Constitutional Rights Tagalog Novels & Stories

"SUMAGOT KA" "Loukrisha, mali ito, yung atin? Mali yun. Tumigil ka na," sabi niya. "Anong mali sa pag-ibig? Anong mali kung nagmamahalan tayo? Hindi kita maintindihan!" Hindi ko na napigilan at kusa ng lumabas sa bibig ko ang mga hinanakit ko. "Spencer! Walang mali doon, normal yun kasi babae ako at lalaki ka! Normal lang kung magkakagusto tayo sa isa't isa! Pero alam mo yung mali? Yun yung saktan mo ko ng paulit ulit! YUN YUNG MALI SPENCER! Kasi hindi na makatao yun, DI KA NA TAO NUN"

HAILEY CARLOS POINT OF VIEW Sobrang sakit ng buong katawan ko at halos hindi na ako makatayo. Sobra-sobra ang pagbugbog na ginawa sa akin ng limang babae na hindi ko naman kakilala. Ipinahiya nila ako sa daan at hinuburan pa. Tuwang tuwa silang makita na wala man lang kahit isa na tumulong sa akin. Vinivideohan pa nila ako habang bugbog saradong nakahiga sa sahig. Wala akong ibang nagawa kundi ang umiyak na lang at manalangin na sana ay magpadala ang Diyos ng isang anghel na magliligtas sa akin mula sa mga kamay ng babaeng ito.

Inihagis ni Ace ang pepeles sa table papunta sa harapan ni Stella kung kaya’t kinuha niya ito. ‘Marriage Contract’ basa niya sa kaniyang isipan at binasa ang laman nito. Mga batas iyon tungkol sa rights ng bawat Partido na nagpapatunay na lahat ng nilalaman ng kanilang pipirmahan ay kailangan at hindi dapat tanggihan na gawin matapos ang nasabing oras.

Pagkasabi nito, naglabas siya ng isang pares ng posas mula sa baywang niya at binalaan siya, “Makinig ka nang mabuti sa sasabihin ko. May karapatan kang manahimik, o magsawalang kibo, at kung anumang sasabihin mo ay maaaring gamitin pabor o laban sayo sa hukuman. May karapatan kang kumuha ng abogado, at kung hindi mo kayang kumuha ng abogado, magbibigay kami ng isa sayo. Naiintindihan mo ba ang mga karapatan na ito?” Nataranta agad si Elaine at sinabi nang malakas, “Ano sa tingin mo ang ginagawa mo?! Isa akong marangal na first-class passenger. Sinong nagbigay sayo ng karapatan na pumunta dito at arestuhin ako? At saka, anong batas ang nilabag ko?!”

sabi niya sabay tawa at nagpatuloy naman sa pagsasalita, "Kaya siya open kasi may mga pagkakatao mo na alam mo na alam ko rin. Gaya nito, alam ko na Captain ka ng basketball team, alam mo rin na Captain ka ng basketball team. Gets mo?" Tumango naman ako sa kanya at nagpapatuloy na naman siya sa pagke-kwento, "Tapos ang pangalawa naman ay tinawag na hidden or close. Kaya siya tinawag na hidden is because may mga pagkakatao mo na alam mo pero hindi ko alam kung ano 'yun. Ang pangatlo naman ay ang Blind Area —" "Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?"

Napalingon naman sa kaniya si Alily at bakas ang pagiging skeptikal nito sa itinuran niya. “Ano’ng ipinaglalaban mo? Galit na galit, gustong sumugod? Well, punta ka na iche-cheer pa kita,” sarkastikong ani Alily sabay halukipkip. “Gaga, bawal na ba akong magkomento? Hoy, may Right of Self Expression tayo or ang Freedom of speech, noh, huwag kang oa riyan, nasa Article 3 of Bill of Rights iyan ng Philippine constitution,” paliwanag naman niya na siyang umirap pa.

Sobrang misteryoso. Hindi ko alam kung bakit sa kalagitnaan non ay nagtatalo ang aking isipan, ni hindi ko mawari sa anong dahilan. "Under the presidential decree number 1529. Amending and codifying the laws relative to property registration and other purposes. It is required to update the Land Registration Act and to codify the various laws relative to registration of property." he said fluently. Umawang ang bibig ko at natanga sa kung anumang law act na pinagsasabi niya. What the!?

"To hell with that!" Masungit na sabi ni Conley. “Nasa isang legal tayo na society at tayo ay aayon sa batas bilang isang citizen. Patayin, pumatay, pumatay. Ano yang katarantaduhan tungkol sa pagpatay? Hindi mo ba magagamit ang utak mo na parang baboy at mag-isip ng isang matuwid na plano?"

dagdag pa niya. Agad ko namang sinunod ang sinabi ni Tito Leon, mabilis akong naglakad patungo sakanila. Nang makarating sakanilang pwesto ay hinawakan ko agad si Rio sa braso at nginitian ang mga bisita sa harap niya. "Hello, thank you for coming po. I am Rio's wife, Lawliet Sabrina De Montesur," pakilala ko sa sarili ko.

Nagsimula na muli siya sa pagkwekwento. "Mabuti na lang noong panahon na napansin nila na hindi na ako nagpupumiglas at lumalaban. Hinayaan na nila akong gawin ang gusto ko, ngunit may pagbabanta sila na kapag hindi ako umuwi ng bahay hahanapin nila ako at papatayin. Noong una natakot ako, pero habang tumatagal nagsasawa na ako. Gusto ko na talagang malayo sa poder nilang dalawa. Kaya noong kinagabihan, lumayas ako sa bahay dala ang pera na ninakaw ko sa wallet ni Daddy. Nagpakalayo-layo ako. Hindi ko alam kung saan ako tutungo, ang gusto ko lang naman ay lisanin ang bahay namin at ang mga walang halang na kaluluwa na pamilya. Ang huling lugar na pinuntahan ko ay ang Bicol, minsan na kami na