Crispin At Basilio Mother 소설 & 이야기

“Oo… pero iba pa rin ang pakiramdam. Kahit na pinatawad ko na siya, ramdam ko pa rin ang bigat sa dibdib ko. Kailangan niyang matutunan ang tama, Levi. Alam ko… kahit napatawad ko na siya, may kasalanan pa rin siyang kailangang harapin.” Habang pinag-uusapan nila ito, may kumatok sa pinto nang malakas. Si Selene ang unang lumapit, halos nanginginig ang mga kamay sa takot na baka may masamang balita. Dahan-dahang binuksan niya ang pinto, at sa kanyang harapan ay nakatayo sina Santino at Criselda—ang kanyang ama at stepmother. Halatang alalang-ala, ang mga mata nila ay puno ng pag-aalala at pagsisisi.

Bati ni Cristina at bahagya siyang yumuko. "Cristina!" Galit na saad ni Silvia at biglang nabuhay ang galit na matagal niya ng kinimkim rito. "You have the face para humarap pa rito? Tell me! Tell us! Saan mo tinago ang apo ko! Where is my grandson!" Nang marinig niya ang pagpapa-abort ng bata ni Cristna ay kulang na lang ay ibaon niya sa lupa ang galit niya kay Cristina dahil hindi niya matanggap ang nangyari.

Natigilan ako sa paglalakad nang lumabas mula sa kitchen si Criza at nakakrus ang mga braso sa dibdib nang lumapit sa amin. Sinubukan kong ngumiti dito. "Hi, Criza." Sa halip na ngumiti rin, sumimangot ito habang nakatingala. "Why are you still here?! Dapat, hindi na lang kayo umuwi para we are happy family na! Walang time sa amin si Daddy Sixto dahil sa baby na iyan! He's so ugly naman! And I heard, you're his mommy? Ew! Pareho kayong poor!"

Isang malamig ngunit eleganteng boses ng babae ang narinig nila mula sa likuran. Mabilis na lumapit si Art. Maayos pa rin ang postura nito kahit halatang nagmamadali. Kaagad nitong binuhat ang anak mula kay Athena. Nakakunot ang noo nito habang pinapagalitan ang bata. “Look carefully first before hugging someone.” Nag-pout ang batang si Cris bago muling tumingin kay Athena. At doon lang nito napansing hindi pala ito ang taong inaasahan niya.

Hindi na siya nag-atubili at inubos ang laman ng baso. “Merry, dahan-dahan,” mahinang paalala ni Tito Fran. Ngunit huli na. Pagkababa ng baso ay napangiwi si Czarina at napadighay nang mahina. Ilang segundo lang, naramdaman na niyang umiinit ang pisngi at bahagyang umiikot ang paningin. Napangiti si Damion sa reaksyon niya. Napatawa naman si Alejandro. “What an honest child.”

Agad na kumuha ng malinis na basahan ang matanda, binasa ito ng kaunting malamig na tubig, at maingat na ipinatong sa noo ng dalaga habang patuloy na tinatawag ang pangalan nito. Matapos ang ilang mahabang segundo ng matinding kaba, dahan-dahang gumalaw ang mga pilikmata ni Chrisha. Isang mahinang daing ang kumawala sa kaniyang mga labi bago niya pilit na idinilat ang kaniyang mga mata, sinalubong ng nag-aalalang mukha ni Aling Martha na nakatitig sa kaniya. "A-Aling Martha..." mahina at paos na bulong ni Chrisha, ang kaniyang paningin ay malabo pa rin at may kaunting hilong natitira sa kaniyang ulo.