Novelas y relatos de Dalawampu't Isa

Mabilis akong naglakad papalapit dito at binuksan. "Magandang araw sa iyo," isang may katandaan na babae ang bumungad sa akin. "Ako si Lauren, isa sa mga katiwala sa isla at dito na rin nakatira," "Ah, hello po. Magandang araw din po," bati ko rin dito. "Elora na lang po," Tumango naman ito at ngumiti. "Nais mo ba na maglibot libot para masulit ang unang araw mo dito?"

Pakiramdam niya ay mamamatay na ata siya. "Mar, don't close your eyes. I'm here, I'm here. Hindi kita iiwan. Just please, wag kang matulog," ani Isaiah sa dalaga. Hindi na kumukurap si Margeaux habang ang mata ay na kay Isaiah. Patuloy pa rin ang pagdurugo ng kaniyang mga sugat na tinamaan ng baril.

Well, ano nga bang pakialam ko? “Hoy, halos lumuwa na ang mga mata mo riyan,” natatawang saad ni Isaac sa akin. “Sino ‘yon? Parang pamilyar ang mukha,” sabi pa ni Isaac na nag-iisip kung saan nakita si Sapphire. “Si Sapphire, ‘yong apo ng mga De Silva ata?” tanong ko na hindi rin sigurado sa sagot. “Oh? Anong ginagawa naman niyan dito? Nagmamatiyag sa atin?” natatawang tanong ni Isaac at napailing pa.

Ngunit sa kabilang bahagi ng isla. Isang itim na SUV ang dahan-dahang umaalis patungo sa pantalan. Sa loob nito... Tahimik na nakaupo ang isang lalaking hindi pa rin nakikita ang mukha. May hawak siyang larawan. Larawan nina Rhylle at Tina. Marahan niya iyong sinunog gamit ang lighter. Habang pinagmamasdan ang apoy... Malamig siyang ngumiti.

Jae-young Pagdating namin ni Ishmael sa kwarto. Niyakap niya agad ako. Nakataas kilay ko pahiwatig anong gagawin niya. Ngunit kinindatan lang ako nito at hindi pa man ako nakahinga nang maluwag. Bigla niya akong niyakap. "Ano 'yan Dodong Ishmael? Wala na bang balak umalis dito sa pinto? Dito na tayo matutulog gano'n?"

sabi ni James Pamaya maya lang ay nakita na namin ang mala express way nga na daan, wala pang dumadaan na mga malalaking sasakyan dito. Marami din na tao, may naka bike, motor at yung iba jogging, yung iba naman ay sasakyan. "Talaga dinadayo dito" sabi ni Timothy "Express way ba naman sa Aliaga" sabi ni Kaithlyn. Walang gaanong bahay dito kaya kapag nagutom kami, nganga. "Goto tayo dun sa may Sta. Cruz mamaya" aya ni Johnray

"Huwag ka ng mag-inarte payag na ako sa kalokohan mo. Ako si Isla Madison Buenaventura, pwede mo akong tawaging Isla o di kaya Madison," "Kasing ganda mo ang pangalan mo. Ako si Isaac Owen De La Vega pero kilala ako bilang Isaac. (tumingin siya ng seryoso sa akin) Wala kang reaksyon?" "Dapat ba magulat ako?" takang tanong ko.

duda pa rin ni Nanay. Biglang hinila ni Kalix si Nanay at hinalikan sa pisngi, na ikinagulat naming dalawa ni Isla. “Nay, huwag niyo na pong isipin ‘yan. Alam niyo po ba, sabi ni Isla sa akin, kayo raw ang pinakamagaling mag-timpla ng kape sa buong Batangas. Gusto ko po sanang matikman, baka pwede niyo akong gawan?”

halos isa isang sigaw ng mga ito. " Kumusta kayo? nagbehave ba kayong lahat habang wala ako?" " Opo ate" nagchourus pa ito sa pagsagot. " Very good! Oh siya, eto ang pasalubong ko sainyo. Galing yan sa Davao at masasarap ang mga iyan" " Woow! Salamat ate, gusto ko to" isa isang sagot ng mga bata habang excited sa tig iisang supot na binigay ng dalaga.

Malamig, mapanganib, at puno ng sikreto. “AADL… Amara Alcantara De Luca…” mariing usal ni Ysabel, at sa unang pagkakataon ngayong gabi, naramdaman niyang bumagsak siya mula sa alapaap ng ilusyon tungo sa mapait na realidad.