Crossed The Line Novels & Stories

shoot! tumingin ako sakanila at hindi na nakapagsalita pa CROSS's POV ngiting ngiti akong lumabas ng kotse ko saka naglakad na papasok ng building, rinig ko ang tilihan ng mga babae sakin pero isang tinig lang ang gusto kong marinig. langya! hind ko akalaing mangyayari sakin to! si cross ravier ford na hinahabol ng mga babae at hindi naniniwala sa forever ngayon ay nahihirapan sa isang babae? karma nga naman oo! sya na nga siguro ang karma ko

Nagbabaga iyun at punum-puno ng poot. "My clan and my gang never-we never cross our path with yours. We know the boundaries and our limits." "Is that your assumption?" Pinagmasdan ni Cain ang kaniyang mga kamay. Mga talsik ng dugo ang kaniyang nakikita. "The moment you met my little boy, the moment you crossed the line." "I don't-don't understand. I didn't do anything. I didn't meet a boy who belong to Tokyo's don."

“That wasn't part of the deal. And it’s not starting now just because you sleep here sometimes.” Umupo si Damian, nakatingin sa akin nang seryoso. “Is it that terrible that I care? That I want things to be easier for you?” May kung anong totoo sa boses niya na nagpaluwag sa tensyon ko. “It’s not terrible. It’s… confusing.” Huminga ako nang malalim. “We set rules, Damian. Limitations. When we start crossing those lines…” “The lines are already crossed, Helga.” Tinuro niya ang pagitan naming dalawa, hubad, nasa kama ko, at nasa hangin pa ang amoy ng gabi namin. “I think we passed that point a long time ago.”

Napatingin ako sa kobre ng kama at napahilamos nang makakita ako ng mantsa ng dugo 'how come na virgin pa si Mitch?' Biglang bumukas ang pinto at pumasok si Mr. Madrigal na umuusok ang ilong sa sobrang galit. "MR. LEE! MARRY MY DAUGHTER! OR ELSE I WILL KILL AND SUE YOU!" sabi nito kaya wala akong nagawa, Nagpakasal kami ni Mitch sa isang simbahan. Noong una ay galit na galit ako dahil nga pakiramdam ko ay pinikot ako pero kalaunan ay natutunan ko na rin siyang mahalin hanggang sa may message ako na nakita. Galing ito kay Renzo.

tanong niya. Hindi ako sumagot agad. Dahil sa paraan ng pagtingin niya— hindi lang proteksyon ang sinasabi niya. Kung hindi— pag-aari. Lumapit siya. Dahan-dahan. Hanggang sa muli— nasa harap ko na siya. “Freya…” Mahina. Mas malalim. “Once you cross this line…” Huminga siya nang mabagal.

Caite stayed near. We didn’t say another word. But the line had been drawn in rot and blood, and I wasn’t sure we’d ever cross back.

Kaya nga napagalitan ko siya kanina habang papunta kami rito sa Hospital. Si Lincoln lang ang pinapansin niya habang papunta kami sa Doctor niya, titignan kasi nila ang tahi sa kaniya. Kung bumukas o kaya naman na impeksiyon, may pambayad pa naman kami dahil may natira pa sa card ni Lincoln. Hindi niya kinuha yung card, sabi niya ay baka kailangin pa namin kaya ako na muna ang humawak.

Pero ako, malinaw ang lahat: I crossed the line, and I had no regrets. Because for the first time, Darren was mine.

Tuluyang tulog. Hindi na siya tinignan ni Richard. Tuloy-tuloy siyang lumapit kay Geraldine. "W-Wait..." nanginginig ang boses ni Geraldine habang unti-unting umatras. "Hindi ko sinasadya... N-natakot lang ako—" Hinawakan siya ni Richard sa braso. Mahigpit. "Hindi ako nananakit ng babae." "Pero kayo... you crossed the line."

"Talaga lang, ha? Alam mo ba na, there's a thin line between love and friendship?" Napairap na siya kunwari. "Sabihin mo nga Raine, may bago ka bang raket ngayon? Bakit kung makaintriga ka daig mo pa mga showbiz reporters? May pa-thin line thin line ka pang nalalaman!" Dumiretso ito ng upo. "Of course! Because that thin line is the event horizon. And no matter what you do, no matter what you say, nobody gets back after going past that line."