Dalawampu't Isa Novels & Stories

Isaiah chuckle saka nilapag ang maliit na cake sa tabi ko. "Don't be like that. I'll offer thirty million now, let her work on my company." "Go away or I'll burn TransKom away?" May halong diin at seryoso ang boses ni Sir Justin. Tumawa naman si Isaiah saka ngumisi. "I'm sorry to disappoint you, Cordova. I'm Isaiah Dela Merced and we never turn our back and give up chasing our madeimoselle, and she's my madeimoselle."

"Maya... she's so beautiful. Kamukhang-kamukha mo." Pinunasan ni Maya ang kaniyang mga luha, ramdam ang matinding pagod ngunit labis na kaligayahan na hindi kayang tapatan ng anumang salapi. "Isabella... Isabella Grace Lorenzo." "Isabella," pag-uulit ni Dominic, tumayo at hinalikan ang kaniyang asawa sa labi nang buong pagmamahal. "My Maya, and my Isabella. Ang dalawang reyna ng buhay ko."

--- --- --- --- Tahimik. --- --- --- --- --- At alam kong doon kami pupunta. --- --- --- --- Dahil kung ang nakaraan ang dahilan kung bakit ako nawala... --- --- --- --- Doon ko rin makikita kung paano ko ibabalik ang sarili ko. --- --- --- --- Ngunit bago kami makaalis... --- --- --- --- May natanggap na bagong mensahe. --- --- --- --- Hindi mula kay Isabella.

“Reign… Isa…” "Dalawa...tatlo...apat...lima...waaah! Dwaythe, tago mo 'ko huhuhu," napakapit sa braso ko si Yana. Kapit na kapit at halatang natakot sa masamang tingin sa kanya ni Damon. Hinawakan ko naman ang kamay ni Yana na nakakapit sa akin. Nginitian ko siya. *glare*

mahina ngunit nag-aalangan na sabi ng isa. Agad may nagduda pero kakaiba ang selyong ito. Kapag tinamaan ng ilaw, naglalabas ito ng kakaibang kulay, bluish violet na liwanag. Binuksan ni Isobel ang palad niya. Sa ilalim ng ilaw, kumislap ang selyo, malinaw na bluish violet glow. “Hindi ba kayo nanonood ng balita? Si Armando Laurel, may illegitimate daughter na nagmana ng malaking fortune…” mahina pang sabi ng isa.

A martyr? Gumulong-gulong ako sa kama para lang mawala ang mga pinag-iisip ko. Masyadong nakakabaliw isipin at ayokong mabaliw. Nakadapa ako sa kama at ang ulo ko ay kaharap ang bintana, kita ang lalawigan ng Taguig. Napakaganda. Mas lalong napakaganda tignan iyon kagabi nang sa kauna-unahang pagkakataon ay may nangyari sa’min ni Isaac, dito mismo sa kwartong ito.

"Oo nga no, I like that idea, pero wala ako nun. Bili na lang tayo sa Divisoria, mamaya?" "Yun nga plano ko eh." "Sige. After nating mag-breakfast." Turan naman ni Amandang kumakain na, "Dalian mo naman dyan, lalamig na itong kape mo. Sarap pa naman nito girl, from Bukidnon farm, pasalubong ng kasamahan ko sa opisina."

Samantala — Si Darvey Habang si Rheana ay nagpipigil ng luha… Si Darvey ay tulog — hubo’t hubad — sa kama ng isang murang motel. Katabi niya ang isang dalagitang amoy alak, pabango, at isang mundong hindi dapat niyang pinasok — o baka matagal na niyang tirahan. Kanina lang, pauwi na siya. Kanina lang, may asawa siyang naghihintay. Kanina lang, may dahilan siyang umuwi.

JOSEN Kung may pinakaayaw man si Josen De Leon, iyon ay ang salitang 'abala'. Abala ang ginawang pagnanakaw ni Miranda Isle sa kanilang mansyon—ni hindi ito naisalba ang sarili palabas. Napakahinang nilalang. Abala rin ang pinsan nitong si David Isle na ngayo'y posibleng nabuko na ni Matteo.

Talaga bang handa na siyang bumitaw nang gano’n kadali? “Adam, ikaw ang pinakamalupit na taong nakilala ko,” ani Ismael, habang nakatitig sa kanya ng matalim. “Sampung milyon. Tawagan mo ako agad,” dagdag pa nito. Nakaramdam ng pagkasuklam si Ismael nang makita ang dalawang magkayakap. Umalis siyang malamig ang ekspresyon, bahagyang umiiling.