Crispin And Basilio Trese Novels & Stories

Ang boses na iyon ay sumisigaw ng purong kapangyarihan at kasamaan. Hindi ito si Julian. Hindi ito si Dr. Gabriel. “S-sino 'to?” nanginginig ang boses ko. “Ako ang taong kayang bumura sa buong pagkatao mo sa isang kumpas lang ng daliri, Hija. Ako si Crisostomo Wilton.”

Huhu. "Why Aunt Balin? May problema ba sa pangalan mo?" Crispin smirked widely at talaga namang Nilakasan pa nito ang ang kanyang boses para mapa tingin ang ilang bisita malapit saamin.. Agad ko naman itong sinamaan ng tingin at kinuha ang isang tray na nakalapag sa isang lamesa at Ini-hinampas ito kay Lukas. "Aray!" reklamo nya at saba'y simangot na hinimas nito ang braso nya at lumayo sa'akin.

Sinalinan ni Kazumi ang baso ni Cris bago siya umupo. Nakatitig lang si Cris sa mukha ng hapon." May naaalala ka ba noong nasa Thailand ka pa? " Kumunot ang noo ni Kazumi. Napatawa siya ng maalala ang kaniyang sinabi. Bigla siyang tumigil. Napangisi siya habang pinagmamasdan ang kabuuang ng nakaupong Russian." Nakahanda ka na ba Cris? " Napakagat labi si Kazumi." I am not easy to satisfy."

Tumigil siya sa kanyang ginagawa at dinestino ang sarili sa gitna ng mga hita ni Cressia habang hawak niya ang kanyang buhay na buhay na pagkalalaki at itinutok ito sa bagay na nasa gitnang hita na kasalukuyang basang-basa at naghihingi ng atensyon. “Mr. Moretti…” Cressia begged as she felt something poking in her entrance. “W-what are you doing?” “Are you ready for me, Cressia?” he seductively asked. Pikit ang mga mata ni Cressia; tumango siya. "Oo Mr. Moretti," sagot niya. "That's good." he smirked.

Nakasalalay ang buong kapalaran ng tribo sa paghahanap rito. Katabi niya, mula sa bayan ng Agracia, makikita rin sa lamesa ang pinuno ng mga tulisanes roon, ang apatnapu't siyam na taong gulang na si Ginoong Crispin Romualdez. Tumakbo ng tumakbo si Graciela na hindi lumilingon hanggang sa mabatid na niyang nasa malayo na siya mula roon. Laking ginhawa naman niya ng makitang walang sumunod sa kanya. Hindi siya nakita. Walang nakakakita sa kanya.Dala ang kanyang dinalang pachetta ay lumabas na ng bahay-kubo si Julian Guevarra. Kita sa mukha nito na naibsan bahagya ang pag-aalala mulang makita siya nito. "Kamusta na siya doktor?" ang nag-aalalang tanong ni Norma kay Julian nang madatnan siya sa

Mababaliw lang kayo. Huwag na huwag kang kukuha ng exam na yan dahil nga paulit-ulit kong sinasabi, one hundred percent mababaliw ka. May awa ka naman diba sa sarili mo? Ayaw mo naman ata balang araw namalayan mo ang sarili, tumatakbo ka na at hinahanap ang di mo naman kaano-ano sila Crispin at Basilio. Ikaw na pala ang dakilang si Sisa.

Tulad ng ibinilin sa kanya ni Donya Soledad naghintay lang siya ng sundo sa terminal. "Miss, ikaw ba si Miss Amara? ako si Mang Crispin per hindi ko kaano ano si Basilio, ako ang nautusan ni Donya Soledad na bingwitin ang isda sa dagat este ang sunduin ka," sabi ng may edad na lalaki na nagmamaneho ng magarang CRV. Maliit nalalaki ito, kaya halos ulo lamang ang nakadungaw sa bintana. Hawig ang lalaking may edad na sa aktor na kanang kamay palagi ni Fernando Poe sa mga pelikula.

Nagulat na lamang siya sa biglang may kamay na namang humapit sa kanya para paikutin siya. "Hello Lucrisia ako naman si Rio known as the most devilishly handsome of the group." ito iyong maraming tattoo na tinutukoy ni Crisia. Natutunaw siya sa hazel eyes na nakatitig sa kanya. Bago pa siya makapag react ay isang mahigpit na hila ang kumuha sa kanya para mapalayo rito. Nandilim na ang mukha ni Hephaestus nang itago siya nito sa malapad na likuran. Hindi niya na tuloy makita ang mga pigura ng nasa harap.

O baka ipatawag ako ng ama niya at suhulan ng pera para layuan si Adonis. Ipinilig ko ang aking ulo. Wahhh! Nababaliw na yata ako. Nakakabuwang ang bawat tanong sa isip ko. Baka bigla ko na lamang hanapin si Crispin at Basilio. "Baby?" Mula sa pagkakatalukbong ay narinig ko ang pagbukas ng pinto at ang yabag na papalapit. Boses iyon ni Adonis. Hindi ko tuloy mapigilang mapaluha ulit. Impit akong umiyak, kahit pigilan ko alam kong naririnig niya ang mahihina kong hikbi.

Nararamdaman niya ang malamig na vibration ng tren sa ilalim ng kanyang bota. ‘Ang Basel ticket ay para sa Lazarus. Ang paglalakbay na ito ay para sa iyo, Billie.’ Tiyak siyang makikita ni Rafael ang false trail. Ang Basel ticket ay masyadong madali. Pero ang tanong ay, hahabulin ba ni Rafael ang false trail para protektahan ang kanyang sarili, o susundan niya ang instinct at hahabulin ang totoong Mariel?