Novel & Cerita Cruel

คำพูดยอดฮิต ฉันคิดกับตัวเอง สิ่งที่เลวร้ายที่สุดที่อาจเกิดขึ้นได้ก็คือเขาจะทำให้ฉันเจ็บปวด คำพูดเป็นสิ่งที่อันตราย พวกมันสร้างความเสียหายได้มากกว่าอาวุธใด ๆ ฉันยังจำคำพูดที่รุนแรงบางคำที่คุณพ่อคุณแม่ของฉันพูดกับฉันตลอดหลายปีที่ผ่านมาได้ บาดแผลที่คำพูดของพวกเขาสร้าง ไว้ไม่เคยถูกรักษาให้หายได้อย่างแท้จริง ‘เปิดมันซะ!’ เสียงนั้นตะโกน

“อีคุณหนูคนสวย วันนี้กูจะแก้แค้นเอาคืน… กูจะเอามึง โทษฐานที่พ่อมึงเอาเมียกู” ไอ้เบิ้มกระตุกยิ้ม สืบเท้าเข้ามาหาเกดสุดา แววตาที่มองหล่อนไม่ต่างอะไรกับสัตว์ร้ายในคราบของมนุษย์ กำลังตั้งท่าหมายขย้ำเหยื่ออันโอชะ “หลีกไปนะ… ”

ที่จ้องแต่จะรังเกียจและทำร้ายเธอ ไม่ต่างจากอินทัช ที่เจ้าชู้หูกระต่าย ไม่เคยสนใจใยดี เพราะความรักในตัวอินทัชอย่างมากมาย เธอยอมเสียสละชีวิตการทำงานของเธอเพื่อมาเป็นแม่บ้านให้กับเขา แต่สิ่งที่เขาตอบแทนคือการถูกดูถูกจากแม่ของเขา จากความไม่เข้าใจ กลายเป็นการถูกทำร้ายร่างกาย ไม่เพียงแ ต่จากอินทัช ครอบครัวของเขาก็ด้วย

หญิงสาวนึกไปถึงเรื่องไม่ดีไม่งาม เพราะท่าทางของศิรดาเจ็บปวดมากในเรื่องนี้ “ฮือๆ พี่วัสทำร้ายดาค่ะคุณวาท” “ทำร้าย! ทำร้ายร่างกายเหรอ หรือว่าถูกคุณวัสลวนลาม!” วธุกาเดาสุ่มได้น่าตกใจมาก “ถ้าถูกลวนลามก็ดีสิคะ” ศิรดาตัดพ้อเล็กน้อย

เขามีความสุขมั้ยนะตอนที่เขาทำร้ายเธอ ทำไมเธอไม่ได้มีความสุขเลยสักนิดเวลาที่ตัวเองทำให้เขาเจ็บบ้าง นอกจากจะไม่สุขแล้ว เธอยังเจ็บเป็นร้อยเท่าพันเท่ากว่าที่ตัวเองทำให้เขาเจ็บ ไหนว่าจะทำตัวเป็นผู้หญิงร้ายกาจ แต่แค่ยกแรกมันก็ยากเย็นแสนเข็ญเหลือเกินแล้ว จำเอาไว้ให้แม่น� � สิเอมมาลินว่าเขาเกลียดเธอ และตอนนี้เธอก็ไม่ได้รักเขาแล้ว

“นายคงมีความสุขที่ได้ทำลายชีวิตคนอื่นใช่มั้ย” คำประณามนั้นทำให้เขาหน้าชา “นายเป็นอะไร ทำไมต้องโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ”

คำรามลอดไรฟัน พร้อมกับมองหน้าชายหนุ่มด้วยความเกลียดชัง โหดเหี้ยม อำมหิตผิดมนุษย์เกินไปแล้ว “ฮ่า ๆ ๆ ฆ่ามัน” สั่งเสียงเหี้ยมเมื่อเห็นความเกลียดชังในแววตาของเธอ

ไอ้ชดเฒ่าตัณหากลับครางเครือด้วยความกระหาย มันจับเรียวขาคู่สวยที่ไร้เรี่ยวแรงของพิมพ์นารินตั้งชันขึ้นพร้อมกับแยกออกกว้าง เตรียมจะรุกล้ำเข้าหาความสาวที่แสนหอมหวาน “ได้โปรดเถอะค่ะลุง... อย่าทำอะไรหนูเลย สงสารลูกหนูเถอะ” หญิงสาวอ้อนวอนเสียงสั่นพร่า เมื่อเห็นมันงัดเอาตัวตนเขื่องสีด ำคล้ำที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดโปนออกมาอย่างน่าขยะแขยง “ลูกมึงกินนมอิ่มแล้วจะอุ้มอยู่ทำไม! เอาไปนอนซะ!” มันคำรามสั่ง

มือหนาจับกระชากร่างบางให้ลุกขึ้นยืน "ทำไมนายต้องพูดจาต้อยค่าฉันขนาดนี้ด้วย ฉันรักนายมันผิดมากเลยเหรอ" "เธอก็รู้ดีอยู่แก่ใจ" "นายอยากให้ฉันไปไกลๆ จากนายมากเลยสินะ ถึงได้พูดจาทำร้ายจิตใจกันทุกวันแบบนี้"