Novel & Cerita Completed

Kumpleto iyon sa gamit. “Dalawa ang silid tulugan ng apartment na ito,” pagbibigay alam ng abogado, “isang master’s bedroom at isang ordinary bedroom. Puwede kayong magsama ni Miss Nadine sa master’s bedroom, Miss Sheryl at sa ordinary bedroom naman si Alijohn,” pagbibigay nito ng instruction. Pinigil ni Nadine ang maiyak. Dahil sa kauna-unahang pagkakataon ay mararanasan niya ang manirahan sa maayos, disenteng tirahan.

ALIPIN C30 ABEGAIL POV “What do you mean na kina- cancele ng client ko?!” Hindi ko mapigilang mapatayo dahil sa sinabi nang manager ko. Sa lahat nang mga kumuha sa akin bilang endorser ay ang JJ products pa ang kauna-unahang mag-cancel. “Sino ba ang may-ari? Gusto ko siyang makausap?!” Hindi ko talaga matanggap ang ginawa niya. Ang kapal nang mukha niya para gawin sa‘kin ‘to?

Lalo na ang flat screen TV. Dumating na kanina pa ang Kama. Pagkatapos kung nilinisan ang buong Condo. Sakto namang may kumatok. Pinagpagan ko ang sarili ko bago binuksan ang pinto. Ngumiti ako ng makita ang sofa na inorder ko Online. Pinatuloy ko sila at pinabuhat rito ang Sofa kung saan ko ito gusto ipwesto. Kumpleto na ang gamit ko sa kusina. Dumating na ang sofa kaya kumpleto narin rito sa Sala. Satisfied naman ako sa banyo. Wala akong reklamo dahil maganda talaga ang pagka-design

At baka kung ano pa ang magawa nya pag hindi nya napigilan ang sarili. "Ready ka na?" tanong ni Gavin ng sumungaw ito sa pintuan. "Oo tapos na" sagot nya at sinara na ang zipper ng maleta. "Let's go" yaya ni Gavin at hinila ang maleta nya. Napaka fresh tignan ni Gavin sa suot nito Pants and gray plain shirt. At alam din naman nyang fresh ang itsura nya sa suot na white walking short at floral off shoulder. Well pinaghandaan din nya ang pagkikita nila ni Sabrina, alam nyang mas higit sya kay Sabrina.

Tatlong beses… Ang oras ay tumatakbo out. Sa wakas, nang 20 minutes na lang ang natitira, tumayo si Thomas at pinunasan ang pawis sa kanyang noo. Ngumiti siya at sinabing, "Nakumpleto ko na." Boom! Parehong nagulat sina Blake at Mr. Cole. Apatnapung minuto pa lang ay natapos na niya ito! Kahanga-hanga siya. Ibinaba ni Mr. Cole ang tasa ng tsaa at naglakad papunta sa puno. Tinignan niyang mabuti, at kagaya nga ng sinabi ni Thomas. Nakumpleto niya ito.

makalipas ang apat na buwan Habang lumilipas ang araw ay palapit na rin nang palapit ang duedate ni Sabelle. para itong naka lunok ng pakwan dahil sa sobrang laki na ng tiyan nito. medyo haggard na rin ang itsura nya kaya halata sa kanya na araw ng lang ang bibilangin at manganganak na sya. si Nikko naman ay sinigurado na kumpleto na ang lahat ng kakailanganin ni Sabelle sa panganganak hanggang sa kapag lumabas na ang kanilang anak.

sagot niya. “Ibig sabihin, kapag na-finalize ang figures at na-approve ang settlement, considered closed na ang project sa magkabilang panig.” “Correct. Walang pending obligations at wala nang pending further claims.” “Kung ganoon, upon execution ng settlement at release ng final payment, fully and finally settled na ang lahat ng matters.” “Confirmed. We will treat this as full project closeout.” “We will document this accordingly.” “Agreed. The project is officially closed.”

Kumatok si Tatiana sa opisina ng kaniyang boss upang magpaalam na uuwi na. Mula kasi noong lunch ay hindi pa lumalabas ang mga ito at ngayon lamang siya magtatanong kung may ipag-uutos pa ang kaniyang boss. Nauna na ang kaniyang mga kasamahan kaninang alas singko at dahil ayaw niyang masesante, hinintay niya na lumabas ang dalawa ngunit wala na siyang mahintay.

Pagkatapos maligo ay nakapagsipilyo pa siya. Makalipas ang 45 minuto, sa wakas ay nagawa din ni Andrea ang kanyang comfort zone. Lumabas siya para magpahangin, naabutan niya si Jobert sa labas na umiinom ng kape habang nakaupo sa isang madilim na parti ng bakuran, na parang may inaabangan. "Magpahinga ka na, ako na muna ang nagbabantay dito," pagmamagandang loob ni Andrea.

Paminsan-minsan ay sumusulyap siya sa p***o ng opisina bago muling ibinabalik ang tingin sa screen. Malapit na. Kaunting segundo na lamang. Kailangan niyang makumpleto ang unang yugto ng kanilang plano. Unti-unting umusad ang progress bar. 95%... 97%... 99%... Bahagya niyang ikinuyom ang kamao na nasa gilid ng mesa habang nakatutok ang mga mata sa monitor. Isang porsiyento na lang... At matatapos na din.