Dalawampu't Isa นิยาย & เรื่องราว

mahinang sabi niya, “may nangyari sa isang compound sa Davao.” Biglang sumikip ang dibdib niya. Davao. “Isang sunog,” dagdag niya. Nanlalamig ang kamay ni Isabella. “Hindi…” Pero bago pa siya makatanggi, may mga imahe na biglang sumabog sa isip niya— Usok. Sigaw. Isang kamay na humihila sa kanya. Isang batang lalaki na nakatayo sa gitna ng apoy, ayaw siyang iwan.

Isa, dalawa, tatlo. Nang bumagal na ang kanyang pulso, saka siya lumabas ng kuwarto. Tahimik sa pasilyo. Nakabukas naman ang dalawang mahahabang fluorescent lamp sa kisame pero bakit gano'n? Tila may mga bahagi pa rin ang hindi naaabot ng liwanag nito.

Aniko. Isang oras ang layo nito sa bahay namin pero kapag mag-helicopter ay ilang minuto lang. Ang Isla El Vara ay isa sa mga sikat na Isla dito. Sikat na isla para sa mga mayayaman. Bumaba ang tingin ko kay Damon na hawak-hawak nito ang damit ko. Hindi ko mapigilang mapamura sa isip ng nakita ko ang strap ng bra ko na nakabitin. Dali-dali ko naman itong kunuha sa kamay niya kaya napatingin kaagad siya sa 'kin.

Dos lamang ang pero na meron sa bulsa niya at dalawang minuto lang ito kaya hindi na siya nag-aksaya ng panahon at gumawa ng sulat para sa kaniyang ama. “Good evening, Daddy. Ako po si Issa, anak po ako ni Isabella. Hindi ko po alam kung kilala niyo si mommy pero nasa panganib po ang buhay niya. Kinuha po siya ng mga armadong lalaki. Ang sabi ni mommy hindi pa siyang hand ana ipakilala ka pero dahil sa mabilis na pangyayari ay itinago niya ako at sinabing hanapin ka. Takot na takot na po ako daddy, nasaan ka na po? Nandito po ako malapit sa Burnham Park.”

Namumutla. At ang dating tindig na puno ng kumpiyansa—tila napalitan ng katahimikang may bahid ng pagod. Napatda si Ismael. “D-Divina…” mahina nitong sambit. May kung anong dumaan sa kanyang mga mata— isang damdaming hindi niya agad naitago. Pag-aalala. Awa. O… pananabik? At iyon—ay hindi nakaligtas kay Cassandra.

kalmadong wika ni Maximus. Lalong napaiyak si Diana. Lumakad na siya palabas ng pinto at sumulyap pa kay Isabella. Pero nginitian lamang siya ng mapang asar ni Isabella. Nagtiim bagang si Diana sa labis na inis.

Sa ilalim ng mainit na kulay-kahel na ilaw, ang kaniyang pamumula at galit ay tila mga bula sa orange soda. Maliwanag. Hindi mapakali. At may kaunting tamis. Nahilo siya rito. “Ako…” Napalunok si Isla, pinipilit na maging kalmado ang boses. “Puwede akong tumawag ng pulis.” Bahagyang yumuko palapit si Lucas.