Dark Orb Novels & Stories

At sa gitna ng gulo, nakatayo sa ibabaw ng mga hagdan ng pack house nang may kaswal na kayabangan, si Obsidian Nightprowl. Matangkad at payat ang Alpha ng Shadowpaw, napakalalim ng kanyang itim na balahibo na tila sinisipsip nito ang liwanag. Sa anyong-tao, aristokratiko at malamig ang kanyang mga tampok, sinusuri ng kanyang maputlang abong mga mata ang pagkawasak nang may klinikal na kawalang-pakialam. Mukhang mismong kamatayan siya, nababalutan ng mga aninong gumagalaw sa kanyang paligid parang mga buhay na bagay.

​Ito ang Oblivion—ang Dark Mirror ni Cyrus. ​Ang Sagupaan ng Dalawang Dragon ​Mabilis na lumitaw si Cyrus sa ballroom, hinarangan niya sina Claire at Martha. "Sino ka? At bakit mo dala ang mukha ko?" ​"Ako ang iyong katapusan, Cyrus," ang boses ni Oblivion ay mekanikal, walang emosyon, ngunit bawat salita ay may bigat na parang bakal. "Ako ang lahat ng iyong lakas, nang walang limitasyon ng iyong mga 'emeryong' emosyon. Ako ang nilikha ng Arctic Project upang itama ang pagkakamali ng Villarreal."

“Anong ibig mong sabihin? Naguguluhang tanong niya. “You have the power to see the past and future you even have the power to change it. Ganon kalakas ang kapangyarihan mo at oras na malaman ng black witches na may isang Oracle na nagtataglay ng ganitong kapangyarihan manganganib lang lalo ang buhay mo kung hahayaan kong wala kang alam.”

sigaw ni Dabler nang biglang… Booom… Sa Lakas ng pagka sabog, ang Black Brilliant Stone na tumalsik ng Malakas, At mabilis na nakuha nang isa pang uri ng Org Evil, na sa simula palang, ay nanunuod na ito, ngunit hindi manlang naki alam sa laban, Tulad ng ginawa niya kay Oprahim at Zedra, ay ganun din ang balak nitong gawin kay Feathers Owl, Si Zodora na isang Org Evil na isang Top 5 na pinaka malakas sa mga Org Evil, “isa na namang bagay ang ipag papasalamat ko sa inyo, tinupad nyo ang kagustuhan ko” Sabi ni Zodora at dahan dahan lumakad kay Feahers Owl na nakahiga sa lupa,

Buntis ako. Hindi basta-basta. Ito ay bunga ng gabing hindi ko na dapat maalala. Isang lihim na ngayon ay tahimik na umiiral sa loob ko, ngunit tila ba bawat segundo ay nagpapaalala sa akin ng bigat ng kasalanan. Ang bawat tibok ng puso ko ay tila nagbabantang ibulalas ang katotohanan sa hangin, sa mga dingding ng mansion, sa bawat mata na baka mapansin ang kakaibang aura sa akin. “Yanna, anak, okay ka lang ba?”

"Wala na tayong oras para magpaliwanag. Barilin mo ang mga blood armies… bago ka nila tadtarin ng bala sa katawan" "What?! Bakit–" "Jared, they are cyborgs and the others are hallucinated!" Sigaw naman sa kanya ni Dominic kaya napahinto si Jared. Kalaunan ay sumang ayon at sumabay kila Sean. SI DAMON naman ay dumiretso sa hideout ng Dark Organization para makausap tungkol sa kaniyang matagumpay na plano sa smell blood intruder. Pagkapasok niya roon ay nakita niya ang dalawang prinsipe, ang lider ng Dark Organization at kaharap nitong nakaupo si Arthyrn. Mga nakatutok sa monitor. Nakikita nilang lahat ang pagdidilim ng buong palasyo ngunit nakikita nila ang mga cyborg na blood armies na tila

Dami talagang chismosa sa mundo. "Ahhh si Earl,nakikita mo yang eskinita na pababang yan?yung gray na gate sa kanila yun"sabi nung ale,nag thank you ako at nagsimula ng maglakad,nakita ko pa na mga nagtitinginan yung mga taong nadadaanan ko .Oh well mukhang ngayon lang sila nakakita ng Maganda.

VELA Wala pang tatlong segundo, bumalik din agad ang ilaw. Subalit laking gulat ko nang makitang nakatutok na sa akin ang baril na hawak ni Sadam. Traydor! Isa siyang traydor! Sino siya? Bagong tauhan ba siya ni Nadivar? Bakit ba ako ang puntirya ng mga taong nakapalibot sa kaniya? Animo'y isa akong hadlang sa kanilang mga plano.

Habang nakakrus ang mga kamay sa dibdib at nakadekwatro naman ang mga paa. Hindi ko man makita ngayon ang mukha niya sa tansya ko ay walang anumang emosyon ang mga ito. Sabayan pa ang black dark orbs nito nunkang hindi ito matatakot sa kubg sino man ang makatitigan nito. Ako nga natatakot sa mga matang kasing kulay ng dilim yung iba pa kaya. Palihim akong huminga ng malalim. Dahil hindi ko kinaya ang sobrang bigat na atmospera ng buong paligid.

Mula sa gwapong nilalang hanggang sa naging isang malaking lobo na puno ng galit. Hindi ko maintindihan ang sarili ko kung bakit nararamdaman ko ang awa at simpatiya para kay Marcus Kilala ko si Marcus at nakalaban ko na siya, hindi siya mahina, kagaya ng sinasabi ng lalaking iyon. Sumunod na nagpalit ng anyo ang mayabang na lalaki. Kulay gray ang mga balahibo nito at kulay brown ang mga mata. Hindi rin nalalayo ang laki nito kay Marcus.