nawawala na naman ako sa ayos, kapag pinaghihinaan na ako at nawawalan na naman ng tiwala sa sarili. Yung kaya akong pagsabihan at itulak sa tama. Yung itatama ang mga kamalian ko at iaayos ang buhay ko. Yung lalagyan ng direksyon ang buhay ko. Yung aayusin ang easy go lucky na si Aniah. Ganun ang ideal man ko pero sabi nga nila hindi ka pwedeng pumili. Kung sino ang para sayo, kahit anong mangyari, sayo yan kahit ipagpilitan mo pa ang gusto mo. I'm torn between "if it's meant to be, it will be" and "if you want it, get it".

bulong niya sa sarili. Bago siya tuluyang umalis ng kwarto, lumapit ulit si Carmen sa kanya, tinitigan siya mula ulo hanggang paa, parang sinisigurong walang kahit isang bakas ng pagkabahala ang makikita ng iba. “Last reminder,” sabi nito. Napatingin si Amara. “Walk like you own the moment,” dagdag ni Carmen. “Hindi ka nagtatago. Hindi ka natatakot.”

-Accept the fact na wala na kayo at masaya na siya sa iba. Ouch. Nasaktan ako dun. Pero atleast alam ko na wala ako sa pantasya at nasa realidad ako ng buhay at dapat ko itong tanggapin. 2nd -Live your life to the fullest. You only live once. Maganda ka, matalino, sexy:), you deserve the best out of your life. Teka, parang kilala ko kung kanino nanggaling ang idea na yon. Napangiti ako.

“You’re with me. That’s enough.” “Pero hindi ko alam kung paano ako makikisalamuha,” sabi niya. “This is all new to me.” “Just be yourself,” sabi ko. “They already like you.”

Kaya no comment na lang sa presentation ko? Well, kaya nga sinadya kong mag-suot ng ganito, para kahit ma-bored man sila sa presentation ko at least gising na gising ang diwa nila kakapantasya sa katawan ko. Strategy, right? I'm not bitch or whore, pero minsan kailangan mag act as one lalo na kung hindi handa sa labanan. Tumawa ako sa sarili kong kabaliwan, at least I slayed this!

Now it's time to love yourself first before others. --- A/N : taas ng pride.