สัญญาการแต่งงาน Novelas e Histórias

“เรื่องนี้พวกพี่จะไม่ยุ่งมาก เพราะเป็นชีวิตของนาย ถ้านายไม่ต้องการที่จะแต่งงานกับเพ่ยเยียน งั้นบ้านเราก็ไปยกเลิกสัญญากัน” “ทำแบบนั้นไม่ได้ครับ พี่รอง การหมั้นมีสัญญา ใครผิดสัญญาต้องจ่ายค่าชดเชย ซึ่งบ้านเราจะไม่จ่าย เพราะว่าไม่ได้ผิดอะไร พวกพี่รอดูแล้วกันว่าใครจะผิดสัญญาก่ อน”

ฝ่ามือสีเข้มเอื้อมออกไปรับซองมาเปิดออก เขามองเอกสารห้าแผ่นที่เขียนมาค่อนข้างละเอียด เป็นดั่งเอกสารสัญญาทั่ไไประบุเรื่องผลประโยชน์และจำนวนเงินที่ได้รับ แต่เอกสารแนบท้ายสัญญาเป็นสัญญาการผูกมัดเรื่องแต่งงาน เขาเหลือบตาขึ้นมองหน้าคมที่ยังยิ้มหวานอย่างเป็นต่อก่อนก้มลงอ่า น ไม่ผูกมัดว่าเขาและเธอจะมีคนอื่น นั่นแสดงว่าเธอเองก็ใช่ย่อย แต่ห้ามนำออกงานหรือออกนอกหน้า หากมีข่าวลือเสื่อมเสียจะเกิดการหย่าร้างทันที และจำนวนค่าหย่าร้างทำเอาเขาเหงื่อตก

ไอรักทำหน้างง “สัญญาอะไรคะ” ใครจะบอกล่ะว่าเป็นสัญญาลูกผู้ชายที่จะไม่ล่วงเกินลูกสาวของเพื่อนพ่อ จนกว่าจะมีการจัดงานแต่งงานและจดทะเบียนสมรสให้ถูกต้อง แต่นี่เขาก็มาได้ครึ่งทางแล้วนะพ่อ

สัญญาการแต่งงาน ข้าพเจ้านายฐิติธัชช์ ธนหิรัญกิจ สัญญาว่าจะแต่งงานกับนางสาวกชพรรณ วราเจริญภิวัฒน์เป็นระยะเวลาหนึ่งปีเพื่อแลกกับอิสระในชีวิตทุกอย่างและตลอดไปของข้าพเจ้า ลงชื่อ ฐิติธัชช์ ธนหิรัญกิจ

เราแต่งงานแลกกับเงินหนึ่งปีไม่ใช่เหรอวะ ทำไมมันกลายเป็นแต่งตลอดชีวิต “นี่...สัญญาของเราแค่ปีเดียวเท่านั้นนะ” ใบหม่อนพยายามทบทวนความเป็นจริง

เพทายรับคำอย่างขอไปที คนเราแต่งงานกันอยู่ด้วยกันทุกวัน ถึงเวลานั้นคำว่าหย่าคงไม่มีอยู่จริง งานแต่งงานที่มีพันธสัญญาและระยะเวลาเป็นเครื่องกำหนดก็เกิดขึ้นในวันนี้

“สัญญาอะไรเหรอคะ” “สัญญาแต่งงานกันแค่หนึ่งปี และเราสองคนจะไม่ให้คนนอกรู้เด็ดขาดว่าแต่งงานกัน พอครบหนึ่งปี พี่จะให้เงินขิมไปตั้งตัว ที่พี่ทำแบบนี้เพราะไม่อยากให้ขิมเป็นผู้หญิงแปดเปื้อน”

การแต่งงานสำหรับคนในโลกของเขาจึงไม่ได้มีเพียงคำว่า รัก แต่มันคือพันธมิตร คือผลประโยชน์ และบางครั้ง… คือข้อตกลงของผู้ใหญ่ที่วางเอาไว้ตั้งแต่ก่อนคนสองคนจะมีโอกาสรู้จักกันด้วยซ้ำ

คนในงานเริ่มมีเสียงพูดคุยกันเพราะเท่าที่อ่านดูมันคือสัญญาแต่งงาน โดยมีการลงลายลักษณ์อักษรของคู่แต่งงานไว้ว่าถ้าถึงเวลาฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งไม่ยอมเซ็นใบหย่าก็จะถูกดำเนินคดีตามกฎหมาย ขุนไกรรีบเดินตรงไปหางามพร้อมที่ยืนทำอะไรไม่ถูกตอนที่เห็นกระดาษแผ่นนั้น

ภพตะวันอ้าปากงับผลไม้ที่สามีป้อนให้แล้วเคี้ยวพลางหัวเราะ คำสัญญาต่างๆ มักจะต้องเขียนเป็นลายลักษณ์อักษร แต่สัญญาที่ทั้งคู่มีให้กันนั้นมาพร้อมกับความผูกพันที่มีมากขึ้นไม่สิ้นสุด ยิ่งได้รู้จักกัน ใกล้ชิดกันและรักกัน ความผูกพันก็มีแต่จะเพิ่มพูน ภพตะวันจุมพิตลูกชายแล ะบอกรักผ่านทางสายตา วารุณเหยียดกายอย่างผ่อนคลายพลางยิ้มละมุนละไม ความรักเปล่งประกายอยู่ในดวงตาสีเข้มของเขา ไม่ต้องมีคำพูดใดๆ อธิบายความอิ่มเอมใจในตอนนี้เลยนอกจากคำว่า เขารักคู่ชีวิตและลูกหมดทั้งหัวใจ...