Crazy In Tagalog Novels & Stories

“M-Mama, umiiyak po kayo.” “Oo, d-dahil naaawa si mama sa big boy niya. Natatakot kasi ang big boy ni mama—” Kaagad na sinapo nito ang mukha niya. “Mama, hindi na po ako natatakot. Mama, papayag na po akong pumasok kayo sa school at work. Maglalaro na lang kami ni Toto riyan sa tabi ng bahay. Basta, Mama, may pasalubong po ako pag-uwi mo po.”

pero may kakaiba sa puso ko. Bakit...bakit parang wala na? "Akala ko...akala ko hindi na nila ako mahahanap. Ang tagal na ng panahon pero wala pala talagang imposible sa mga taong maraming koneksyon. Nahanap nila ako rito at patuloy na ginugulo sa pamamagitan ng pagsesend at pagmemessage ng mga kung anu-ano na nakakatakot. Hindi ako makatulog ng mga panahon na iyon, kung kaya uminom ako ng alak nagbabaka sakali na maibsan ang takot ko. At tama nga ako, sa alak nawawala ang takot ko. Sa alak naranasan ko na wala akong kinatatakutan na kung sino. Hanggang sa malulong ako rito at hindi ko na kaya pang tumigil. Parang...parang iba na ako, hindi ko na kilala ang sarili ko. Sa mga panahon na iyon

______ Kabanata 1 Call "Pano yan? Pano na pag-aaral mo?" Si Tanya ang one and only bestfriend ko. Nagkibit balikat ako. Naiiyak tuloy ako! Paano na ako? Wala na nga akong mga magulang, wala na ring susuporta sa pag-aaral ko. Naka-ilang beses na nga akong tumigil sa pagaaral sa sobrang hirap ng buhay hindi ko yata matatanggap na tuloyan ko ng hindi matatapos ang kurso ko sa kolehiyo.

mahinang ungol ko “Hindi ba... Ito ang nais mong mangyari? Nuon pa man nahahalata ko na ito ang gusto mo. Ngayon, marry me at sisiguruhin kong... Ang nais mo makukuha mo, at ako makukuha ko ang gusto ko."

Tagos sa puso ng mga nakarinig ang sakit na kanyang nadarama. Naalala nga niya ang markang sinasabi ni Runa. Kulay itim at pula ang mahiwagang marka na kakaiba ang hugis. Hindi niya malaman noon kung saan ito galing at kung ano ang ibig sabihin ng marka. Kahit anong talino ng mga salamangkiro sa kanyang kaharian at karatig kaharian ay walang makapagsabi kung ano iyon. Nanatili ang marka sa kanyang dibdib hanggang sa mapansin na lamang niyang unti- unti itong naglalaho.

sarcastic kong tanong. "HAHA! No, What I mean is, I like the way you make me laugh, Every single crazy thing you do is just--is just--- Ang tanga mo kasi, HAHA!" sabi niya habang tumatawa na parang may nakakatawa sa sinabi niya. -___- "Ano!? Masaya kang tawagin akong tanga? Grabe tawa ka pa ng tawa ah? Masaya ka na n'yan? Alam mo? ang babaw mo! Ha------Ha--------Ha." sabi ko at umacting na natatawa.

Bigla-bigla kasi ang paggiwang ng kotse at hindi n'ya alam kung bakit bigla na lang bumilis ang takbo nila. "What the fvck!" malutong na mura n'ya dahil sa sobrang gulat. Nakita n'ya na hindi magkandauga si Goldy sa pagmamaniubra ng manibela at pagiwang-giwang din ang kanilang takbo.

he cracked saying my name bago tumayo at inayos ang sarili saka umopo halata ang lungkot sa mukha niya "𝙞-𝙞𝙢 𝙣𝙤𝙩 𝙨𝙪𝙧𝙚 𝙞-𝙞𝙛 𝙞 𝙘-𝙘𝙖𝙣"sabi ko saka nagiwas ng tingin

Nasapak niya ng wala sa oras ang kanyang sarili para kolektahin ang kanyang katinuan. “Wait! Did I just say he’s cute! Oh no! Erase, erase, erase! He’s not cute! He’s a monster!” pagtatama ni Leigh sa kanyang sarili habang umiiling nang mariin. Ano bang nangyari sa iyo Leigh kung ano-ano na lang iniisip mo. Siya cute? ‘Yong halimaw na ‘yon? Okay ka lang ba Leigh? Oh com’on Leigh wake up! Alam mong halimaw siya so paano magiging cute ang isang halimaw na tulad niya. Com’on! Wake up! Bring yourself to reality! Ano ba ito?

Kaya, kaagad niyang sinilip ang mga ibang posts at inalam ang buong detalye. Napatakip siya sa kanyang bibig at halos mangiyak-ngiyak nang makita niya ang sarili sa screen ng balita, "This is not true!"