Dangerous Lesson Novels & Stories

"Zeri nandyan ka na pala, Saan ka ba galing? Nag-alala kami sayo akala namin kung napa'no ka na. Bigla ka nalang nawal—" Agad akong sinalubong nila Keaton ng makarating ako sa classroom namin pero imbis na pansinin ang mga pinagsasabi nila ay nilagpasan ko nalang sila tsaka ako dumiretso sa upuan ko at dumukdok rito. This day is the worst day ever. • • |THIRD PERSON POV| "That's all for today class, you can go home now. Make sure that you will not go to any dangerous place. Take care of yourself."

Napansin yata n'ya dahil nahilot nito ang batok niya habang nakatingin sa akin dahil nag-aantay ng isasagot ko sa kaniya. Nag-alangan ako pero hindi ako makapagsinungaling sa kaniya. “Kaunti lang Rhys,” sagot ko. Akala ko magagalit pero kabaliktaran ang nakita ko. Mayroon pag-aalala sa mukha n'ya. Hinaplos n'ya ang mukha ko. “Baby, There are things in my word that are not safe for you,” “Mali ka Rhys. Kasi parte na ako ng mundo mo. Kaya safe o hindi tanggap ko,”

Natigilan si Dylan. Hindi niya alam kung bakit. Ngunit sa bibig ng bata, parang napakasimpleng bagay noon. Walang halong pambobola. Walang agenda. Purong paniniwala lamang. "Dangerous ka." natatawa niyang sabi. Naguluhan si Oliver. "Bakit?" "Masyado kang nagtitiwala." Agad itong umiling. "Hindi." "Hindi?"

“Kapag ang buhay ay magaan at masagana, madalas nating nakakalimutan kung paano tayo nakarating dito. Kapag walang panganib, madalas nating nakakalimutan ang halaga ng pag-iingat. Kapag tayo ay masaya, madalas nating nakakalimutan ang mga taong naghirap bago tayo. Ang mga kwentong ito ay parang mga ilaw sa dilim — hindi natin ito laging kailangan kapag maliwanag, ngunit kapag dumating ang kadiliman, ito ang magtuturo sa atin ng daan. At ang dambanang ito ay parang isang malaking ilawan na hindi kailanman papatayin — upang kahit sa panahong ang lahat ay tila nakalimot, mayroong lugar na magpapaalala sa atin ng katotohanan.” Sa mga sumunod na buwan at taon, ang dambana ay naging sentro ng pagk

Isang fine dining ang nakaset-up sa gitna ng pool na napapaligiran ng nakalutang na candles na hindi ko alam kung paano niya ginawa. “Anong meron?” nakangiting tanong ko sa kanya nang makababa kami. Inalalayan niya akong magpunta sa gitna. “Sure, ka bang matibay ito? Baka bumagsak tayo sa pool.” Paninigurado kong tanong. “Don’t worry, kung babagsak ka man. Sa akin yun for sure.” Hirit pa niya na ikinailing ko. Narating namin ang gitna ng malawak na pool nang walang aberya.

“Narinig mo ba ang tungkol sa nangyaring insidente sa bayan kagabi? Balita ko ay may nakita raw na bangkay ng isang babae na para bang inatake ng isang mabangis na hayop.” Napakunot noo ako nang marinig ang pinag-uusapan ng mga kaklase ko na katapat ko lang. Break time namin ngayon kaya balik sa pagkukuwentuhan ang mga kaklase ko. Dalawa lang ang subject namin ngayong araw at mamaya pa naman ang isa. Hindi ko alam kung bakit pero nakuha ng pinag-uusapan nila ngayon ang interes ko.

Sa pagkakataong iyon ay tumigil ang pagpapaputok subalit isang malakas na kalabog naman sa pinto ng kanyang sasakyan ng sumunod niyang narinig. Dahil madaling araw na iyon, hindi maaninag ni Knives ang mga taong iyon subalit inihanda niya ang sarili sa maaaring mangyari sa oras masira ng mga ito ang pinto ng kanyang sasakyan dahil alam niyang baka hindi na siya makaligtas sa pagkakataong ito. Mahigpit pa ring hawak ni Knives sa kanang kamay ang kanyang baril habang nakatutok sa iyon sa pinto. Halos basag na rin ang salamin ng kanyang kotse at alam niyang bibigay din iyon. Fuck you, assholes! mariing mura ni Knives kasabay ng pag-inda ng mga tinamong sugat sa katawan.

"Faster. That's it... Don't stop," namamaos na utos ni Morgan sa babaeng nakaluhod sa harap niya na tila sinasamba ang malaki at tigasin niyang k*****a. Women go crazy just to taste him. Umugol pa ito habang tila sarap na sarap sa malaki at mahaba niyang pagkalalaki. Wala rin itong reklamo kahit gaano pa kalaki ang kanyang k*****a. Maraming babae na ang nagsabi na biyaya ang alaga niya para sa kanila. And he was generous enough to give them pleasure idagdag pa ang sadyang pinagpala siya sa laki at haba.

Nung mga nakaharap nilang ng drug addict ay private niya itong hinandle para walang kaguluhan na nangyari at ginagawa niya ang lahat ma-supressed sila sa mundong ginagalawan nila. Napabuntong hininga si Vince. "Okay, mag-iingat ka at ako na ang bahala sa mga mangyayari. When you encounter danger, don't be impulsive." Dahan-dahan namang tumango si Felicia. Natapos ang lunch break at bumalik na ang lahat ng mga estudyante sa classroom nila.

Sa opisina, muling nagsalita si Liang Zhen. "Do you know what's dangerous about ghosts?" Napatingin si Yuhei. "Ghosts aren't dangerous." "Wrong." Bahagyang ngumiti si Liang Zhen. "The most dangerous people are the ones everyone assumes are gone." Tahimik. Napaisip si Yuhei. At unti-unting may nabubuong larawan sa isip niya. Kung may isa pang architect ng system... Kung may isa pang taong kasing lalim ng impluwensya ni Liang Zhen...