Novel & Cerita Constitutional Rights Tagalog

proud na saad ko "B*ba self defense kasi yun hahahaha".tawa ni ate "Ayy ganon ba?Akala ko detention?".taka kong tanong Defense pala iyon? Hala bakit mali Ako? wait?Tama ba talaga si ate? defense ba talaga yun?aishh! "Saan na punta ang utak mo at naging detention ang 'defense' huh?ano ka bata pa para ma detention? HAHAHA".tawa pa ni ate saakin

Galit kong hinawakan ang daliri niya at pinilipit ’yon, dahilan upang mapasigaw siya sa sakit. “Hindi porke empleyado mo lang ako ay duduro-duruin mo na ako. I know my rights, Mr. Mozart, hindi ako kasing baba ng iniisip mo,” matapang kong sagot sa kanya habang nakikipagsukatan ng tingin, bago pabarog na binitawan ang daliri niya. “Besides, you need to compensate with me, right? So you can’t fire me.” Hindi siya makapaniwalang tumingin sa akin and he grinned. “Then, let’s see each other in court!”

Napa face palm si Grethel, “Hindi nyo ba pinaliwanag sa kanya?” Umiling si Rhei, “Si Dhirma ang nagbigay ng crest, akala ko ay siya na ang magpapaliwanag.”

Ysla Dalawang linggo na ang mabilis na lumipas mula noong huli naming makausap ni Nathan si Atty. Rafael. Sinabi nitong siya na raw ang bahala sa lahat. Mga legalidad, papeles, at proseso, kaya’t buong tiwala naming ipinagkatiwala sa kanya ang lahat. Ayon sa kanya, iyon din ang utos ng kanyang ama, na masiguro raw na mapupunta sa akin, o sa taong tunay na may karapatan, ang lahat ng pinaghirapan ng aking mga magulang.

sabi niya sabay tawa at nagpatuloy naman sa pagsasalita, "Kaya siya open kasi may mga pagkakatao mo na alam mo na alam ko rin. Gaya nito, alam ko na Captain ka ng basketball team, alam mo rin na Captain ka ng basketball team. Gets mo?" Tumango naman ako sa kanya at nagpapatuloy na naman siya sa pagke-kwento, "Tapos ang pangalawa naman ay tinawag na hidden or close. Kaya siya tinawag na hidden is because may mga pagkakatao mo na alam mo pero hindi ko alam kung ano 'yun. Ang pangatlo naman ay ang Blind Area —" "Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?"

pagdadrama nito sa kan'ya na ikinatanggap nito ng isang pambabatok mula sa kan'ya. "Aray! Nasasanay ka na talaga boss sa pananakit mo sa akin ha! This is against the law. RA Violation number sixty nine section eight me, eight you, two-wad-two-wad. It says— ayon sa constitution ay hindi ka pwe—,"

Napalingon naman sa kaniya si Alily at bakas ang pagiging skeptikal nito sa itinuran niya. “Ano’ng ipinaglalaban mo? Galit na galit, gustong sumugod? Well, punta ka na iche-cheer pa kita,” sarkastikong ani Alily sabay halukipkip. “Gaga, bawal na ba akong magkomento? Hoy, may Right of Self Expression tayo or ang Freedom of speech, noh, huwag kang oa riyan, nasa Article 3 of Bill of Rights iyan ng Philippine constitution,” paliwanag naman niya na siyang umirap pa.

Sobrang misteryoso. Hindi ko alam kung bakit sa kalagitnaan non ay nagtatalo ang aking isipan, ni hindi ko mawari sa anong dahilan. "Under the presidential decree number 1529. Amending and codifying the laws relative to property registration and other purposes. It is required to update the Land Registration Act and to codify the various laws relative to registration of property." he said fluently. Umawang ang bibig ko at natanga sa kung anumang law act na pinagsasabi niya. What the!?

"To hell with that!" Masungit na sabi ni Conley. “Nasa isang legal tayo na society at tayo ay aayon sa batas bilang isang citizen. Patayin, pumatay, pumatay. Ano yang katarantaduhan tungkol sa pagpatay? Hindi mo ba magagamit ang utak mo na parang baboy at mag-isip ng isang matuwid na plano?"

Biglang sabi niya "Umiibig? Imposible." Hindi pwede. "Bakit naman imposible?" Napapikit ako sa naging tanong niya Hindi imposible na mahulog ako pero ang problema ay hindi pwede. I am not allowed to. "Hindi na mahalaga ang rason na meron ako." Sagot ko tsaka tumayo "I need to go, and you should go home too. Delikado sa labas." Sambit ko pa