Dear Best Friend Letter Mga Nobela at Kwento

Still, Ruben is the best of friend I ever have. • to be continued •

Don't tell me. Nakangiti sya sa akin ng nakakaloko at pinitik ako sa ilong, "You love your bestfriend, don't you?" Sabi nya at pinat ang ulo ko. "He's the worst type of guy that I ever met. How could you love that kind of person? Man, your taste is really weird." Nakangiti parin na sabi nya at tumalikod sa akin. "I-I don't l-love---"

"Mami-miss kita, Cris..." Sumeryoso rin ito. "Ikaw lang ba? Kahit nga ako eh, sobrang miss na rin kitang kasama at kausap tuwing gabi bago matulog. Basta lahat ng bonding natin ay nami-miss ko na talaga. Oh, I really miss you, my best friend." she said in a sad tone.

Halata ba ako? "You're my best friend. I know you more than anyone else does," sagot niya sa akin nang malambing, na para bang direktang nababasa ang bawat takbo ng isip ko ngayon. "Hindi ko naman sinabing pigilan mo 'yang puso mo, dahil alam kong hindi mo kayang utusan ang sarili mo na huwag umibig. I am just letting you know all of this so that, at least, you can control yourself from falling too deep. Para kapag natapos ang isang taon, may matitira pa para sa sarili mo."

sambit ni Joy habang hinahaplos ang likod ng kanyang bestfriend " Bakit sa akin pa nangyari ito best? Masama ba akong tao? Ganoon na lang ba ako kapangit at kaboring para ipagpalit niya sa babaeng iyon na mukhang p****k? Mabait naman ako di ba? Best! Ayoko na!" sabay singa ulit sa tissue na nasa kamay niya. Awang-awa si Joy sa kaibigan

I decided to extend my leave to meet my best friend, Alex. I miss him. He is my only guy bestfriend. Kaya ng magtapat siya ng nararamdaman sa akin noon ay gusto ko talaga na siya ay bigyan ng chance pero alam ko naman na sa huli kami pa rin ang mahihirapan.

tanong ko sa kaniya pagkatapos ng maikling kumustahan. "Inantay lang talaga kita uuwi rin agad ako. Alas kuwarto rin kasi ang pasok ko," "Sige, salamat Dean, ha? Effort pa talaga pumunta dahil sa pasalubong mo." "Alam mo naman bestfriend kita at malakas ka sa 'kin kahit paulit-ulit mo lang akong binabasted." "Ayaw mo pa umalis?" "Ang sama mo sa 'kin. Itinuring kitang best friend at Kararating mo lang pinalalayas mo agad ako,"

Siya lang din ang tinuturing kong tunay na kaibigan. " Kahit nasa probinsiya ako magtetext din naman ako sayo promise!" Sabay haplos niya sa likod ko. Lalo akong naiyak sa ginawa niya. Daphne is not only my bestfriend, she's like a sister to me.

Kinuha ko sa kaniya ang dala-dala niyang papers at ngumiti. “Salamat Scarlet! The best ka talaga! Pakipatong na lang sa desk ko ah! Bye!” Naramdaman ko ang pagbatok ng aking best friend sa akin. “Kita mo na! Talo ka sa dare hindi mo nagawang tumanggi, kaya naman sasamahan mo ako mamaya sa club! Samahan mo akong mag celebrate. Bawal tumanggi, pero sabagay hindi ka naman tumatanggi sa mga tao eh, sa best friend mo pa kaya,” mahabang saad nito sa akin.

seryosong tanong nito na tila may galit. "Hindi po, mga kaibigan ko sila. Saka nasabi ko na ho, hindi ko priority ang mga iyon. Mag-aaral pa ho ako. Saka salamat nga ho pala sa alok n’yong tulong para makapag-aral ako. Pati dito sa paghanda sa birthday ko." "Ayos lang iyon, basta ikaw, malakas ka sa akin, baby." Sagot ni Uncle Lysander iyon na parang may ibig sabihin. Kaya kaagad niyang pinagalitan ang sarili.