Novel & Cerita Crispin At Basilio Mother

Humikbi ang babae bago ako nito hinawakan sa mga kamay. "Si Crispin at Basilyo, nawawala ang mga anak ko!" Sabi niya. "Ha?" "What?" Sabay na tanong namin ni Boss. "Sisa, nakita ko na ang mga anak mo!" Out of the blue lumabas si Sinji na nakasuot pa rin ng nighties niya at nakayapak rin. Maayos naman ang buhok niya pwera kay Saviel na parang dinaanan ng bagyo.

Nginisihan niya ang Mommy niya bago winaksi ang kamay nito sa braso niya. "I have never been this mad in my whole life Queen Alicia." Yun palang ang nasasabi niya ay isang malakas na sampal na ang lumagapak sa kaliwang pisngi niya. Nagsimulang magbulungan ang mga bisita nila habang pabalik-balik ang tingij sa kanilang mag-ina. "Why did you hurt her!?" Sigaw ni Cris at kaagad na idinala siya sa likuran nito. Mula sa janiya ay bumaling ang mga mata ng Mommy niya dito.

At marahil, unti-unti ko na ring natututunang buksan ang puso ko sa posibilidad ng bagong simula. "Bukas, nais kong maglunsad ng engrandeng party. Ipakilala ka naming sa buong mundo na ikaw ang asawa sa aking anak walang iba," sabi ni Mama. Halos mabilaukan ako sa iniinom kong juice sa narinig ko. Napatingin ako kay Cris na mukhang hindi rin inaasahan ang sinabi ng kanyang ina. "Mama, hindi ba masyadong biglaan?" tanong ni Cris, pero hindi man lang natinag si Mrs. Montereal.

Hinahanap ko ang amoy niyang sumasama sa hangin dahil baka sakaling maramdaman kong muli ang yakap niya. Diary, masama ba akong bata? Bakit kailangang mawala ni Criselda? Ang sakit-sakit kasi. Di bale na sanang wala akong bisekleta, ayos lang yun bumalik lang siya. Kailangan ko si Criselda, Kailangan ko ang Mama ko. Si Aztec lang naman ako, kailangan ko pa rin ang mama ko. ------AZTEC

Nakasalalay ang buong kapalaran ng tribo sa paghahanap rito. Katabi niya, mula sa bayan ng Agracia, makikita rin sa lamesa ang pinuno ng mga tulisanes roon, ang apatnapu't siyam na taong gulang na si Ginoong Crispin Romualdez. Tumakbo ng tumakbo si Graciela na hindi lumilingon hanggang sa mabatid na niyang nasa malayo na siya mula roon. Laking ginhawa naman niya ng makitang walang sumunod sa kanya. Hindi siya nakita. Walang nakakakita sa kanya.Dala ang kanyang dinalang pachetta ay lumabas na ng bahay-kubo si Julian Guevarra. Kita sa mukha nito na naibsan bahagya ang pag-aalala mulang makita siya nito. "Kamusta na siya doktor?" ang nag-aalalang tanong ni Norma kay Julian nang madatnan siya sa

sigaw niya. "What?" Ngingisi ngisi siya. "Labyo." "Gustong gusto mo talaga ng halik kaya panay ang biro mo?" Ilang ulit siyang umiling. "Hindi 'no, sabi mo kasi silly, sagot ko labuyo. Wag assuming ha." "I'm not a deaf, Maria." Humakbang ito papalapit sa kanya kaya umatras siya. "I'm blind, Crisostomo," sigaw niya. Tinalikuran niya ito at sumunod sa tour guide paakyat.

pigil sa akin ni Asmodeus nang balak ko pa sanang hiwain ang kaliwang bahagi ng pisngi nito. Tumawa ako at binato kay Asmodeus ang kutsilyo na agad naman nitong nasalo. " What have you done to her, Cecilia? " napalingon ako sa bagong dating na si Iñigo kasama ang kapatid nitong si Lily na kasalukuyang gulat at hindi makapaniwalang nakatingin sa natamo ng matanda mula sa akin. " What do you think? " I mockingly asked at him.

Emosyonal na paliwanag ni Calex. Kita niya ang nangingilid na luha ng kanyang mommy. "Baka may mas matinding dahilan si Krissy para gawin niya iyon anak. Hindi ako naniniwala sa sinasabi ng Venice na iyon. Sana naman wag kang one sided anak. Pakinggan mo naman yung paliwanag ni Krissy. Mas may tiwala ako kay Krissy keysa sa Trisha Venice na iyon. At mas lalong hindi ako makakapayag na basta ka nalang magpapa-annul at yung Venice na yun ang ipapalit mo!" Buong loob at ma-autoridad na salaysay ng kanyang mommy.

"Ay basta, yung matagal nang nobyo ng nanay mo." Nawalan ng kulay ang mukha ni Alexandra. Tila naguguluhan kung sino yung Crispin na sinasabing nobyo ng nanay niya. maski ako naguluhan. Sa pagkakaalam ko, walang Crispin sa buhay ng nanay niya. Ang alam ko rin, walang nobyo ang nanay niya.

Isang matabang lalaki na nakatayo sa gilid ang ngumiti kay Sayuri at nag-alok ng limang daang libong piso. "Sayuri, ako si Basilio. Matagal nang magkaibigan ang papa mo at ako. Ang negosyo ko ay umaasa pa rin sa tulong ng pamilya niyo." Tumango si Sayuri; halatang isang sunod-sunurang aso lang ang lalaking ito. "Sige, kakausapin ko si Papa para sa iyo," sagot ni Sayuri, tinatanggap ang laro.