Novel & Cerita Isa Isa Lang

“Isla!” Napalingon ako kay Cath na kumakaway na lumapit sa akin habang karay ang isang matandang babae na sa tingin ko ay ang kanyang lola na siyang nagpalaki sa kanya. “Cath!” nakangiti kong bati. Nagyakap kaming dalawa at sabay na napatili, “This is it!” “‘La, siya po si Isla ang nag-iisa kong kaibigan dito sa school,” pagpapakilala ni Cath sa akin sa kanyang Lola na sa tingin ko ay halos 70 na ang edad.

Lahat na lang ba isisisi sa’kin? “Ang dali niyong maniwala! Konting wika lang galing sa tiyuhin niya hala paniwala naman kayo. Hindi ako tanga para basta-basta aminin ang isang bagay na wala naman akong ginawa!”

Ibig sabihin, hindi siya pumarito dahil sa kanya. Hinawakan ni Casper ang kanyang baba kaya napatingin siya dito. Biglang lumitaw ang isang malawak na ngiti sa mukha ng lalaki. "Stop overthinking, Amore. Noong interview niya, nabanggit niya ang programming language ng kumpanya natin. Sabi niya, interesado siya sa PYXIS." Ang PYXIS na acronym ng Programming Yielding eXceptional Intelligence System, isang programming language, ay dinisenyo at dinevelop ng team ni Trixie noong 17 years pa lang siya.

tsk ang saya talaga kausap nang g*go. “’Di ko alam kung saan pero ‘di ba pupunta tayo sa Isla,” “Tsk, kaya talaga ang dami mong nabibiktima dahil sa kadaldalan mo,” Iling niya namang wika na ikinangiti ko. “Baka gusto mo isama pa kita,” “U*ol.” “Tsk, bakit ka ba huminto?” inis ko namang wika sa kanya. “Bulag ka ba?”

Maria's point of view Ngiti ka lang maria. Kunwari walang may nangyari sa inyo. Yung walang wasakan ng planggana. Chill ka lang. Smile. Ipakita mo ang alindog mo sa kanya. Dahil ikaw si maria Isabella Dimasali aka mayang. Aja! Nang lumapit ito sa kinaroroonan ko ay sinalubong ko ito ng isang ngiti. But I'm actually shaking in the insides. Hindi ko pinahalatang naapektuhan ako sa presensya nito.

Kasing-edad niya lamang ang aking mga estudyante. "Aish. Naiyak na naman siya," problemadong wika ni Isaiah. "Ganiyan na siya mag-iisang linggo na. Pero hindi ko siya makausap." "G-ganoon ba..." Bumuntong hininga ako. "Ako na ang bahala sa kapatid mo, iwan mo na kami." "May tiwala ako sa'yo, Sierra." Tumango ako kay Isaiah bago siya umalis.

Hindi nalang sumagot si Cael bagkus ay umubo nalang ito ng peke. "By the way, can you introduce yourselves to us first? I mean, ano ang mga pangalan niyo?" tanong ni Cael at masaya namang nag step forward ang mas matangkad. "Ako po si Isaac, ang kuya at panganay. Ako po ay sampung taong gulang, wala po kaming apelyido dahil hindi po namin alam kung sino ang aming mga magulang," nakangiting sambit ni Isaac. Wala silang mga magulang? Kung gayon saan sila natutulog? Hindi kaya ay may bahay ampunan din dito na malapit lang?

WIWYM C21 CHARLOTTE POV “Bakit ka naman nagagalit? Iyon naman ang pangalan mo?” inis ko namang wika sa kanya na lalong ikinadilim ng kanyang mukha. “Nakalimutan mo na ba ang tawag mo sa akin ha?” Napa-atras ako habang nakikita si Isaiah na papalapit sa akin. “A-ano ba kasi ‘y-yon?”

Hindi kumalahati ang kaniyang angkan. Napailing si Miranda at inisip, oras na siya na ang maging head ng Isle Jia, hindi lang isla ang titipunin niya kundi maging mga planeta. Doon niya ipatatapon lahat ng nilalang na may apilyidong De Leon.