สัญญาการแต่งงาน 소설 & 이야기

CW: มีการกล่าวถึง คำหยาบคาย สัญญาการแต่งงานชั่วคราว สัญญาฉบับนี้ทำขึ้นเมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ.2568 ระหว่าง

สัญญาแห่งรัก สัญญาผูกพันธะชั่วนิรันดร์ คืนนั้นที่พวกเขาแต่งงานกันภายใต้แสงดาว "ที่ตรงนี้ วันนี้ เวลานี้ ฉันกับนายได้แต่งงานกัน" อาร์เธอร์มองลึกเข้าไปในสีน้ำเงินที่เขาหลงรัก ดวงตาสองคู่ต่างก็จ้องมองเข้าไปในดวงตาของอีกฝ่าย ต่างคนต่างอัดแน่นไปด้วยความรู้สึกลึก� �ึ้งที่มีต่อกัน

“เยว่เยว่ ฉันสัญญาเลยว่าหลังจากครั้งนี้ไป ฉันจะรักษาระยะห่างกับเสี่ยวซินแน่นอน” แต่ฉันเพียงแค่เก็บสัญญาหย่าที่ตกอยู่บนพื้นขึ้นมา แล้วพูดอย่างเย็นชา

“ดีล/ดีล” ทั้งคู่ยื่นมือไปสัมผัสกันแทนคำสัญญาว่าจะแต่งงานเพื่อช่วยเหลืออีกฝ่าย โดยมีกฎว่า “ห้ามรู้สึก ห้ามรัก ห้ามหึงหวง และต่อหน้าคนนอกคือสามีภรรยาที่รักกันปานจะกลืนกิน เพื่อสร้างภาพลักษณ์นักธุรกิจที่มั่นคง และจบสัญญาทันทีเมื่อศัตรูคู้แค้นของเขาถูกกำจัด

ข้าหันหลังให้เขา “การแต่งงานชายแดนเป็นเรื่องของรัฐ” ข้ากล่าว “พระราชาทรงตัดสินใจแล้ว ผลลัพธ์จะเป็นไปตามที่เจ้าปรารถนา” ถ้อยคำสุดท้ายนั้นเหมือนบาดลิ้นของข้าเองในยามเอ่ยออกมา

ตอนนั้นกฤษณ์ครุ่นคิดอย่างหนักว่า จะทำอย่างไรให้คาริสาไม่ลืมและยังคงคิดถึงเขา ใช่แล้ว เขาต้องหาหลักประกัน แต่ในสถานการณ์แบบนั้นเด็กหนุ่มคนหนึ่งจะใช้อะไรได้ล่ะ เพราะแหวนเพชรก็ไม่มี เงินก็ไม่น่าจะเข้าท่า สุดท้าย “สัญญาแต่งงาน” ฉบับเด็กมัธยมปลายก็ถูกทำขึ้นอย่างเร่งด่ว น ดีที่คาริสาไม่ได้ว่าเขาปัญญาอ่อน และยินยอมลงลายมือชื่อตามที่ตนเองร้องขอ

สัญญาการแต่งงาน ข้าพเจ้านายฐิติธัชช์ ธนหิรัญกิจ สัญญาว่าจะแต่งงานกับนางสาวกชพรรณ วราเจริญภิวัฒน์เป็นระยะเวลาหนึ่งปีเพื่อแลกกับอิสระในชีวิตทุกอย่างและตลอดไปของข้าพเจ้า ลงชื่อ ฐิติธัชช์ ธนหิรัญกิจ

สัญญาข้อตกลง นายกวินภพ มลทนาพร ยินดีที่จะแต่งงานกับนางสาวมัทนา ดวงใจ ตามเงื่อนไขดังต่อไปนี้ ทั้งสองจะแต่งงานและจดทะเบียนสมรสกันตามที่พินัยกรรมระบุ ต่อหน้าคนอื่นทั้งคู่จะต้องแสดงความรักต่อกันเฉกเช่นสามีภรรยาทั่วไป

“การแต่งงานขององค์หญิงจะมีค่าก็ต่อเมื่อได้ลงนามทำพันธะสัญญาต่อกัน พร้อมเมื่อใดก็บอก หากไม่อยากพัฒนาความสัมพันธ์กันไปถึงขั้นนั้น ข้าก็เต็มใจให้เราหยุดความสัมพันธ์กันเพียงเท่านี้” แต่ละคำที่หลุดออกมาจากปากของเล่อเวยล้วนทำให้อ๋องหนุ่มกล่าวสิ่งใดไม่ออก เขาไม่เคยเห็นสตร ีคนใดพูดเรื่องการแต่งงานของตนเองด้วยสีหน้าไร้อารมณ์เท่านี้มาก่อน

เขาหยิบปากกาและเอกสารสัญญาลับออกมาจากกระเป๋าเสื้อสูท มันเป็นเอกสารที่ดูเรียบง่าย แต่ทุกตัวอักษรกลับแฝงไว้ด้วยความหมายที่ลึกซึ้งและมัดตัวฉันเอาไว้อย่างแน่นหนา “อ่านให้ดีก่อนเซ็น” ภูผายื่นเอกสารให้ ฉันรับมาด้วยมือที่สั่นเทา เงื่อนไขในสัญญาชัดเจน: การแต่งงานเป็น เพียงในนาม ห้ามยุ่งเกี่ยวเรื่องส่วนตัวของกันและกัน และที่สำคัญที่สุด… ห้ามเปิดเผยความสัมพันธ์นี้กับบุคคลภายนอกโดยเด็ดขาด