Novel & Cerita Dear Best Friend Letter

Pagod na rin ang utak niya para sa anumang argumento. Inilapag niya sa kama ang regalo. Saktong natapat ang kaniyang paningin sa maliit na greeting card na nakadikit sa ibabaw. Naupo siya sa kama at naisipang buklatin iyon. [Merry Christmas my dearest best friend! Thank you for everything you've done for me. You're the greatest gift that I'll forever be thankful of having you as my bestie. I hope this gift would make you smile. The price is nothing compare to how thankful I am and to the love I have for you.

sagot ko kaya nabuhayan sya ng loob. "Okay, starting this day. You and I we're bestfriends." sabay yakap at nagpinky promise. "Salamat! Ikaw pa lang kasi ang pinakauna kong bestfriend at kaibigan. Sana'y magtagal pa ang pagsasamahan natin."

Dear Janice/Best/Best friend, Siguro nagka-ayos na kayo ni Tita Fely,sinabi ko kasi sa kanya na ibigay itong sulat ko kapag naka uwi ka na sa inyo. Una sa lahat, gusto kong magpasalamat na ikaw ang naging best friend ko, alam mo na iyon kung bakit. Ha ha ha. Don't cry please? Alam kong malakas ka pero iyakin ka pagdating sakin. . I love you best. . so much. I'm sorry kung wala ako noong mga panahon na kailangan mo ako. I'm sorry kung hindi kita tinulungan. I'm sorry best. . Gulong-gulo kasi ako noon e. May sakit kasi ako. May stage 3 brain cancer. Hindi ko sinabi sayo kasi marami ka rin problema.

mahaba-haba nitong litanya. “Gaya nga ng sabi mo, bestfriend ko siya kaya papaano ko naman siya magugustuhan?” pagsisinungaling niya kahit na ang totoo ay iba naman ang isinisigaw ng kanyang puso. “Eh, sa gwapo niyang ýon hindi mo talaga nasubukan na pumitik man lang kahit saglit lang ang puso mo para a kanya.”

I was shaking my head slowly. " let's just stay as friends Frey. Huwag na nating ipilit ang hindi naman na pwede. I was stupid for falling in love with my bestfriend but .....mas mababaliw ako kapag tuloyan nang mawala ang bestfriend ko sa akin. Living alone away from you feels like hell to me but it made me realized i can't live without my bestfriend beside me. Manatili na lamang tayong ganito please." my voice was trembling. And so my lips. Humakbang ako palayo nang wala akong nakuhang tugon mula sa kanya.

[“OMG! I'm your best friend but you don't know my birthday?! Ouch! Hindi naman masakit sis, parang kagat lang ng dinasour.” “Sorry, sorry. Madami lang akong iniisip hindi ko na alala. Pinangakoan ko si Keith na magma-mall kami bukas kaya susubukan ko na makadaan sa party mo.” [“Wag mong subukan, gawin mo! Kapag hindi ka pumunta magtatampo talaga ako sa iyo! Hindi na kita best friend!”] Huminga ako ng malalim at napa-irap. Umaandar na naman ang pagiging childish ng best friend ko!

Natatawa itong napa piece sign at pabalang pa akong binitawang ikinahiga kong muli. "Bestfriend ni Bagyo." Nanlaking muli ang mga mata nitong nahampas akong ikinapitlag ko at muntik pang mahulog ng sahig! "Bestfriend?! May bestfriend na babae ang manyak na 'yon!?" bulalas nitong napalakas ang boses. "Oo, napakaganda nga niya eh." Nanghihina itong napasandal na bakas ang panghihinayang nito. Napahinga pa ito ng malalim na akala mo'y kay laki ng problema.

Kahit anong gawin ko hindi ko kayang turuan ang puso kong ibigin isa man sa kanila and I don't want to be unfair. I don't want to end up hurting any of them. I don't want to ruin the good relationship we have. Both of them deserve to be happy. Not someone like me who is isn't sure of her life. Some one who is not yet totally moved on from the past. "Thank you Gaston Pierre, you will always be my best friend kahit na tumanda na tayo." naluluha kong sabi bago ako yumakap sa kanya. " Hanggang sa mamuti na yong buhok natin, hanggang sa uugod-ugod ka na."

sabi niya dahilan upang mapasandal ako sa balikat niya. "Hindi ko na alam ang gagawin ko, Ann. I wanted to break down, but I know it wouldn't help with my situation right now. Salamat at nandiyan ka para sa akin." "What our friendship for? Like what I am always telling you. I love you so much, not just my best friend but already my sister."