Dalawampu't Isa 소설 & 이야기

“Mabuti.” Lumingon si Isaac. At nang matiyak kung ano ang nakikita niya, tsaka niya tinawag ang pansin ni Mateo. “Sir. Mukhang may mas malaki tayong problema! Tingnan mo! May sunog sa banda roon!”

Kumikinang ako kasi kailangan nila ako, they need me to guide their ways, kasi wala ng gagawa nun kundi ako. Samantalang si Ismael ang isa sa mga malalaking bituin. He’s shining effortlessly. Madali siyang makita ng mga tao dahil sa natural niyang galing. He’s such a powerful person that everyone bows their heads on, they respect him because he shows them authority.

Mukhang magagaling talaga ang mga kasali sa kumpetisyon ngayong taon! Maya-maya pa ay biglang kumunot ang noo ni Darryl dahil may naamoy siyang parang nasusunog kaya dali-dali niyang sinabi, "Miss Isabella, masyado pong mainit ang kaldero, kailangan natin nmg tubig para medyo lumamig!"

“Reign… Isa…” "Dalawa...tatlo...apat...lima...waaah! Dwaythe, tago mo 'ko huhuhu," napakapit sa braso ko si Yana. Kapit na kapit at halatang natakot sa masamang tingin sa kanya ni Damon. Hinawakan ko naman ang kamay ni Yana na nakakapit sa akin. Nginitian ko siya. *glare*

"Ikaw ang may aaminin sa kaniya." Huminto kami sa tapat ng puntod ni Ismael Dizon. Inilapag ni Lucius ang mga bulaklak sa ibabaw ng semento at dahan-dahang lumuhod. Napansin ko ang panginginig ng kaniyang mga balikat.

mahina ngunit nag-aalangan na sabi ng isa. Agad may nagduda pero kakaiba ang selyong ito. Kapag tinamaan ng ilaw, naglalabas ito ng kakaibang kulay, bluish violet na liwanag. Binuksan ni Isobel ang palad niya. Sa ilalim ng ilaw, kumislap ang selyo, malinaw na bluish violet glow. “Hindi ba kayo nanonood ng balita? Si Armando Laurel, may illegitimate daughter na nagmana ng malaking fortune…” mahina pang sabi ng isa.

A martyr? Gumulong-gulong ako sa kama para lang mawala ang mga pinag-iisip ko. Masyadong nakakabaliw isipin at ayokong mabaliw. Nakadapa ako sa kama at ang ulo ko ay kaharap ang bintana, kita ang lalawigan ng Taguig. Napakaganda. Mas lalong napakaganda tignan iyon kagabi nang sa kauna-unahang pagkakataon ay may nangyari sa’min ni Isaac, dito mismo sa kwartong ito.

Sa lawak, linis at payapa ng lugar ay talagang masasabi mong eksklusibo ito at tanging mayayaman lang ang afford na magpalibing dito. Hanggang sa unti unting bumagal ang hakbang ni Mama Estella at di nagtagal ay huminto ito sa isang puntod kaya mas lalo akong nilukob ng katanungan at kuryosidad dahilan para agad na mapadako ang mga mata ko sa nakaukit na pangalan ng puntod. "Isabela Montegrande"

"Oo nga no, I like that idea, pero wala ako nun. Bili na lang tayo sa Divisoria, mamaya?" "Yun nga plano ko eh." "Sige. After nating mag-breakfast." Turan naman ni Amandang kumakain na, "Dalian mo naman dyan, lalamig na itong kape mo. Sarap pa naman nito girl, from Bukidnon farm, pasalubong ng kasamahan ko sa opisina."

Samantala — Si Darvey Habang si Rheana ay nagpipigil ng luha… Si Darvey ay tulog — hubo’t hubad — sa kama ng isang murang motel. Katabi niya ang isang dalagitang amoy alak, pabango, at isang mundong hindi dapat niyang pinasok — o baka matagal na niyang tirahan. Kanina lang, pauwi na siya. Kanina lang, may asawa siyang naghihintay. Kanina lang, may dahilan siyang umuwi.