Crispin At Basilio Mother Novels & Stories

“Sebastian… you can fool your friends, but not me. Don’t let something—or someone—mess up your focus.” Mula sa hallway sa itaas, may boses na sumingit. “Dad, hayaan mo muna si Bash,” ani Clarisse, nakasilip habang karga ang anak niyang si Sophia na antok na antok. “He’s old enough to handle himself.” “Pero Mommy, Tito Bash is home!” biglang sigaw ni Sophia, at mabilis na kumaway. Kahit puyat, kitang-kita ang kislap sa mga mata ng pamangkin niya.

Chapter 470 Sariwang luha ang muling umagos sa mga pisngi ni Bianca habang humahagulgol sa harap ng kanyang tiyuhin. "Ano na ang gagawin natin ngayon? Tito Jones Baldwin, alam ko na bukod sa papa ko, ikaw ang nag-iisang tao na pinakamamahal ako. Nagmamakaawa ako sa iyo, iligtas mo si mama! Isang walang awang mamamatay-tao si Argus. Kasama niya si mama ngayon, paano siya makakalabas nang buhay doon?" Ang bawat salita ni Bianca ay binalot ng takot at pighati.

Maya maya ay mayroong isang estudyante na naka-uniform na dumaan sa tabi at namimili, mayroon silang hawak na malamig na tubig sa bote. "Hoy, bata. Give me that water," maangas na wika niya. Napalingon ang binatilyo at nagtataka dahil sa sinabi ni Crisanto. "Bingi ka ba? Akin na iyang tubig, sabi ko," namilog ang mga mata ni Crisanto kaya't natakot ang binata. Kaagad nitong inabot ang mineral water at hinablot iyon ni Crisanto saka niya binuksan at inilagay sa tapat ko.

" lumuluha kong sambit. "Yes po..ikaw po ang Mommy namin ni Carlito Vance. But why are you crying, Mommy? Please, don't cry. Please!" basag na din ang boses na wika n Vianna Claire na halatang umiiyak na din ito. Mahigpit na nakayakap sa akin ang dalawang bata at dinig ko na din ang mahina nilang paghikbi

Binalingan ni Ricaella si Valeno. Kitang-kita ni Cryzel ang pagtalim ng mata ng kaniyang ina ng balingan nito ang kaniyang ama. Hindi maiwasang itanong ni Cryzel sa sarili kung bakit ganun makatingin ang kaniyang ina pero mas minabuti nalang niyang manahimik kahit na nasasaktan siya, dahil alam naman na niya ang kung bakit. Ang kaniyang kapatid na si Honeyzel ay nakikinig lamang sa kanila.

Isang sampal ang dumapo sa kanyang pisngi, kasunod ang marahas na sabunot. “Wala kang kwenta!” sigaw ni Rico. Umiyak na lamang si Grace, wala na siyang nagawa kundi tanggapin na naman ang pananakit ng lalaking dapat sana’y nagmamahal at nagpoprotekta sa kanila. Samantala, sa kabilang banda, magaan ang gabi kay Bridgette. Kumatok si Wilfred sa pintuan ng kanyang silid.

Russo sa kanya. Tinawag ata ni si Mrs. Russo sina Krystal at Giovanni kaya nabaling ang tingin ni Giobanni sa kanyang mama. Sinalinan ko ulit ng alak ang aking baso saka uminom. Gumapang ang init at pait nito sa aking lalamunan. Pero wala na atang papait pa sa katotohanang ikinasal lang ako bilang isang palamuti.

“Alam kong malaki ang kasalanan ko sa inyo ng Daddy mo, Gab. At kahit pa ilang sorry pa ang sabihin ko, alam kong hindi niyo ako mapapatawad. Pero tao lang din ako, nagkakamali. Mabilis matukso. Nagbabakasakali akong—” “Na baka may balikan ka?” Napaismid siya. “Sorry, pero kahit siguro si Daddy hindi ka—” Natigil siya sa pagsasalita at tiningnan ang kamay ng kaniyang Mommy na may pasa. “Bakit marami kang pasa?” “Sinasaktan ako ni—” “Ano ‘yan? Umalis kang kutis artista at babalik kang ganiyan? Deserve!”

Napalingon sina Bash at Crystal sa ginang. "Anak..." Nakangiti itong tumingin kay Bash. "Gabi na." Tumango si Bash. "Opo, Mom. Kaya nga ihahatid ko na siya pauwi." Umiling si Mrs. Del Rosario. "Hindi iyon ang ibig kong sabihin." Nagkatinginan sina Bash at Crystal. Lumapit si Mrs. Del Rosario kay Crystal at marahang hinawakan ang kanyang kamay.

Napabuntong-hininga si Doña Divina. "Hindi namin mabubura ang nangyari sa anak namin." "Pero nakikita naming hindi mo siya tinalikuran." Tumayo si Don Salvador at lumapit kay Cris. "Kung talagang sigurado ka sa desisyon mo..." "May basbas namin ang paghingi mo ng kamay ni Sol." Napangiti si Cris at agad na yumuko. "Maraming salamat po."