Dear Future Self Letter Novels & Stories

'kin. Ecocongrats ko na rin ang sarili ko. Graduation ko kasi kahapon. Pero hindi ako nakaattend dahil sa problema ko sa pera. Pero ayos lang, at least, nakagraduate pa rin ako. Babawi na lang ako sa sarili ko sa susunod. Ang totoo nga niyan, wala akong handa ngayon para sa birthday. Wala rin akong naihanda kahapon para sa sarili ko. Sunod-sunod kasing dumating 'yung mga problema sa 'kin. At syempre, kailangan kong unahin si Fritz dahil may sakit siya kaysa sa sarili ko. Siya na nga lang ang mayro'n ako, hahayaan ko pa ba siyang mawala? Mahal na mahal ko ang babaeng 'yon kahit na minsan ay inaaway ako. Anyways, gusto ko lang sabihin na ang tapang mo. Ang tapang-tapang mo dahil nagawa mong m

“Ipagpatuloy mo ‘yan, para naman masiguro ko na kaya mo ngang buhayin ang ate ko.” “Tama na nga ‘yan. HIndi ko na kaya iyang pang aasar mo,” natatawa na wika ko. Hindi naman siguro masama kung ngayon palang mag plano na ako para sa future ko kasama si Elies. Mas maganda kung secured muna ang future para naman hindi ako mahiya na magmayabang sa kanya kung anong mayroon ako.

Mabuti nga at hanggang ngayon scholar pa rin ako. "Isang taon...isang taon na lang...kaya natin to self!" kausap ko ang aking sarili "... wag kang bibitaw lalaban tayo. Magtatapos ako, pagkatapos maghahanap ako ng magandang trabaho. Gagawa tayo ng bahay at lilibutin natin ang buong mundo. "O bakit? Bawal bang mangarap? Mas maganda yung may pangarap sa buhay kesa wala diba?

galit na singhal niya sa sarili habang nakaharap sa salamin. Napahilamos siya ng mukha gamit ang palad niya sabay gulo ng buhok dahil sa sobrang pagkainis. Pagkatapos ay naupo siya sa may sofa at nilabas ang kanyang notebook. Muli siyang nag-isip ng mga plano para maayos ang pamilyang ginulo ng bente-quattro anyos niyang katauhan. Sinusulat din niya ang mga naganap sa bawat araw niya habang naka-address sa sarili niya para kung sakali na bumalik siya sa dise-otso niyang katawan sa nakaraan ay mababasa ng future self niya ang lahat ng nangyari.

Huminga ako nang malalim, pinipigil ang panginginig ng aking kamay, at sinimulang ititik ang mga salita. Dear Management, Please accept this letter as formal notification that I am resigning from my position as Senior Fashion Designer, effective immediately… Bawat hagod ng panulat ay parang unti-unting pagpunit sa sarili kong pagkatao. Ginagawa ko lang naman ito para sa aking dinadala. Buntis ako, at ang ama ng bata ay ang makapangyarihang bilyonaryo na walang ibang pakialam kundi ang kaligtasan ng kaniyang magiging tagapagmana.

Napangiwi lang ako. “H’wag kang mag-alala, makakabalik ka rin.” Parang nagliwanag ang mata ko sa narinig. “Seryoso ka po ba?” tumango-tango ito. “Oo. But…” “But ano po sir?” “Dahil nagawa mo ng patigilin sa bisyo ang future self mo ay isa na lang ang kailangan mong gawin. Ito ay ang mo magpaalam sa mga taong tumulong sa’yo sa panahong ito. And after that, bumalik ka kung saan ka nagising. Kailangan mong gawin ang ginawa mo noon para makabalik ka.” Napanganga lang ako.

Komento ko kahit walang nakakarinig sa’kin. Nagulat si Aljur sa nakitang determindaong mukha ni future self ko, pero hindi pa rin ito pumayag, “No! Why are you so keen to divorce?” “Hmph!” I scoffed, “Masyadong niyong inalipusta future self ko! Tapos magtatanong kayo?” I flip my hair, “Pangit niyo ka-bonding ah!” _______ KircheLeaf

Lalo na ang mga sinabi niya. “Ito ang tandaan mo, may mga bagay na kaya binigay sayo para magamit mo sa mabuting paraan at para makatulong sa mga tao. Kung natatakot ka sa mangyayari sa hinaharap, tandaan mo na kaya mo itong baguhin sa matalinong paraan.” “Sabi ko sa’yo, we can change the future.” Kinuha ko ang notebook ko kung saan nakadikit ang mga notes na may information ng mga taong nakabangga ko. Nakalista dito ang pangalan nila, edad, petsa, oras at kung paano.

singit naman ni Parsha. Natawa kaming lahat. Tama naman siya, ano pa’t nagsisikap ako kung yung sariling future ko hindi ko mapaghandaan. Hindi naman sa gusto kong maging makasarili, pero sa tagal ng panahon na naging selfless ako, pwede naman sigurong maging selfish rin minsan.

"Maniniwala ka ba kung... Nakakulong ako ngayon sa hinaharap?" Bata naman s'ya, alam kong makakapaglabas ako ng aking nararamdaman. "Po?" Napatingin s'ya sa akin at mukhang nagugulumihanan. "Sabi ni nanay, okay na ho yung mastuck sa future kaysa sa past." Kumunot ang aking noo. Ano ba ang tinutukoy n'ya? "Ano bang ibig mong--"