Novel & Cerita Creative Shot Ideas For Graduation

"Cza, naiintindihan kita. Ako nga rin, kung p'wede lang na hindi na muna ako kumayod lalo na ngayon at malaki na ang tiyan ko. E, kaso, kailangan ko pa rin tuparin ang ipinangako ko kila nanay na gagawin ko ang lahat para sa kanila. At mapatapos ko man lang si Roselle ng kolehiyo ay okay na ko." "Hay, alam mo, kaya bilib ako sa'yo, e. Kasi napakaresponsable mong anak at kapatid. E, partida-- buntis ka pa niyan, hah?" "Oo nga, e. Mabuti na nga lang at malaki ang toga dress natin sa graduation kaya hindi 'to mahahalata sa graduation pictorial natin." "Ay, oo nga pala malapit na ang pictorial natin, 'no? Teka, may mag-aayos na ba sa'yo? Kasi kung wala, ako na lang."

Kita rito sa picture ang kakaibang titig sa kanya ni Vaden habang nakayuko siya. Ang isang larawan naman kuha iyon noong graduation niya sa college. Ang ganda ng pagkakuha sa kanya rito ng picture. Todo ngiti at masayang-masaya. Pero iyan din ang araw na nagbigay sa kanya ng labis na lungkot at sakit.

“Congrats sa graduation mo!” Binasa ni Eclaire ang chat mula kay Kenneth. Mabilis na gumuhit ang ngiti sa kaniyang mga labi habang nag-iisip ng sasabihin pabalik. April 2, 2027. Araw ng byernes at graduation ni Eclaire. Nakasakay na ang buong pamilya niya sa isang SUV papunta sa kaniyang eskwelahan. Sa schoolgrounds gaganapin ang mismong graduation ceremony at sa school gym naman ang party. Sa loob ng kaniyang toga, suot na niya ang dress na pinili niya noong nakaraang linggo at silver na three-inch stilettos. Wristwatch, hikaw, at necklace na iisang kulay – diamond stud na may silver embellishment.

sagot ni Abigail, nasisiyahan sa magandang plano. Nang dumating ang araw ng shooting, nagtipon-tipon ang mga bata sa kanilang opisina, excited na excited para sa kanilang interview. Ang ilan sa mga bata ay nagdala ng mga drawings at artworks na ginawa nila sa mga workshop. “Gusto naming ipakita ang mga natutunan namin!” sabi ng isang bata, habang hawak ang kanyang likha.

Wala sa sarili kong bulong habang hindi maalis ang tingin ko sa litrato nila. Kahit simpleng larawan lamang iyon ay parang may kakaibang presensya silang inilalabas. Ang kanilang mga mata ay puno ng determinasyon habang ang kanilang mga ngiti ay tila nagkukubli ng napakaraming kwento ng nakaraan. "Ah. Sila ang mga sikat na naka graduate noon sa Royal Academy. At isa pa, maraming gustong makita sila at makausap."

May konting laugh and teasing when we remembered some funny stories from college friends or work events. “Okay, guests finalized!” I declared, relieved. “Next up… prenup shoot concepts!” Zach’s eyes lit up. “I was thinking beach sunset shots, maybe a garden setup, and definitely a few casual, cozy shots in the city streets....like our usual coffee dates.” “Perfect! And we can even add a fun theme sa beach shot. maybe some flowy dresses, barefoot vibes, little props… romantic pero chill,” sabi ko. We spent the morning jotting down shot ideas, locations, and outfits. Each concept made me more excited to capture these moments with Zach before our wedding day.

Ilang groupie ang nakunan namin, daddy ni salem ang naging photographer namin dahil siya ang may hawak ng camera ni salem. Sa wakas, nakalaya na rin kami sa rehas ng kolehiyo at tatahakin na namin ang totoong buhay. •• Pagkauwi ko sa totoo kong bahay, binuksan ko ang cellphone ko at pagtingin ko sa f******k laganap ang mga creative shots mula sa graduation pic namin; Lance Sebastian Jimenez Huwag na mag creative shot, empi shot agad! Niccolo Rodriguez Nuevo

Yun bang tipong parang pinapanood siya nito hanggang sa lumaki na siya. Binuksan niya ang huling pahina ng sketchbook. It was her graduation scene where she was smiling ear to ear dahil sa wakas, nakapagtapos na siya ng pag-aaral. Pero ang nakakuha ng kanyang atensyon ay ang note na nakasulat doon sa ibabang bahagi ng drawing. 'I should stop this. I don't feel like it's normal anymore. Happy graduation, Pumpkin...'

Third year college siya noon at isa iyon ang isa sa mga ipinagmamalaki niyang tagumpay. At ang huling larawan ay ang graduation picture niya. Nakangiti siya habang hawak ang diploma at may nakasabit na medalya bilang Cum Laude. Matagal na nakatitig si Marikit sa apat na larawan. Nang mga sandaling iyon ay parang napugto ang hininga niya. At parang may kung anong bumubulong sa isip niya. “Paano...? Paano napunta ang mga larawang ito rito kay Mikael?”

I am amaze at how he explain and specify each scene of my vision. “So, what is your plan now? What if Patricia still wants to attend the graduation?” tanong ko sa kanya. He smiled and turned the page of his notebook and shows it to me. Nabigla ako at napangiti sa nakita kong nakasulat sa notebook niya. “We will make and give her a private graduation ceremony na walang tao at konti lang at gagawin natin ito a day before the said date that she will die.” Saad niya.